Η επιστροφή στο σχολείο μπορεί να κρύβει κάποιο ενθουσιασμό αλλά, ταυτόχρονα, κρύβει στεναχώρια και ανασφάλεια. Η επιστροφή των μαθητών στην τάξη με φυσική παρουσία αλλά με νεοφανή πρωτόκολλα όπως αποστάσεις, μονοθέσια θρανία, μάσκες, αντισηπτικά, διαλείμματα και SafePass φέρνουν τον μαθητή σε μια “νέα” κανονικότητα!
Ο φόβος, το άγχος, ο πανικός, ο θυμός, η κατάθλιψη και η ανασφάλεια είναι τα νέα κυρίαρχα τοξικά συναισθήματα που καταβάλλουν τους μαθητές και οδηγούν τη μελλοντική γενιά σε μια ζοφερή πραγματικότητα. Τα νέα μέτρα και πρωτόκολλα στα σχολεία έχουν δημιουργήσει συνθήκες κοινωνικού ρατσισμού και κοινωνικής φοβίας μεταξύ των νέων ειδικά, και της κοινωνίας γενικά, με πιθανές παράπλευρες ψυχοκοινωνικές καταστάσεις όπως αυξημένη βία, εγκληματικότητα, αντιδραστικότητα, έλλειψη κοινωνικότητας και απαξίωση σε θεσμούς και αξίες της κοινωνίας και κουλτούρας μας.
Θέλεις σαν κοινωνία και σαν ειδικοί επιστήμονες να βοηθήσεις πραγματικά τα παιδιά που όπως λες αγαπάς και νοιάζεσαι; Τότε σταμάτα επιτέλους να χρησιμοποιείς την “ξύλινη” γλώσσα (μάσκες, αποστάσεις, αντισηπτικά κ.λπ.) και ένα γενικό “bullying” προς τους νέους που ουσιαστικά τίποτα δεν προσφέρει πέραν των αρνητικών συναισθημάτων φόβου, θυμού, κατάθλιψης και πανικού.
Μετά από παρέλευση ενάμιση χρόνου πανδημίας, και χρησιμοποιώντας την ίδια γλώσσα, είναι καιρός να αλλάξει ο προσανατολισμός και να εφαρμοστεί (μακριά από διαχείριση πανικού) ένας πιο μακροπρόθεσμος προγραμματισμός! Υπουργείο Παιδείας, Υπουργείο Υγείας, σύνδεσμοι γονέων ας αναλάβουν μια περισσότερο ουσιαστική εποικοδομητική δράση για προστασία του νέου, με αξιοποίηση των διάφορων τμημάτων που υπάγονται στα υπουργεία τους όπως διατροφολόγοι, ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι.
Μας λένε, για παράδειγμα, οι ειδικοί ότι τα παχύσαρκα άτομα ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες και η Κύπρος φιγουράρει δυστυχώς στις πρώτες θέσεις παιδικής παχυσαρκίας ανά το παγκόσμιο (sic)! Τι κάνουμε σαν ειδικοί, σαν αρμόδιοι φορείς, σαν κοινωνία; Τι τους συμβουλεύουμε; Να παραμένουν παχύσαρκοι και να εμβολιαστούν γιατί είναι η μόνη λύση; Που είναι η διατροφική εκπαίδευση εδώ και ενάμιση χρόνο, που είναι η ενημέρωση των νέων για τη σημασία της υγιεινής διατροφής και διατήρησης του ιδανικού βάρους; Ευτυχώς, εμείς σαν κοινωνία και πολιτεία δεν φτάσαμε ακόμη στο σημείο να προωθούμε τον εμβολιασμό ελκύοντας τους νέους μέσω της παροχής δωρεάν ανθυγιεινών σνακς όπως ντόνατς, πίτσες και χάμπουργκερ με πατάτες τηγανιτές, που έχουμε ακούσει να γίνεται σε πολλές περιπτώσεις στο εξωτερικό! Διατροφικά, σαν κοινωνία, είμαστε πολύ χορτασμένοι, γι’ αυτό και τα προνόμια στην Κύπρο είναι προσαρμοσμένα στις δικές μας ανάγκες (πακέτα διακοπών και προϊόντα τεχνολογίας). Που είναι η ενθάρρυνση παρά η απομόνωση των νέων να αθλούνται σε εξωτερικούς χώρους, τηρουμένων των μέτρων, για να ενισχυθεί ακόμη πιο πολύ το ανοσοποιητικό τους σύστημα, παρά να είναι εγκλωβισμένοι και απομονωμένοι, μπροστά σε μια οθόνη (που είναι ήδη μια μάστιγα της εποχής), τρώγοντας συνεχώς και παθητικά, καταλήγοντας παχύσαρκοι και ασθενείς;
Το βασικό συστατικό που ο νέος έχει ανάγκη είναι το αίσθημα ασφάλειας που θα προέλθει από την εμπιστοσύνη, την αγάπη, την τρυφερότητα, την αγκαλιά και τη σωστή επικοινωνία που όλοι εμείς οι ενήλικες θα του εμπνεύσουμε.
Να θυμάσαι ότι οι νέοι, και ειδικά οι έφηβοι και φοιτητές, βρίσκονται στην ηλικία της αντίδρασης και πολύ πιο εύκολα αντιδρούν αρνητικά όταν αισθάνονται την καταπίεση, τον εξαναγκασμό για να τους επιβάλεις κάτι. Πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη η ψυχολογία των νέων και ειδικά όταν αισθάνονται ότι εκβιάζονται, ή δέχονται έμμεσες απειλές, εκφοβισμό και επιρρίπτοντας τους, επίσης, ευθύνες και ενοχές. Με τέτοιες μεθόδους ο νέος αναπόφευκτα θα οδηγηθεί στην αντικοινωνική συμπεριφορά, στην έλλειψη σεβασμού και στην απαξίωση στους θεσμούς και αξίες της πολιτείας και κοινωνίας.
Μήπως τέτοιους νέους θέλουμε που θα είναι τελικά δημιούργημα και καθρέφτης μιας νοσηρής κοινωνίας που τους ανάθρεψε λανθασμένα; Ας αλλάξουμε ρότα επιτέλους, εμείς οι ενήλικες και ας δείξουμε στους νέους περισσότερο σεβασμό, εμπιστοσύνη, ελευθερία και περισσότερη… ποιοτική αγάπη γιατί αυτά έχουν πραγματική ανάγκη και γιατί το αξίζουν!
*Ψυχολόγος-Διατροφολόγος-Κοινωνιολόγος
