Θα ήθελα να αναφερθώ σε δύο γεγονότα που αφορούν στις διεργασίες και εξελίξεις στο Κυπριακό.
Έγινε αναφορά από δικής μας πλευράς για επαναφορά στο σύνταγμα του 1960 και απευθύναμε πρόσκληση στους Τ/κυπρίους να επανέλθουν στο καθεστώς που ίσχυε με την υπογραφή των συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου. Φυσικά όπως ήταν αναμενόμενο την απέρριψαν ασυζητητί.
Χάριν της ιστορικής αλήθειας υπενθυμίζω για όσους αγνοούν το γεγονός ότι πρώτος υπέβαλε αυτή την πρόταση ο Γλαύκος Κληρίδης, όταν τότε ήταν συνομιλητής του ο Ραούφ Ντενκτάς. Η απάντηση του τελευταίου ήταν άμεση “Too late too little” και ο νοών νοείτω.
Όταν σήμερα η Τουρκία μετά την εισβολή έχει το «πάνω χέρι» και ελέγχει ουσιαστικά την Κύπρο θα διεκδικούσε τίποτα λιγότερο;
Εξάλλου ο Ερσίν Τατάρ αφού μιλούσε συνεχώς για «δύο κράτη» εγκατέλειψε τον αμανέ και τώρα ζητά να παραδοθεί αμαχητί ολόκληρη η Κύπρος στην Τουρκία!
Αφού για 307 χρόνια (1571-1878) λεηλάτησαν τα πάντα προφανώς θέλουν να ολοκληρώσουν το έργο τους αν βεβαίως έχουν αφήσει τίποτα όρθιο.
Υπό αυτές λοιπόν τις συνθήκες ποίο νόημα θα είχε ύστερα από τέσσερις και πλέον δεκαετίες να συνεχιστούν «οι κουβέντες του καφενείου»;
Στο μεταξύ παρενέβη πρόσφατα με δηλώσεις του και ο Ύπατος Αρμοστής του Ηνωμένου Βασιλείου Στίβεν Λίλλι και μίλησε για «βρετανικές ιδέες» και έκαμε λόγω για «αποκεντρωμένη Ομοσπονδία».
Όταν ο Μακάριος υπέβαλλε το 1963 τις προτάσεις από 13 σημεία για αναθεώρηση του Συντάγματος, ο τότε Ύπατος Αρμοστής της Μεγάλης Βρετανίας Σερ Άρθουρ Κλαρκ λέγεται ότι διαδραμάτισε ρόλο στη διαμόρφωση των προτάσεων. Είναι ποτέ δυνατόν να ενεργούσε εν αγνοία του Foreign Office; Προτού απαντήσει στην επιστολή του Μακαρίου ο τότε Αντιπρόεδρος Φαζίλ Κουτσούκ, απέρριψε αμέσως τις προτάσεις η Άγκυρα!
Ως γνωστόν οι Τ/Κύπριοι σύμφωνα με έγγραφα που ανευρέθηκαν στην κατοχή τους, χρησιμοποίησαν ως πρόσχημα το γεγονός αυτό για το ξέσπασμα της ανταρσίας για να θέσουν σε εφαρμογή τα σχέδιά τους για διχοτόμηση.
Αλλά ποιο θα είναι το περιεχόμενο μιας τέτοιας Ομοσπονδίας;
Μου ενθυμίζει παλαιότερη δήλωση δικού μας πολιτικού ηγέτη που μίλησε για «Διζωνική Ομοσπονδία με σωστό περιεχόμενο». Ποιο όμως είναι αυτό;
Αλλά όσοι ομνύουν πίστη σε μια τέτοια Ομοσπονδία δεν μας είπαν σε ποια χώρα υπάρχει τέτοιο καθεστώς όταν όλες οι διεθνικές και πολυεθνικές Ομοσπονδίες διαλύθηκαν στα εξ ων συνετέθηκαν και μερικές μάλιστα κατέρρευσαν μέσα σε ποταμούς αίματος π.χ. Γιουγκοσλαβία, για να μην αναφερθούμε στα προβλήματα που αντιμετωπίζει και η Ρωσία μετά τη μακαρία τη λήξει Σοβιετική Ένωση.
Όπως εξελίσσονται τα πράγματα πολύ φοβούμαι ότι τα ελεύθερα εδάφη μετατρέπονται οσημέραι σε ένα μιξοβάρβαρο κράτος αφελληνισμένο, δηλαδή όπως είναι σκοπός και στόχος της δραστηριοποιημένης «πέμπτης φάλαγγας» στα εδάφη μας.
Και αντί λοιπόν οι κομματικοί και πολιτικοί ηγέτες και ηγετίσκοι να εργάζονται και να μοχθούν για να επιτύχουν στην πράξη ενότητα σκοπού και δράσης για τερματισμό της κατοχής και απελευθέρωση, αλληλοσπαράσσονται και αντιδικούν για οτιδήποτε άλλο.
Στην Κύπρο αυτό που χρειάζεται είναι μία ειρηνική επανάσταση για να σταματήσει να βουλιάζει καθημερινά, αφού όλα τα ηθικά θεμέλια της κυπριακής κοινωνίας καταρρέουν το ένα μετά το άλλο.
Υ.Γ. Επειδή ζούμε στη νήσο της ανοησίας και της υποκρισίας διερωτώμαι αν αυτός ο καθηγητής με τα σκίτσα του διακωμωδούσε τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο με την ίδια χυδαιότητα που να προσβάλλουν τη μνήμη του Διγενή, θα έσπευδε έστω και ένας να τον υπερασπιστεί; Μάλλον όλοι θα ζητούσαν την αυστηρή καταδίκη του.
*Πρώην συνδικαλιστής
