Επιτέλους, ποια ήταν τα λάθη του Υπουργού Παιδείας, και με τόση μανία τού επιτέθηκαν όλοι οι περισπούδαστοι, δήθεν προοδευτικοί, δοκησίσοφοι της μεταλλαγμένης κοινωνίας μας, με τους οποίους συνηγόρησε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας;
Ο Πρόδρομος Προδρόμου έκανε αυτό που όφειλε, ως Υπουργός της Παιδείας, να πράξει. Να περιφρουρήσει την Παιδεία και να εμποδίσει να παρεισφρήσουν σε αυτήν καταστάσεις ανεπιθύμητες, αντεθνικές και ανήθικες.
Απέσυρε ένα βιβλίο, το οποίο επευφημούσε τον σφαγέα του Ελληνισμού -και όχι μόνο- Μουσταφά Κεμάλ, (Ατατούρκ) τον οποίον αναγορεύει μάλιστα και ως ηθικό ηγέτη! Τι έπρεπε να κάνει δηλαδή; Να επιτρέψει ο Υπουργός Παιδείας να δηλητηριάζονται τα παιδιά μας από την τουρκική προπαγάνδα;
«Μα με αυτό προάγεται η κριτική σκέψη», είναι ο αντίλογος στο ερώτημα. Κούνια που σας κούναγε. Ουαί υμίν Φαρισαίοι υποκριταί. Θα καλλιεργηθεί κριτική σκέψη μέσω του μαθήματος των Αγγλικών, στο οποίο το μόνο ζητούμενο είναι η γλωσσική κατανόηση του κειμένου;
Να πώς έχουν τα πράγματα όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω: Το βιβλίο με τον Μουσταφά Κεμάλ δεν είναι το μόνο διδακτικό εγχειρίδιο του συγκεκριμένου βρετανικού οίκου που περιείχε απαράδεκτες αναφορές. Υπήρχαν και άλλα εννέα βιβλία, στα οποία διορθώθηκαν από τον εκδοτικό οίκο, κατόπιν δικής μας υποδείξεως, τουρκικά ονόματα, ονομασίες πόλεων καθώς και η αναφορά σε «τουρκική δημοκρατία της βόρειας Κύπρου». Τα εν λόγω βιβλία, προφανώς προορίζονταν για την τουρκική αγορά και επομένως έπρεπε να τροποποιηθούν ώστε να συνάδουν με την εκπαίδευση Ελληνοπαίδων, όπως και το Σύνταγμα προνοεί. Αφού λοιπόν λήφθηκε πρόνοια για τα ως άνω εννέα βιβλία, γιατί να μην λαμβανόταν και για το δέκατο, όταν διαπιστώθηκε η ύπαρξη του επίμαχου κειμένου σ’ αυτό; Γιατί έπρεπε να ψέξουμε τον Πρόδρομο γι’ αυτό και να ζητούμε την κεφαλή του επί πίνακι; Τι είναι δηλαδή η παιδεία μας; Μπάτε σκύλοι, αλέστε;
Σε ό,τι αφορά τον διαβόητο καθηγητή με τα βέβηλα σκίτσα, ο Υπουργός δεν τον καταδίκασε, αλλά τον παρέπεμψε στα αρμόδια σώματα.
Είδαμε και πάθαμε όταν καταγγέλλαμε τους Τούρκους κατακτητές, οι οποίοι βεβήλωναν τους ναούς μας, τις εικόνες των αγίων, τα ιερά και τα όσιά μας που μαγαρίζονταν από ζώα. Ποιους ξένους θα πείσουμε τώρα όταν αυτές οι ανόσιες πράξεις, να αποπατούν όπου θελήσουν, γίνονται τώρα από δίποδα όντα; Και μια παρένθεση: Οποία ειρωνεία! Αμέσως μετά την είδηση για τον διαβόητο καλλιτέχνη, σε κάποιο τηλεοπτικό κανάλι προβλήθηκε η είδηση του επαναπατρισμού του βημόθυρου της εκκλησίας της Περιστερωνοπηγής. Ειλικρινά φοβήθηκα προς στιγμή, μήπως κάποιο ανόσιος μαγάριζε και τις εικόνες αυτές, το τεκμήριο της ορθόδοξης πίστης μας σε αυτό τον τόπο.
«Ελευθέρα Κόρκυρα, χέζ’ όπου θέλεις» (Στράβων Ζ, 8), λέει μια αρχαία παροιμία, η οποία βγήκε από τον λαό όταν οι τύραννοι της Κέρκυρας (Κόρκυρας) είχαν τόσο πολύ καταδυναστεύσει τον λαό, περιορίζοντάς του τα δημοκρατικά του δικαιώματα, ώστε το μόνο που του επέτρεπαν ήταν να αποπατεί όπου θέλει. Αυτό είναι που θέλουν να μας δείξουν οι κρατούντες και οι αντιπολιτευόμενοι; Ότι δεν έχουμε και πολλές ελευθερίες παρά μόνο το να αποπατούμε όπου θέλουμε; Ελευθέρα Κύπρος, χέζ’ όπου θέλεις;…
Η ελευθερία της έκφρασης είναι σίγουρα ένα αγαθό το οποίο πρέπει να περιφρουρείται και μάλιστα με ιερή προσήλωση, αλλά έχει και αυτή τα όριά της, αλλιώς θα οδηγηθούμε στην αναρχία. Σε καμία περίπτωση η ελευθερία δεν σημαίνει ασυδοσία. Γι’ αυτό άλλωστε υπάρχουν και οι νόμοι. Για να προστατεύουν τον λαό από εκείνους που θέλουν να αυθαιρετούν και να ενεργούν ανεξέλεγκτα. Κατά τον Πλάτωνα, «η άγαν ελευθερία, έοικεν, ουκ εις άλλο τι, ή εις άγαν δουλείαν μεταβάλλειν και ιδιώτη και πόλει» Δηλαδή, η υπερβολική ελευθερία, στην ουσία δεν οδηγεί πουθενά αλλού, παρά σε υπερβολική δουλεία. Το ότι ως κοινωνία τείνουμε να γίνουμε δούλοι, αυτό δεν είναι μόνο με αυτή μας τη συμπεριφορά που διαπιστώνεται. Σταματήστε, επιτέλους, την πολιτική σας αβελτηρία και αφήστε μας να ζήσουμε ελεύθεροι και όχι δούλοι.
