Για άλλη μια φορά γίναμε μάρτυρες της υποκρισίας και της απληστίας των ηγετών του τόπου μας. Θύμα και πάλι ο πολιτισμός μας και η ιστορία μας λες και είναι στόχος ορισμένων, ηθελημένα και μη, να ξεριζώσουν οτιδήποτε ιστορικό σε τούτο τον τόπο, γιατί ο νέος άνθρωπος, ο νέος, ο μοντέρνος Κύπριος δεν πρέπει να έχει παρελθόν, δεν βολεύει ίσως να έχει. Μπορεί γι’ αυτό να βγαίνουν πλέον μαθητές από τα σχολεία χωρίς να ξέρουν τον Ευαγόρα ή τον Ονήσιλλο. 

Δεν θέλω να σπαταλήσω χρόνο σχολιάζοντας τα γεγονότα που όλοι ξέρουμε αναφορικά με τον Αρχιεπίσκοπο και τα διατηρητέα στην Παλαιά Λευκωσία. Αυτό που θα σχολιάσω είναι τις αντιδράσεις από τους απλούς πολίτες, πολιτιστικούς φορείς, βουλευτές, εκπροσώπους κομμάτων, υπουργούς και γενικότερα από ένα ιδιαίτερα ευρύ φάσμα της κοινωνίας. Βεβαίως οι ενέργειες του Μακαριότατου είναι καταδικαστέες και θα πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη- ένα είδος δικαιοσύνης όμως που δεν είδαμε στο νησί εδώ και πολύ καιρό, πραγματική, που να φέρνει κάθαρση στο λαό, όχι νέες απορίες και θυμό. Οι επιτροπές και τα πορίσματα μοιάζουν να πολλαπλασιάζονται με το χρόνο και το μόνο που πέτυχαν είναι να γίνουν απλά ένα ανέκδοτο στα μάτια του κόσμου. Επανερχόμενος ωστόσο στο θέμα μου, βλέποντας τις αντιδράσεις μου δημιουργήθηκε εύλογα η απορία, πού ήταν όλοι αυτοί όταν θάφτηκαν ιστορικά μνημεία κάτω από το χώμα και το τσιμέντο κατά την οικοδόμηση τεραστίων, πολυτελέστατων ξενοδοχείων στον παραλιακό της Λεμεσού; Καταγγελίες έγιναν και τότε αλλά δεν υπήρξε καμία αντίδραση και καμία προβολή. Αν το τραβήξουμε και λίγο παραπέρα, πότε ακριβώς χάνεται η πολιτιστική εικόνα μίας πόλης στην οποία φυτρώνουν τετράγωνα τσιμέντα και ο ένας ουρανοξύστης μετά τον άλλο; Υπάρχει μήπως ένα πολεοδομικό σχέδιο ή στο βωμό του χρήματος, όπως και τόσα άλλα στην Κύπρο θα θυσιαστεί και αυτό; Πού ακριβώς τραβάνε κάποιοι τις κόκκινες γραμμές τους όσον αφορά την πολιτιστική προστασία του τόπου;

Είμαι ακόμα νέος και ίσως να είναι ρομαντικές ιδέες της ηλικίας αλλά δεν θέλω να βλέπω την πατρίδα μου να ξεπουλιέται για το συμφέρον κανενός, ούτε και αντιδράσεις απλά και μόνο γιατί βολεύει ορισμένους. Βλέπουμε τη σαπίλα μπροστά στα μάτια μας και σαν τους τότε επί Ονησίλλου Κυπρίους, παχύδερμα αυτοί παχύδερμα και εμείς.

*Διεθνολόγος