Μετά την ακύρωση των τοπικών εκλογών, ακυρώθηκαν και τα δημοψηφίσματα για τη συγχώνευση ή δημιουργία δήμων με την κατά πλειοψηφία ψήφιση των νομοσχεδίων για τη μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης. Ενώ υποτίθεται η ουσία της μεταρρύθμισης δεν ήταν ο αριθμός των δήμων αλλά η ορθολογιστική αξιοποίηση των πόρων και η εξυπηρέτηση των πολιτών, τελικά επικεντρώθηκαν στο πώς θα ξανά χαράξουν τα όρια των δήμων με κύριο μέλημα των διαμοιρασμό των δημαρχιακών θώκων. Βρέθηκε η εύκολη λύση: Να μετατρέψουν τις κοινότητες σε δημοτικά διαμερίσματα. Και ούτε γάτα, ούτε ζημιά. 

Παίχθηκε πάλιν το ίδιο παιγνίδι: «Ένας σου, ένας μου». Η ισορροπία της κομματοκρατίας. 

Με αυτά και με αυτά, ήταν φυσικό επακόλουθο να καταλήξουμε στους 20 δήμους στις ελεύθερες περιοχές, όσους δηλαδή είχαμε μέχρι το 2011. Καταργήθηκαν περίπου οι δήμοι που δημιουργήθηκαν πριν δέκα χρόνια. Θυσιάστηκε μια δημοκρατική κατάκτηση δηλαδή τα τοπικά δημοψηφίσματα, για να υπάρξει χώρος για τα κομματικά μαγειρέματα. Διότι -λένε- αν δύο δήμοι ή τρεις κοινότητες εξασκώντας το δικαίωμα τους να αποφασίζουν για τα διοικητικά της θέματα έμενε έξω από τις συγχωνεύσεις, θα χαλούσε ο χάρτης που ήθελαν να δημιουργήσουν τα μικροκομματικά συμφέροντα.  

Την οριζόντια ψηφοφορία την ξέχασαν όλοι. Πριν λίγα χρόνια ο ΔΗΣΥ κατέθεσε πρόταση νόμου –προκειμένου να προκαλέσει αντιπερισπασμό στις προτάσεις των Οικολόγων– για οριζόντια ψηφοφορία στις τοπικές εκλογές. Όταν ήρθε η ώρα της μεταρρύθμισης της τοπικής αυτοδιοίκησης ξεχάστηκε στα αζήτητα η οριζόντια ψηφοφορία. 

Επανερχόμαστε σε λογικές του 18ου και 19ου αιώνα. Στις εποχές της «πεφωτισμένης δεσποτείας». “Όλα για το λαό, αλλά ουδέν διά του λαού” έλεγε ο Φρειδερίκος ο Β της Πρωσίας. Τα εν τη Βουλή κόμματα δείχνουν να συνεχίζουν να ζουν στο δικό τους κόσμο. Δεν τους κόφτει καθόλου που οδήγησαν το πολιτικό σύστημα στην πλήρη απαξίωση και τους πολίτες στην αποχή και την απομάκρυνση από τα κοινά. Δεν πήραν πρέφα ότι ήδη είναι η Βουλή της μειοψηφίας, ότι δηλαδή δεν εκπροσωπούν πλέον την πλειοψηφία των πολιτών της χώρας αυτής. Αντί να βαδίζουμε σε μορφές άμεσης δημοκρατίας, πάμε πίσω σε μορφές κομματικής ολιγαρχίας. 

Ακόμα δύο κλικ πίσω για την ποιότητα της δημοκρατίας στην Κύπρο.

*Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του Κινήματος Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών