Τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή, που πέραν από τη θρησκευτική της προέλευση, έχει τη δύναμη του μύθου, της απόλυτης ευτυχίας και διασκέδασης. Όποιος αγνοεί τη δύναμή της, δεν βοηθά στην πραγμάτωση της ίδιας της ζωής του.
Δεν είναι σπάνιο. Πολλοί άνθρωποι βιώνουν θλίψη, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, τις μέρες των γιορτών. Κάποιες φορές , αυτά, αυτά τα συναισθήματα μοιάζουν με εκείνα της κατάθλιψης. Όπως πεσμένη διάθεση, αρνητικές σκέψεις, ευερεθιστότητα, τάση απομόνωσης, δυσκολίες στον ύπνο και αλλαγές στις διατροφικές συνήθειες.
Παράγοντες όμως που συμβάλλουν στη μελαγχολία των Χριστουγέννων, εκτός βέβαια από τις παιδικές αναμνήσεις και βιώματα , με αρνητικό ή θετικό πρόσημο, είναι το χάσμα που βιώνει κάποιος μεταξύ της ατμόσφαιρας που μας «επιβάλλεται» κοινωνικά και από τα Μ.Μ.Ε. Σύμφωνα με την ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων που πρέπει να μας περιβάλλει, όλοι θα πρέπει να είμαστε με πολύ κόσμο, να είμαστε χαρούμενοι και αγαπημένοι, να ξεφαντώνουμε, να αγοράζουμε δώρα, να απολαμβάνουμε τα οικογενειακά τραπέζια, αλλά από την άλλη πλευρά η κατάσταση να είναι πολύ διαφορετική. Η οικονομική μας διάσταση, η συναισθηματική μας κατάσταση (μελαγχολικά στοιχεία) αλλά και ο κοινωνικός περίγυρος, με τις ανισότητες, την κατάρρευση των αξιών, το κατρακύλισμα της καρτερικότητας, της ελπίδας και πολλών άλλων να δημιουργού ένα κομφούζιο σε όλο μας το είναι.
Τα Χριστούγεννα δεν παύουν να αποτελούν την συνέχεια μιας καθημερινής πραγματικότητας η οποία δεν σημαίνει ότι είναι, ούτε οφείλει να είναι πάντα τέλεια, ιδεώδης κάτω από συγκεκριμένες προδιαγραφές και πρέπει.
Αυτό που συμβαίνει κατά κόρον, είναι μια κρυφή πίεση από παντού, να είμαστε εκεί που μας επιβάλλει η εποχή αυτή, με τον τρόπο που θέλει, μ’ ένα χαμόγελο ευτυχίας, υπαρκτής ή όχι. Αυτό ακριβώς είναι για πολλούς δυσβάστακτο. Για όσους αισθάνονται ευάλωτοι, οι υψηλές προσδοκίες αναπόφευκτα μεταμορφώνονται σε απογοήτευση. Η μελαγχολία των Χριστουγέννων μιμείται την κατάθλιψη, χωρίς ωστόσο να αποτελεί από μόνη της μια διαγνωσμένη συναισθηματική διαταραχή. Περισσότερο περιγράφει μια κατάσταση περιστασιακής θλίψης που βιώνει ένα άτομο πριν, κατά τη διάρκεια ή μετά τις γιορτινές μέρες.
Πολλές φορές έχουμε την πεποίθηση ότι όλοι περνούν καλά, είναι χαρούμενοι, αγαπιούνται και διασκεδάζουν. Άρα εμείς, αφού δεν νιώθουμε αντίστοιχα συναισθήματα, τείνουμε να νιώθουμε απόμακροι ή ότι μπορεί να έχουμε κάποιο έλλειμμα. Ας μη πανικοβληθούμε. Ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας να βιώσει αυτά τα δυσάρεστα συναισθήματα, μελαγχολίας, απογοήτευσης, λύπης, μιζέριας κ.ά. , ώσπου να κάνουν το κύκλο τους, όπως ακριβώς και τα υπόλοιπα συναισθήματα. Πολλές φορές για να βιώσουμε τη χαρά χρειάζεται να βιώσουμε τη λύπη, ώστε να συγκεντρωθούμε στον εαυτό μας και τις ανάγκες του.
Τέλος, όπως και να νιώθεις αυτά τα Χριστούγεννα, θέλω να σου πω ότι είναι εντάξει. Είναι μια χαρά να βιώνεις τα Χριστούγεννα όπως εσύ θέλεις, αισθάνεσαι και καταλαβαίνεις. Είναι εντάξει να θες να γιορτάσεις και είναι εντάξει να αγκαλιάσεις. Όπως είναι εντάξει να πονάς, να νιώθεις ότι πενθείς ή να χάνεις το νόημα. Είναι εντάξει να νιώθεις μόνος, να φοβάσαι, να είσαι λυπημένος. Είναι εντάξει να χαίρεσαι, να έχεις την ανάγκη να φροντίσεις και να φωτίσεις το σπίτι σου και τον εαυτό σου.
Τα Χριστούγεννα είναι ένα φαντασμαγορικό σκηνικό, μέσα στο οποίο ο καθένας από μας μπορεί να παίξει το δικό του ρόλο, και να είσαστε βέβαιοι ότι όποιος και να’ ναι αυτός θα είναι τέλειος και αποδεκτός . Φτάνει να αποδεχθείτε εσείς τον εαυτό σας. Το σκηνικό παίζει απλά το δικό του ρόλο. Ας μη το αφήσουμε να απορροφά την ατομικότητα την ιδιαιτερότητα και τη μοναδικότητα μας.
Κοινωνιολογια-Βιολογια-Διοικηση
BA,MASA,MSM-MBA.
