Όπως έγινε γνωστό, στις αρχές Μαρτίου αυτού του χρόνου, κατόπιν σχετικής πρόσκλησης του γενικού γραμματέως των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, θα πραγματοποιηθεί άτυπη πενταμερής διάσκεψη, σε μια νέα προσπάθεια διαπραγμάτευσης του εθνικού μας θέματος, με τελικό της στόχο την επίλυσή του. Εδώ και αρκετές μέρες, άρχισαν οι προπαρασκευαστικές κινήσεις και ενέργειες εκ μέρους των ενδιαφερόμενων μερών, οι οποίες αποβλέπουν στη διαμόρφωση σχετικού πλαισίου, έτσι που οι συνομιλίες να περιοριστούν σε συγκεκριμένα θέματα.
Ήδη, η τουρκική πλευρά βρίσκεται σε πλήρη δράση. Στην πραγματικότητα, η Τουρκία αποφασίζει και οι Τουρκοκύπριοι ακολουθούν. Και το χειρότερο! Αμφότεροι επιμένουν και διαλαλούν σε όλους τους τόνους και τα ύψη της φωνής τους ότι το ενδιαφέρον τους επικεντρώνεται στη δημιουργία δύο ανεξάρτητων κρατών, τα οποία θα διατηρούν φιλικές σχέσεις μεταξύ τους και θα συνεργάζονται στενά. Μετέρχονται κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να υλοποιήσουν τους στόχους τους και να κερδίσουν όσον το δυνατό περισσότερα. Ασφαλώς, πραγματική επιδίωξή τους είναι η συνομοσπονδία, όμως σκόπιμα αναφέρονται σε δύο κράτη για να υποχωρήσουν, τάχα, στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και, τελικώς, να καταλήξουν στο επιθυμητό γι’ αυτούς αποτέλεσμα. Με τη συνομοσπονδία θα πετύχουν την πλήρη τουρκοποίηση των κατεχόμενων περιοχών, και μάλιστα με την υπογραφή μας, και την ίδια στιγμή θα ελέγχουν την υπόλοιπη Κύπρο. Με άλλα λόγια, μ’ έναν σμπάρο δυο τρυγόνια! Αντίθετα, με τη δημιουργία δύο κρατών δεν θα εξασφαλίσουν την υπογραφή μας και θα ελέγχουν μόνο το ένα μέρος της νήσου, αυτό των κατεχομένων.
Ταυτόχρονα, η Βρετανία ή, πιο σωστά, η πονηρά και γηραιά Αλβιών, μία από τις εγγυήτριες δυνάμεις της Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν υστερεί σε απατεωνιές, πλεκτάνες, μηχανορραφίες και ραδιουργίες, όπως ακριβώς μάς συνήθισε για χρόνια τώρα. Πάντοτε βρίσκει τον τρόπο να προσφέρει εκδούλευση στην Τουρκία, παριστάνοντας δημόσια τον επιτήδειο ουδέτερο. Ένα, όμως, είναι το βέβαιο. Στις διαπραγματεύσεις θα υποδυθεί τον ρόλο του διαμεσολαβητή και θα υποστηρίξει συνομοσπονδία ως την ενδιάμεση δήθεν λύση μεταξύ των δύο πλευρών, ήτοι αυτής των δύο κρατών και της δικοινοτικής διζωνικής ομοσπονδίας. Δηλαδή, παλιά της τέχνη κόσκινο, που λέει και ο λαός μας.
Οι Τούρκοι, λοιπόν, τολμούν και θέτουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων νέες ιδέες και επιλογές, χωρίς να φοβούνται ότι θα εκτεθούν και ότι θα δώσουν λόγο για τις πράξεις τους. Και όμως! Το ΑΚΕΛ, εδώ και αρκετό καιρό, διατυμπανίζει ότι προωθούν τη διχοτόμηση όσοι τάσσονται εναντίον της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Και ακόμη! Προπαγανδίζουν ότι η τουρκική πλευρά θα εκτεθεί, αν ξεφύγει από τα μέχρι τώρα καθορισθέντα πλαίσια επίλυσης του Κυπριακού. Χωρίς άλλο, οι θέσεις και απόψεις του ΑΚΕΛ μοιάζουν με παραμύθια για αγρίους και, οπωσδήποτε, υποτιμούν τη νοημοσύνη του λαού μας. Οι Τούρκοι απροκάλυπτα επιμένουν σε λύση δύο κρατών, για να καταλήξουν στη συνομοσπονδία, χωρίς να ιδρώνει το αφτί τους και χωρίς να φοβούνται ότι θα εκτεθούν. Αν, ακόμη, σκεφτεί κανείς ότι οι Τούρκοι, ως σύγχρονοι πειρατές, εισέβαλαν στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Κύπρου και διεξήγαγαν έρευνες για ανεύρεση φυσικού αερίου και πετρελαίου ή ότι προχώρησαν στο άνοιγμα της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, μολονότι μια τέτοια ενέργεια παραβιάζει σχετικά ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών, αντιλαμβάνεται κανείς, με τον καλύτερο τρόπο, ότι οι σύντροφοι έχουν την ψευδαίσθηση πως οι Έλληνες της Κύπρου τρώνε κουτόχορτο και χάφτουν εύκολα ό, τι τους σερβίρουν. Με ακραίες ενέργειες ως οι πιο πάνω, οι Τούρκοι δεν φοβούνται ότι θα εκτεθούν, και θα συμβεί το αντίθετο, αν προσέλθουν στις συνομιλίες με νέες ιδέες και νέες απαιτήσεις; Με βάση όλα τα πιο πάνω, απορείς και εξίστασαι. Για ποιους λόγους η δική μας πλευρά να μην έχει το θάρρος να θέσει και αυτή νέες ιδέες στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων; Τι πιο λογικό και τι πιο φυσιολογικό από δικό μας αίτημα για τη δημιουργία ενός ενιαίου και κανονικού κράτους; Τι πιο λογικό από το δικαίωμα της πλειονότητας να αποφασίζει και, ταυτόχρονα, να προστατεύεται η μειονότητα, αρκεί αυτή να συμπεριφέρεται και να ενεργεί σωστά και όχι να εξυπηρετεί ξένα συμφέροντα, όπως μέχρι τούδε πράττει; Την ίδια στιγμή, σκέφτεσαι ότι οι άλλες μειονότητες της Κύπρου, Μαρωνίτες, Αρμένιοι, Λατίνοι, δεν έχουν κανένα παράπονο από την ελληνική πλειονότητα, ενώ, αντίθετα, υπέστησαν και αυτοί τα πάνδεινα από τους Τούρκους.
Δυστυχώς, και μερίδα του Δημοκρατικού Συναγερμού ενστερνίζεται τις ίδιες θέσεις και απόψεις τού ΑΚΕΛ. Φαίνεται ότι, άλλη μια φορά, θα αναβιώσει το κίνημα ΔΗΣΑΚΕΛ. Ένα είναι το σίγουρο! Στη διάρκεια των συνομιλιών, φίλοι και εχθροί θα ορμήσουν επάνω στην πλευρά μας, την πιο αδύνατη από τις δυο, για να ζητήσουν και άλλες εκπτώσεις και υποχωρήσεις. Και ανάμεσά σε αυτούς, ποιος να το πίστευε, το ΑΚΕΛ, μερίδα τού ΔΗΣΥ και, γενικά, οι οπαδοί της όποιας λύσης. Είθε ο Θεός να βάλει το χέρι του για να μας σώσει!
*Φιλόλογος.
