Αυτή η εβδομάδα δεν είναι μόνο Μεγάλη για την Εκκλησία, αλλά είναι και Εβδομάδα Παθών για τη Λευκωσία, λόγω της άτυπης (5+1) συνάντησης στη Γενεύη. Κι αυτό διότι η Λευκωσία αποφάσισε να συμμετάσχει απροϋποθέτως, με όλα τα θέματα -άρα και την τουρκική αξίωση για λύση δύο κρατών- να είναι ανοιχτά στο τραπέζι.
Σε αυτό φέρει την καίρια ευθύνη ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Το ανακοινωθέν των Ηνωμένων Εθνών, μετά τη συνάντηση των δύο ηγετών, στις 3 Νοεμβρίου 2020, ήταν εύγλωττο ως προς την «εποικοδομητική του ασάφεια». Η Λευκωσία για μια ακόμη φορά απέδειξε ότι δεν έχει διδαχθεί από ολέθρια λάθη του παρελθόντος.
Τα μείζονα θέματα, υπό μορφή ερωτήσεων, είναι:
-Γιατί συναίνεσε ο κ. Αναστασιάδης, γνωρίζοντας την τουρκική θέση για δύο κράτη, στο αόριστο ανακοινωθέν της 3ης Νοεμβρίου 2020;
-Τι έπραξαν ο ίδιος και οι στενοί (Ν. Χριστοδουλίδης και Ανδρέας Μαυρογιάννης) συνεργάτες του για να γίνει σαφές στον Γ.Γ. του ΟΗΕ ότι δεν πρέπει να συγκαλέσει ακόμη και άτυπη συνάντηση, όσο Άγκυρα και Τατάρ επιμένουν στη λύση των δύο κρατών ή άλλων ιδεών, καταφανώς αντίθετων με τη μέχρι σήμερα συμφωνημένη μορφή λύσης του Κυπριακού;
–Αν ένα τέτοιο ζήτημα εγειρόταν από τη Λευκωσία θα γινόταν αποδεκτό;
–Με τη σύνθεση της συνάντησης δεν «τσιμεντάρεται» η θέση της Άγκυρας για «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία; Είναι αστείο να λέγεται ότι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας παίρνει μέρος με τη διττή του ιδιότητα, αυτήν του Προέδρου και αυτήν του ηγέτη της ελληνοκυπριακής κοινότητας. Αυτό δεν αναφέρεται καν στις ανακοινώσεις των Ηνωμένων Εθνών.
-Ποιο είναι στην πράξη το αποτέλεσμα του κοινού συντονισμού και της κοινής γραμμής Αθηνών- Λευκωσίας;
Η άτυπη (5+1) συνάντηση ξεκινά με την Τουρκία και τον Τατάρ να έχουν πετύχει, όπως λένε στο ποδόσφαιρο, «ένα γκολ υπέρ τους από τα αποδυτήρια». Κι αυτό διότι, με την επιμονή τους και την αρωγή της Βρετανίας, πέτυχαν να αποκλείσουν την ουσιαστική συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η τελευταία θα είναι στη Γενεύη με εκπρόσωπό της για επαφές στους… διαδρόμους. Ακόμη και στη δεξίωση του Γ.Γ. του ΟΗΕ δεν προσκλήθηκε! Ευρωπαϊκή Ένωση, Ελλάδα και Κύπρος δεν μπόρεσαν να πείσουν για την ορθότητα της θέσης τους τον Γ.Γ. του ΟΗΕ.
Ο Αντόνιο Γκουτέρες δείχνει, μακάρι να μας διαψεύσει, υπάκουος στα κελεύσματα του Ερντογάν. Το sofagate, με τους Μισέλ και Φον ντε Λάιεν, ξεχάστηκε.
Όσοι νομίζουν ότι η Τουρκία, μετά την αναγνώριση από τον Μπάιντεν της Γενοκτονίας των Αρμενίων, είναι στριμωγμένη, καλά θα κάνουν να το σκεφθούν καλά. Δεν αποκλείεται η Άγκυρα να ζητήσει από την υπερδύναμη εφεκτική στάση στο Κυπριακό και στο θέμα των Κούρδων του Ιράκ.
Ελπίζω η ελληνοκυπριακή πλευρά να επιστρέψει παραμονές του Πάσχα στην Κύπρο, χωρίς απώλειες, τόσο επί της ουσίας όσο και της διαδικασίας, που θα είναι ένα ανακοινωθέν «εποικοδομητικής ασάφειας» για να δοθεί «φιλί ζωής», προκειμένου να αρχίσουν σε μεταγενέστερο στάδιο ουσιαστικές διαπραγματεύσεις. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, θα είναι, όπως λέγει και ένα από τα Ευαγγέλια της Μεγάλης Πέμπτης, «η εσχάτη πλάνη χείρων της πρώτης».
Επίσης, τεράστια ευθύνη έχουν και οι πολιτικοί ηγέτες και όλοι οι σύμβουλοι του Προέδρου Αναστασιάδη, που με τα χρήματα του φορολογούμενου πολίτη βρίσκονται στη Γενεύη. Οφείλουν να εργαστούν εποικοδομητικά για να αποφευχθούν νέα λάθη και παγίδες. Η όποια ευθύνη δεν θα ανήκει σε τρίτους, αλλά κατά πρώτο λόγο στον Πρόεδρο Αναστασιάδη και στους πολιτικούς που τον συνοδεύουν. Σκοπιμότητες από οποιονδήποτε, ενόψει βουλευτικών εκλογών, θα είναι εγκληματικές για την Κύπρο.
