Ουδέν κρυπτόν υπό τον ήλιο. Παραφράζοντας τη ρήση, θα λέγαμε ουδέν κρυπτόν από την οικονομία, καθότι αποτελεί τον καθρέφτη της αλήθειας. Όλες οι λοιπές επιστήμες, κοινωνιολογία (συνθετική επιστήμη), γεωγραφία, ακόμη και η επιλεκτική ιστορία, καλύπτουν μέρος της αλήθειας. Μονάχα η οικονομία, καταδεικνύει την αναλλοίωτη και αλάνθαστη εικόνα των πραγμάτων.
Ουδείς αμφισβητεί την αξία της οικονομίας. Αντιθέτως, αν ληφθεί υπόψη ότι ο ένθερμος δάσκαλος του ορθού λόγου, Αριστοτέλης, δίδασκε ότι η αλήθεια είναι συνώνυμη της οικονομίας, διαφωνώντας έτσι με τον πλατωνικό ιδεαλισμό του δασκάλου του, που κήρυττε ότι μόνο οι άριστοι των αρίστων δύνανται να δουν την αλήθεια, σε αντίθεση με τους εργαζόμενους, που κατά τον Πλάτωνα μόνο σκιές της αλήθειας μπορούν να δουν. Οι πλατωνικές, όμως, ιδέες κατέρρευσαν, όταν ο Πλάτωνας προσπάθησε να τις εφαρμόσει στη Σικελία, ενώ οι ορθολογιστικές ιδέες του Αριστοτέλη είναι πάντοτε επίκαιρες.
Ναι, στην ισχυρή οικονομία, ώστε να μπορέσουμε να γαλουχήσουμε τον κάθε άνθρωπο με ιδέες οικουμενικές, ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες. Οφείλουμε να αφουγκραστούμε καλύτερα τις απόψεις πραγματιστών φιλοσόφων, ιστορικών και ποιητών, του διαμετρήματος των Αριστοτέλη, Πρωταγόρα, Θουκυδίδη, Μπρεχτ, Χικμέτ και τόσων άλλων, που δεν διαχώριζαν τους ανθρώπους γλωσσικά, φυλετικά, εθνοτικά ή θρησκειολογικά. Σοφών παγκοσμίου βεληνεκούς και ξένων με τον ρατσισμό, τον εθνικισμό και τις φιλοπόλεμες προσεγγίσεις, του τύπου εξοπλιστικά προγράμματα, περιφερειακές συμμαχίες και απόπειρες εξόρυξης φυσικού αερίου, που ποτέ δεν θα χρησιμοποιηθεί αν δεν επιλυθεί το Κυπριακό στη βάση Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, όπως την εισηγούνται Ευρωπαϊκή Ένωση, Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, Συμβούλιο Ασφαλείας και όλοι οι ισχυροί παίχτες της υφηλίου που θέλουν να έχουν λόγο στην Ανατολική Μεσόγειο για προώθηση των συμφερόντων τους. Το δίκαιο της κυπριακής ηθικής, δυστυχώς, δεν λαμβάνεται υπόψη. Οι Αναστασιάδης, Αβέρωφ και Χριστοδουλίδης συμπεριφέρονται ως το Κυπριακό να γεννήθηκε μαζί τους.
Παιδιόθεν μαθαίναμε για τη σπουδαιότητα της οικονομίας. Διαβάζαμε στην ιστορία για τις θέσεις των διαφωτιστών, που υπερτόνιζαν την αξία της οικονομίας, αλλά μεγαλώνοντας μάς συνεπήρε ο μεγαλοϊδεατισμός και εξωπραγματισμός των δεκαετιών του ¨20¨ (μικρασιατική εκστρατεία) και ¨50¨ (Αγώνας της ΕΟΚΑ), αντικαθιστώντας έτσι το εφικτό με το ευκταίο. Εγκαταλείψαμε τον ρεαλισμό και τον λόγο του Ίωνα Δραγούμη, που δολοφονήθηκε από βενιζελικούς γιατί θεωρούσε τυχοδιωκτισμό τη μικρασιατική εκστρατεία και γι΄ αυτό και δεν έλαβε μέρος, αλλά και τις απόψεις του Κυριάκου Μάτση ότι «για το μόνο που γνοιάζεται είναι το κοινό μέλλον των ανθρώπων που κατοικούν την Κύπρο, ανεξαρτήτως αν είναι Έλληνες ή Τούρκοι.»
Οι επόμενες γενιές δεν θα μας συγχωρέσουν ποτέ που αντί να αντικρύζουμε την οικονομία ως τη μόνη επιστήμη που οδηγεί στην αλήθεια και στην επίλυση των προβλημάτων, ακρίβειας, υγείας, κλιματικής αλλαγής, πανδημίας, Κυπριακού και τόσων άλλων, συζητούμε για την εκ περιτροπής προεδρία ή αν θα έχουν οι Τουρκοκύπριοι υπουργοί μια θετική ψήφο στο Υπουργικό Συμβούλιο! Αυτοί που κυβερνούν δεν εμπνέουν πλέον εμπιστοσύνη ότι θα τηρήσουν ό,τι συμφωνηθεί, από την στιγμή που ο Πρόεδρός μας ομιλεί για δύο ξεχωριστά κράτη. Η αξιωματική αντιπολίτευση καλείται να βγει μπροστά με ξεκάθαρες ομοσπονδιακές θέσεις και με υποψήφιο πρόεδρο που θα καλπάζει.
* Φιλόλογος, πρώην διευθυντής σε σχολεία Μ.Ε.
