Είναι 1η Απριλίου. Η ώρα είναι 9:30 πρωινή. Μόλις καταθέσαμε στεφάνι στο άγαλμα του Μάρκου Δράκου στη Λευκωσία. Επόμενος σταθμός το άγαλμα του Μιχαλάκη Καραολή. Και εκεί κάποιος συνάδελφος λέει πως, πέθανε η Κλαίρη Αγγελίδου. Έφυγε ανήμερα Πρωταπριλιάς αυτή η εμβληματική φυσιογνωμία. Το όνομα της ήταν απόλυτα ταυτισμένο με την Κύπρο και τον Ελληνισμό. Συνέδεσε το όνομα της με τους αγώνες του βασανισμένου τόπου μας για λευτεριά, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη. Η Κλαίρη Αγγελίδου ήταν η Αμμόχωστος. Ήταν η ΕΟΚΑ, ήταν η παιδεία, ήταν η λογοτεχνία, ήταν η ποίηση. Ήταν η φιλόλογος με όλα τα γράμματα κεφαλαία. Ήταν και είναι. Υπηρέτησε τον τόπο και τα γράμματα με όραμα και ευθύνη. Πάντα πρωτοπόρος και αγωνίστρια. Λόγος βαρύς, τίμιος και απόλυτα ελληνικός. Γραφή ανόθευτη, χωρίς ψεγάδια και μισόλογα. Χωρίς εκπτώσεις. Χωρίς ελλείμματα.
Δεν λοξοδρόμησε ποτέ. Από τότε που αντιλήφθηκε την ταυτότητα της, δεν έχασε το δρόμο ούτε στιγμή. Βάδισε τη λεωφόρο της τιμής και της αξιοπρέπειας, όπως η ίδια την καθόρισε, από τότε που νεαρό κορίτσι μπήκε στις τάξεις της ΕΟΚΑ.
Δεν χρειάστηκε να μπει σε παρόδους για να κρυφτεί. Μια ζωή ευθεία λεωφόρος, με οδοδείκτες το Χριστό, την Ελλάδα και τον όρκο της ΕΟΚΑ. Έχω μπροστά μου δύο βιβλία δικά της. Χαρισμένα με αφιέρωση ιδιόχειρη και με πολλή αγάπη, στις 21 Φεβρουαρίου 2012. Το ένα «Κωδικός Αταλάντη: Μια γυναίκα στην αντίσταση» και το άλλο «Το πρώτο τετράδιο Λυκείου Ελληνίδων Αμμοχώστου 1929 – 1930». Το πρώτο αξίζει να διδάσκεται στα Δημόσια Εκπαιδευτήρια της Κύπρου γιατί η Αταλάντη αποτελεί μέρος της σύγχρονης ιστορίας της πατρίδας.
Γράφοντας αυτές τις γραμμές, αγαπημένη κυρία Κλαίρη, απορώ και διερωτώμαι ποιο χέρι σε τράβηξε Πρωταπριλιάτικα στους Ουρανούς; Ποιο χέρι πήρε το κλειδί και σου άνοιξε την πόρτα του Παραδείσου; Τι ραντεβού ήταν αυτό τέτοια μέρα; Μήπως είναι ο Παπασταύρος Παπαγαθαγγέλου; Είναι άραγε ο Γρηγόρης Αυξεντίου; Ή μήπως είναι ο Κυριάκος Μάτσης, ο σταυραετός του Πενταδακτύλου που συνορεύει με την Αμμόχωστο σου; Μήπως είναι ο Πετράκης Γιάλλουρος, ο ξανθός άγγελος του Ελληνικού Γυμνασίου της πόλης σου; Όποιος και να είναι, ένα είναι το συμπέρασμα: H Κύπρος σήμερα έγινε φτωχότερη. Πλουσιότερος έγινε ο Παράδεισος. Καλή σου ανάπαυση, Καλή Ανάσταση και χαιρετίσματα στη γενιά του Βαγορή και του Ζάκου, τον οποίο συνάντησες εκείνο το βράδυ στην Ευρύχου, εκεί στο γήπεδο του Γυμνασίου, όταν του παρέδωσες το μήνυμα…Ξέρεις εσύ κυρία Κλαίρη.
Εμείς πάντως που είμαστε εδώ, υποσχόμαστε ότι, θα φυλάξουμε το κλειδί του σπιτιού, που μας άφησες στο «Στερνό σου Λόγο». Δεν θα το αφήσουμε να σκουριάσει… Δεν έχουμε τέτοιο δικαίωμα.
*Οικονομολόγος – Δημοσιογράφος.
