Έχουν ήδη συμπληρωθεί είκοσι μήνες από το ξέσπασμα της πανδημίας του κορωνοïού. Το ένα κύμα διαδέχεται το άλλο, με την ανθρωπότητα να συνεχίζει να ζει σε ένα κλίμα αβεβαιότητας και φόβου. Εξαίρεση αυτής της κατάστασης φυσικά δεν θα μπορούσε να αποτελεί η χώρα μας.
Μολονότι είναι κοινά παραδεκτό ότι για να αντιμετωπιστεί κατάλληλα αυτή η υγειονομική κρίση προαπαιτείται ένα γερό και βιώσιμο γενικό σύστημα υγείας, με ενδυναμωμένα τα δημόσια νοσηλευτήρια, η κυβέρνηση Αναστασιάδη – Συναγερμού κάνει ακριβώς το αντίθετο. Δυστυχώς, είναι γεγονός ότι η πανδημία βρήκε τα δημόσια νοσηλευτήρια ανέτοιμα και με πολλά προβλήματα.
Η πολυδιαφημιζόμενη δέσμευση των κυβερνώντων για ενίσχυση, εκσυγχρονισμό και αυτονόμηση των δημόσιων νοσηλευτηρίων, ούτως ώστε να καταστούν πραγματικά η ραχοκοκκαλιά του ΓΕΣΥ, έχει αποδειχθεί ακόμα ένα από τα πολλά πυροτεχνήματά τους. Η αναλγησία που επιδεικνύουν στην επίλυση των πολλών ανοικτών ζητημάτων που έχουν ενώπιόν τους, σε συνδυασμό με τις ελλείψεις σε ανθρώπινο δυναμικό και εξοπλισμό, δημιουργούν αλυσιδωτά προβλήματα σε όλο το οικοδόμημα του συστήματος υγείας. Οι πολιτικές λιτότητας και οι περικοπές στα κονδύλια που αφορούν τον τομέα της δημόσιας υγείας έχουν αναπόφευκτα οδηγήσει τα δημόσια νοσηλευτήρια στον μαρασμό και την απαξίωσή τους. Άμοιρος ευθυνών δεν είναι βεβαίως ούτε και ο ΟΚΥΠΥ, αφού σε αρκετές περιπτώσεις λειτουργεί αυταρχικά και αδυνατεί να πάρει σωστές αποφάσεις, διογκώνοντας έτσι τα λειτουργικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Το ιατρικό προσωπικό, το νοσηλευτικό προσωπικό, το εργατικό προσωπικό και γενικά όλοι οι επαγγελματίες υγείας παλεύουν καθημερινά, υπερβάλλοντας εαυτόν, χωρίς άδειες ανάπαυσης εδώ και πολλούς μήνες, για έξι, ακόμα και για εφτά μέρες την εβδομάδα, με εξαντλητικά ωράρια. Συμβιώνουν σε ένα περιβάλλον δύσκολο με τους ασθενείς, οι οποίοι μάχονται για να κρατηθούν στη ζωή.
Μέσα σε αυτές τις πρωτοφανείς και αντίξοες συνθήκες αναδεικνύονται οι αφανείς ήρωες της πανδημίας. Αυτοί που πολλές φορές κάποιοι τους ξεχνούν και τους θυμούνται μόνο όταν τους έχουν ανάγκη. Αυτοί που εργάζονται άοκνα και με αυταπάρνηση όλο αυτό το μεγάλο διάστημα, αναλώνοντας όλες τους τις δυνάμεις για να συμβάλουν στο να σωθούν ζωές. Αναντίλεκτα λοιπόν, ιδιαίτερη μνεία αξίζει να γίνει στο ωρομίσθιο εργατικό προσωπικό (καθαρίστριες, καθαριστές, βοηθοί θαλάμου, αχθοφόροι, οδηγοί ασθενοφόρου, κλπ), το οποίο εργάζεται στην πρώτη γραμμή των δημόσιων νοσηλευτηρίων, στα διάφορα τμήματα και ειδικά στους θαλάμους νοσηλείας covid-19. Το προσωπικό αυτό, αντιπαλεύοντας από τη μια την υποστελέχωση και όλα τα λειτουργικά και διοικητικά προβλήματα που διαιωνίζονται στα νοσοκομεία και από την άλλη την απίστευτη ψυχολογική και σωματική κόπωση, στέκεται εκεί πιστό στο καθήκον του.
Το συνδικαλιστικό κίνημα της ΠΕΟ, ως ο μπροστάρης της εφαρμογής του ΓΕΣΥ, θα συνεχίσει να διεκδικεί και να απαιτεί ουσιαστική στήριξη και επαρκή χρηματοδότηση των δημόσιων νοσηλευτηρίων από το κράτος, έχοντας πλήρη επίγνωση της σημαντικότητάς τους στην παροχή ποιοτικών υπηρεσιών υγείας. Θα συνεχίσει να βρίσκεται στο πλευρό των εργαζομένων και την ίδια ώρα, σε συνεργασία με τις υπόλοιπες συνδικαλιστικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στον ΟΚΥΠΥ, θα εντατικοποιήσει τις προσπάθειες για τη συνομολόγηση Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, με ρυθμισμένους όρους απασχόλησης για όλους τους εργαζόμενους.
* Επαρχιακός Γραμματέας ΠΑΣΥΕΚ ΠΕΟ Πάφου
