Η ανεργία δεν πρέπει να συγχέεται με την αεργία, αφού η δεύτερη ταυτίζεται με φυγοπονία, νωθρότητα και τεμπελιά. Στην περίπτωση δε της χρόνιας ανεργίας, ο άνθρωπος καταφεύγει στην υποαπασχόληση ή την ετεροαπασχόληση. Τα υποαπασχολούμενα ή ετεροαπασχολούμενα άτομα υποχρεούνται να δουλεύουν περισσότερες ώρες από αυτές που ορίζουν οι συλλογικές συμβάσεις και επομένως καθίστανται ευάλωτα θύματα οικονομικής εκμετάλλευσης.
Η ανεργία των νέων στον τόπο μας άνοιξε το δρόμο στην αστυφιλία και την ξενιτιά, με απρόβλεπτες συνέπειες. Αγγλία, Αυστραλία, Ηνωμένες Πολιτείες, Καναδάς έχουν καταστεί οι πιο δημοφιλείς χώρες ξενιτεμού και νέες πατρίδες συμπαγών πληθυσμών από Κύπριους. Οι δεκαετίες του ’50 και ’60 και κυρίως μετά την τουρκική εισβολή, υπήρξαν σημαδιακές χρονολογίες της μετανάστευσης. Οι νέοι μας σταδιακά αλλοτριώνονται από τη γενέθλια γη τους, δεν ομιλούν ελληνικά, έφτιαξαν το νοικοκυριό τους στην αλλοδαπή και πολλοί ουδόλως γνοιάζονται για την πατρίδα των γονιών τους. Αυτό το δράμα, γιατί περί τραγικού δράματος πρόκειται, πρέπει να αντιμετωπιστεί με καινοτόμες και ριζοσπαστικές ιδέες. Ίσως η δημιουργία Υφυπουργείου Μετανάστευσης θα μπορούσε να συμβάλει στο πρόβλημα, με την κατάθεση ρεαλιστικών προτάσεων.
Η νέα γενιά, βέβαια, που επέλεξε να μην ξενιτευτεί είναι η πρώτη που ζει χειρότερα από τις προηγούμενες. Με βάση στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, 28 χιλιάδες νέοι, κάτω των 39 ετών, βρίσκονται σε πλήρη αδράνεια, αφού είναι άνεργοι και απουσιάζει εκείνο το θεσμικό όργανο εκπαίδευσης και κατάρτισής τους. Οι χαμηλοί μισθοί, ο δύσκολος και ανέφικτος στόχος απόκτησης στέγης αλλά και τα υψηλά ενοίκια, οδηγούν τους νέους πίσω στη γονική κατοικία. Το θέμα δεν πρέπει να αφεθεί άνευ αντιμετώπισης.
Ο νέος που διαβιεί στην Κύπρο πρέπει να αισθανθεί την κοινωνία και κυρίως το κράτος ότι είναι δίπλα του: με ολοκληρωμένη στεγαστική πολιτική των νέων ζευγαριών, με παραχώρηση στέγης σε προσιτές τιμές, με ποιοτικές και αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας και με πάταξη της ημετεροκρατίας. Σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, το ποσοστό ανεργίας στους νέους εν Κύπρω ήταν 14,5%, ενώ κατά τη φετινή χρονιά έφτασε στο 16,9%. Δυστυχώς, η ανεργία και οι χείριστες συνθήκες εργασίας σε σχέση με τους άνδρες, αφορά ιδιαίτερα τις νέες κοπέλες. Αν για την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών προβλημάτων εισηγηθήκαμε τη δημιουργία Υφυπουργείου Μετανάστευσης, για τη διαχείριση των νέων που διαμένουν στην Κύπρο, χρειάζεται η σύσταση Υπουργείου Νεολαίας, που να συντονίζει όλους τους φορείς που συστάθηκαν για τους νέους (φορέας νεολαίας και άλλοι νεολαιΐστικοι οργανισμοί).
Το πρόβλημα της ανεργίας συνδέεται και με την ιδεολογική νοοτροπία που αναπτύχθηκε χρόνια τώρα και συγκεκριμένα στη διαίρεση των επαγγελμάτων σε πνευματικά και χειρωνακτικά, που δίνει ξεχωριστή κοινωνική θέση σε όσους ασχολούνται με τα πρώτα. Επιβάλλεται λοιπόν ο εξοπλισμός των Τεχνικών Λυκείων, ώστε να μη θεωρούνται υποδεέστερα των θεωρητικών, δημόσιων Γυμνασίων και Λυκείων. Το γεγονός ότι οι νέοι στη Γερμανία επιλέγουν τεχνικά Λύκεια σε ποσοστό 70%, προβληματίζει καθόλου;
*Φιλόλογος, πρώην διευθυντής σχολείων Μ.Ε.
