Δεν είναι λίγες οι φορές που το κράτος στο οποίο ζούμε μας απογοητεύει είτε με τα όσα κάνει είτε με τα όσα αρνείται να κάμει.
Πολλές φορές μας δίνει την εντύπωση πως είναι ανεπρόκοπο, ανοργάνωτο και ότι αρκετά πράγματα αφήνονται στον από μηχανής Θεό. Και αν έρθει, ήρθε.
Την Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2022, την Κυριακή της Απόκρεω, έγινε ένα απίστευτο κοινωνικό έγκλημα με πρωταγωνιστή το κυπριακό δημόσιο και θύματα χιλιάδες πολίτες, που από το πουθενά βρέθηκαν εγκλωβισμένοι και μποτιλιαρισμένοι μέσα στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας – Λεμεσού, ο οποίος έκλεισε στις 12 το μεσημέρι για να γίνουν οδικά έργα.
Υπήρξα θύμα και μάρτυρας αυτής της ταλαιπωρίας, γι’ αυτό με αίσθημα ευθύνης θα πω, κάποια πράγματα για να καταλάβουν κάποιοι πως, το να ηγείσαι και να διοικείς Υπηρεσίες και Τμήματα χρειάζεται μόνο λίγο μυαλό και λίγη λογική.
Λέμε λοιπόν τα εξής:
* Πρώτον, Κυριακή της Απόκρεω που είθισται να υπάρχει αυξημένη κίνηση δεν κλείνεις τον αυτοκινητόδρομο για κανένα λόγο.
* Δεύτερον, αν θα τον κλείσεις γιατί αυτό επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον, δίνεις στους πολίτες εναλλακτικές λύσεις π.χ. η αστυνομία θα μπορούσε πριν από το ΓΣΠ να διοχέτευε την κίνηση προς τον παλαιό δρόμο της Λεμεσού μέσω Λατσιών. Θα μπορούσε έγκαιρα να εξηγούσαν στον κόσμο πως, όσοι ζουν στις περιμετρικές περιφέρειες του Στροβόλου, θα μπορούσαν να μπουν στον αυτοκινητόδρομο από τις Χαλεπιανές μέσω Τσερίου.
* Τρίτον, με την ανικανότητα και την απρονοησία τους έφτιαξαν μέρα – μεσημέρι μια «Αττική οδό» με χιλιάδες άτομα να είναι εγκλωβισμένα μέσα στα αυτοκίνητα κάτω από τον ήλιο.
Είδα στα διπλανά αυτοκίνητα παιδάκια να κλαίνε γιατί πείνασαν. Είδα γονείς να κατεβάζουν τα μωρά από το αυτοκίνητο για να κατουρήσουν. Αίσχος και έλεος, όχι για τα μωρά, αλλά για τις λάθος αποφάσεις.
* Τέταρτον, πήρα δύο φορές τηλέφωνο στην Αστυνομία, που δεν ήξερε πότε και πώς θα απελευθερωθούμε. Μας έλεγαν να κάνουμε υπομονή και παραδομένοι ύψωναν τα χέρια.
Αλήθεια, αυτοί που έκλεισαν τον αυτοκινητόδρομο τί θα έκαναν αν κάποιος πολίτης πάθαινε κάτι, (π.χ. καρδιακό, εγκεφαλικό ή οτιδήποτε άλλο) και χρειαζόταν να κληθεί ασθενοφόρο σ’ ένα απροσπέλαστο δρόμο. Αλήθεια τί θα έκαναν;
Προσωπικά εγκλωβίστηκα κοντά στο ΓΣΠ στις 1.20μ.μ. και απελευθερώθηκα μετά τις 3.40μ.μ. στην περιοχή της βιομηχανικής Ιδαλίου. Δυόμιση ώρες για έξι χιλιόμετρα σ’ ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Μπανανία μ. Γλαύκο Κληρίδη, μπανανία …να μυρίσει ο τάφος σου.
Κοντά σ’ όλα αυτά έμεινα άναυδος όταν άκουσα τον αρμόδιο υπουργό Μεταφορών Γιάννη Καρούσο να λέει όταν ρωτήθηκε σχετικά: «Έπρεπε να γίνει ένα έργο, κάναμε διαβούλευση με την Αστυνομία και την τροχαία, υπήρχαν και οι σχετικές ανακοινώσεις. Γνώριζα ότι θα υπήρχε κίνηση και πρόβλημα στην περιοχή, αλλά δεν υπήρχε άλλη επιλογή, έπρεπε να κλείσει ο δρόμος».
Έπρεπε να κλείσει ο δρόμος και όποιον πάρει ο Χάρος.
Θα αποφύγω να απαντήσω στον κύριο υπουργό γιατί δεν θέλω να πέσω στην παγίδα του λίβελλου. Κάτι που αποφεύγω εδώ και 35 χρόνια διαρκούς αρθρογραφίας.
Απλά να πω ότι, αν το αποτέλεσμα της διαβούλευσης σας με την Αστυνομία, είναι αυτό που βιώσαμε τότε τα κάνατε θάλασσα. Ναι θάλασσα και σας το λέει και σας το γράφει ένας απλός πολίτης με τεράστια αποθέματα αρθρογραφικής υπομονής.
Μην κάνετε ξανά αυτό το έγκλημα. Την επόμενη φορά που θα κάνετε«έργα» χρησιμοποιήστε περισσότερο μυαλό και τη σύγχρονη τεχνολογία. Στείλετε ένα μήνυμα SMS σε όλους τους πολίτες, όπως κάνουν και τα κόμματα όταν πιέζουν τον κόσμο να πάει στις κάλπες…
*Οικονομολόγος – Δημοσιογράφος
