Ζήσαμε όλοι τις μέρες που πέρασαν, τον σάλο που ξέσπασε αναφορικά με την οδηγία του υπουργείου Παιδείας να αφαιρεθεί η επίμαχη κόλλα από το βιβλίο Αγγλικών της Β΄ Λυκείου.
Ένα σίγουρα απαράδεκτο λάθος εξ αρχής ήταν το γεγονός ότι δόθηκε η οδηγία στους καθηγητές να σχίσουν αυτοί, την εν λόγω κόλλα. Ήταν άδικο, διότι δεν έκαναν αυτοί το λάθος.
Τα βιβλία θα μπορούσαν να επιστρέφονταν στο υπουργείο, να διορθωνόταν το λάθος αθόρυβα και ξανά πίσω στα σχολεία, κατά το «τα εν οίκω μη εν δήμω».
Σχολιάστηκε ότι απλά δεν το είδαν, αβλεψία ήταν… Δυσκολεύομαι να πιστέψω το πιο πάνω διότι η συνήθης διαδικασία έγκρισης ενός βιβλίου προβλέπει έλεγχο από δύο Επιθεωρητές.
Άλλη πτυχή του θέματος είναι το αμφιλεγόμενο του προσώπου στη συγκεκριμένη σελίδα. Λίγα ήταν τα δεινά που πέρασε ο ελληνικός άμαχος πληθυσμός στη Μικρασιατική Καταστροφή; Τι να πει κανείς ακόμη για τον αφανισμό των Ποντίων, των Αρμενίων, των…
Το να πάρεις αυτό το θέμα, δηλαδή μιας αμφιλεγόμενης προσωπικότητας, σε παιδιά της Β΄ Λυκείου, για να το αξιοποιήσεις δήθεν για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, αντηχεί ως μια άκριτη ενέργεια, που δεν πέρασε καθόλου από το κόσκινο της ελάχιστης κριτικής σκέψης… Ποια είναι τα παιδιά της Β΄ Λυκείου σήμερα; Είναι τα πιο πολλά αναλφάβητα, της Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης, ήταν το πείραμα της τότε Α΄ Δημοτικού, που έχοντας για παντιέρα τον λεγόμενο κριτικό αλφαβητισμό, έμειναν τα παιδιά αναλφάβητα…
Πολύ ωραία η φιλοσοφία για την ανάπτυξη της κριτικής σκέψης, δεν διαφωνεί κανείς… αλλά να βλέπουμε και το συγκείμενο! Πού πάμε να πούμε τι;
Αν πάλι παρ’ ελπίδα πράγματι ήταν αβλεψία κι όχι… on purpose, θα ήταν προτιμότερο να υπάρξει μια δημόσια απολογία εκ μέρους των υπευθύνων με τιμιότητα, διότι, τελικά, δεν ήταν πολύ έξυπνο να παίξουμε το παιχνίδι …της κριτικής σκέψης.
Εν κατακλείδι, πέραν από τα πιο πάνω, το θέμα δεν μπορούσε σαφώς να αξιοποιηθεί για τον σκοπό που ειπώθηκε, μιας και ήταν μονόπλευρο και μονοδιάστατο, εφόσον παρουσιαζόταν στο βιβλίο μόνο η μια όψη κι όχι αντικειμενικά και οι δύο όψεις, ώστε να καλλιεργηθεί η κριτική σκέψη…
Ως εκ των πιο πάνω, ορθά το υπουργείο έπραξε, αποσύροντας το βιβλίο, λόγω ακριβώς της μονόπλευρης, υποκειμενικής, μη αντικειμενικής παρουσίασης που ακριβώς όχι μόνον δεν θα βοηθούσε τα παιδιά να καλλιεργήσουν την κρίση τους αλλά θα τα σύγχυζε με απρόβλεπτες συνέπειες.
Εκτιμώ ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε περίπτωση καταγγελίας, έχει την απαραίτητη κριτική σκέψη να αντιληφθεί πλήρως τη δική μας κυπριακή έκδοση κριτικής σκέψης ένθεν και ένθεν και να αποδώσει δικαιοσύνη, αποδίδοντας τα εύσημα στον κ. υπουργό για το θάρρος του, εν μέσω θύελλας διαμαρτυριών, να αποσύρει το βιβλίο, γιατί ακριβώς ήταν μονοδιάστατο και μονομερές αφήνοντας απαρατήρητες όλες τις άλλες προοπτικές του θέματος. Τέτοια βιβλία που δεν καλλιεργούν την κριτική σκέψη δεν έχουν θέση στην Παιδεία μας!
Κι ακόμη εισήγηση όπως δοθεί ως δώρο σε όλα τα παιδιά Μέσης και τους εκπαιδευτικούς το βιβλίο «Το Νούμερο 31328» του Ηλία Βενέζη, για να ξέρουν τι έζησαν τα άμαχα γυναικόπαιδα τότε το 1922 στη Μικρασιατική Καταστροφή… ίσως μάθουν και κάτι χρήσιμο στο έρμο δημόσιο σχολείο.
Τέλος, η Γενική Ελεγκτική Υπηρεσία του υπουργείου Παιδείας καλείται να διεξάγει έρευνα και να αποδώσει ευθύνες –και οικονομικές– για το ποιοι εισηγήθηκαν και ενέκριναν ένα βιβλίο ακατάλληλο για τα παιδιά, αφού ουδόλως καλλιεργεί την κριτική σκέψη, το οποίο μάλιστα πληρώθηκε με χιλιάδες ευρώ από την τσέπη του φορολογούμενου πολίτη.
* Τέως Επιθεωρήτρια Δημοτικής Εκπαίδευσης
