Είναι γεγονός πως τον τελευταίο καιρό γινόμαστε μάρτυρες αυτής της απροσδόκητης και μακρινής «κινδυνολογίας» του «Θα έρθει μέρα που οι Τουρκοκύπριοι θα μετακομίσουν στα νότια του νησιού και θα αφήσουν την Τουρκία μόνη της στα βόρεια». Κυρίως βλέπουμε βασικά το… «οι Τ/κ τρέχουν να βρουν δουλειά στα νότια, επειδή στα βόρεια η κατάσταση είναι ανυπόφορη!».
Αποτελεί γεγονός πως μέσα σε μερικά χρόνια, αλλά κυριότερα τους τελευταίους μήνες, ο μέσος Τουρκοκύπριος έχει απολέσει τεράστιο μέρος του βιοτικού του επιπέδου, με την τουρκική λίρα να πέφτει χωρίς πάτο, ενώ οι ανατιμήσεις αναμένεται να συνεχίσουν και το 2022. Οι τιμές βασικών αγαθών αυξάνονται. Οι μικρές επιχειρήσεις γίνονται μη βιώσιμες και κλείνουν. Η τουρκική μαφία αγοράζει ό,τι μένει σε τιμές ξεπουλήματος. Η Τουρκία στέλνει λεφτά κυρίως για τον στρατό. Ο μέσος Τ/κ προσπαθεί να βρει απεγνωσμένα δουλειά ως φτηνό εργατικό δυναμικό στα νότια του νησιού και το εξωτερικό.
Να σημειώσουμε ότι εκατοντάδες Τ/κ εργάζονται στις ελεύθερες περιοχές από το 2003, κυρίως στον οικοδομικό τομέα. Αξίζει να τονιστεί ότι η ΠΕΟ έχει εγγεγραμμένους εκατοντάδες Τ/κ ως μέλη, ενώ σε συνεργασία με τις τ/κ αριστερές συντεχνίες μεσολαβεί για θέματα εξεύρεσης εργασίας πολλών Τ/κ. Ένας λόγος ακόμα για να τονιστεί όμως, είναι και λόγω του ότι η πρόσφατη ανακοίνωση-πυροτέχνημα της ΣΕΚ και της Türk-SEN δημιούργησε εντυπώσεις πως η εργοδότηση Τ/κ στις ελεύθερες περιοχές αποτελεί πρωτοφανές φαινόμενο.
Την ίδια στιγμή, οι Τουρκοκύπριοι καλούνται στις 23 του Γενάρη να πάνε να ψηφίσουν. Να ψηφίσουν για τη λεγόμενη «βουλή», ενώ στα ηνία της εξουσίας παραμένει η μεγαλύτερη ιστορικά μαριονέτα της Τουρκίας στην Κύπρο, ο Ερσίν Τατάρ. Να ψηφίσουν, ενώ ξέρουν πως μόνο τον τελευταίο χρόνο έχουν «πολιτογραφηθεί» γύρω στους 7.000 επιπλέον έποικοι, που θα έχουν και αυτοί δικαίωμα «ψήφου» (σημ. ο Τατάρ εκλέχθηκε με διαφορά 4.000 ψήφων από τον Ακιντζί πριν ένα χρόνο). Να ψηφίσουν, ενώ το 25% του προϋπολογισμού του ψευδοκράτους έρχεται από την Τουρκία και δεν έχουν ρόλο στη νομισματική πολιτική του νομίσματος που χρησιμοποιούν, άρα ούτε και της οικονομίας.
Οι τ/κ προοδευτικές δυνάμεις υπενθυμίζουν όσα προειδοποιούσαν για την πορεία τσιμεντώματος του στάτους κβο. Βέβαια η τ/κ αριστερά είναι διαιρεμένη μεταξύ του μεγαλύτερου κομματιού της, που προσπαθεί να βρει ευφάνταστες λύσεις όπως «η εισαγωγή του ευρώ στα κατεχόμενα» και από την άλλη των μικρότερων αριστερών κομμάτων, τα οποία καλούν σε μποϊκοτάζ ή απλά απέχουν επειδή «η ψηφοφορία είναι ακόμη ένα μέρος της επιδίωξης προσάρτησης». Από την άλλη, προσπαθούν απεγνωσμένα να κρατήσουν ζωντανή την ελπίδα λύσης του Κυπριακού. Την ελπίδα που δολοφονήθηκε και στο Κραν Μοντανά και πλέον στα ανοικτά του Βαρωσιού, εκ νότου και βορρά, αντίστοιχα.
Σίγουρα, η αναγκαστική «έξοδος προς τα νότια και αλλού» υπενθυμίζει σε πολλούς ότι η καλύτερη προοπτική βρίσκεται στη λύση του Κυπριακού και όχι στα δύο κράτη και την τουρκική προσάρτηση. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα πως η τ/κ δεξιά, η οποία δέχεται τουρκική στήριξη -περισσότερο πέραν από κάθε άλλη φορά-, θα ηττηθεί. Ειδικά όταν πρόκειται για «βουλευτικές εκλογές» μεγάλο μέρος των Τ/κ βλέπουν στη δεξιά τον πιο «αποτελεσματικό διαχειριστή του στάτους κβο», ενώ το σημαντικότερο μέρος των εποίκων θα ψηφίσει δεξιά για λόγους «υποχρέωσης».
Ακόμα μια φάση της ιστορίας μας όπου το στάτους κβο παράγει τραγικά αδιέξοδα. Ενώ από τη μια το στάτους κβο παράγει διεφθαρμένες εξουσίες και οικονομίες της αρπακτής, από την άλλη οι Τ/κ θυματοποιούνται όντας από πολλές πτυχές εξαρτώμενοι από την Τουρκία. Όμως, θα ήταν καλύτερα να δούμε ξεκάθαρα το διακύβευμα. Ας δουν οι Τουρκοκύπριοι ότι χωρίς λύση θα συνεχίσουν να είναι προέκταση όλων των κακών της Τουρκίας. Ας δουν οι Ελληνοκύπριοι πως, χωρίς τους Τουρκοκύπριους να παραμένουν στα βόρεια του νησιού, δεν υπάρχει καμιά ελπίδα επίλυσης του Κυπριακού και μόνιμης σταθερότητας.
*Υπεύθυνος Γραφείου Επαναπροσέγγισης, μέλος Κ.Ε. ΑΚΕΛ
