Αναφέρομαι στο πρόσφατο διπλό φονικό στους Εργάτες, καθώς επίσης στις τοποθετήσεις και δικαιολογίες των αρμόδιων Υπηρεσιών, αλλά και στην έντονη κριτική από τα ΜΜΕ.
Δεν είναι πρόθεσή μου να προβώ σε κριτική για τους χειρισμούς καθώς δεν γνωρίζω λεπτομέρειες και άλλα απαραίτητα στοιχεία. Ωστόσο, θα προβώ σε μια γενική τοποθέτηση που αφορά όλες τις περιπτώσεις οικογενειών που χρειάζονται στήριξη και βοήθεια:
Μετά από το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον, ο Κοινωνικός Λειτουργός είναι ο πιο κοντινός προς την οικογένεια θεσμός. Αυτός θα πρέπει να είναι σε θέση να εντοπίσει σφαιρικά τις ανάγκες και τα προβλήματά της και εάν κρίνει ότι κάποια απ’ αυτά συνιστούν αρμοδιότητα/ειδικότητα άλλης Υπηρεσίας, τότε θα εμπλέξει την εν λόγω Υπηρεσία είτε απευθυνόμενος ο ίδιος, είτε καθοδηγώντας την οικογένεια να το πράξει, αν έχει τις δυνατότητες. Ο Κοινωνικός Λειτουργός με τις επαγγελματικές του γνώσεις και την προσωπικότητά του θα πρέπει να είναι σε θέση να προσεγγίσει την οικογένεια και να κερδίσει την εμπιστοσύνη της ώστε τα μέλη της να μιλήσουν για τις ανάγκες και τα προβλήματά τους καθώς επίσης να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Για να το πετύχει αυτό απαιτείται να έχει τακτικές επαφές με κάθε μέλος της οικογένειας, με υποομάδες της και με ολόκληρη την οικογένεια σε διάφορες ώρες βολικές γι’ αυτούς και όχι για τον ίδιο. Ακόμα και όταν επικρατεί σιωπή ανάμεσα στην οικογένεια, θα πρέπει να προβληματιστεί και να ερμηνεύσει αυτή την σιωπή η οποία συχνά είναι πιο εύγλωττη. Χρειάζεται συστηματική προσπάθεια και επαγγελματική ικανότητα για να καταλήξει σε όσο το δυνατό σωστή διάγνωση για τα πραγματικά προβλήματα και τις ανάγκες της οικογένειας και πώς μπορούν ν’ αντιμετωπιστούν είτε ενδοοικογενειακά είτε με την εμπλοκή άλλων ατόμων ή και Υπηρεσιών.
Για τον επιτυχή χειρισμό των υποθέσεων από τον Κοινωνικό Λειτουργό απαιτούνται τουλάχιστον οι ακόλουθες προϋποθέσεις, χωρίς να υποτιμούνται πολλοί άλλοι παράγοντες:
* Κατάλληλη προσωπικότητα, επαγγελματικές γνώσεις και δεξιότητες.
* Αγάπη προς τους ανθρώπους και διάθεση για εργασία και προσφορά χωρίς ωράριο.
* Τακτική επαγγελματική εποπτεία, στήριξη και συναισθηματική αποφόρτιση από ικανό επαγγελματία.
* Επάρκεια χρόνου, μέσων και κίνητρα.
Είμαι σε θέση να γνωρίζω πώς οι πιο πάνω προϋποθέσεις δεν συνυπάρχουν πάντα ούτε και στον απαιτούμενο βαθμό, γι’ αυτό οι Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας βρίσκονται κατά καιρούς εκτεθειμένες παρόλο ότι διαθέτουν πολλά αξιόλογα στελέχη. Ευελπιστώ πώς, το υπό ίδρυση Υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας θα εγκύψει στην ουσία των προβλημάτων και θα συμβάλει στην αποκατάσταση του κύρους μιάς Υπηρεσίας με διαχρονική προσφορά στην κυπριακή κοινωνία όχι μόνο για προβλήματα της καθημερινότητας αλλά και με Λειτουργούς της στην πρώτη γραμμή να φροντίζουν πληγέντες από τις τουρκικές αεροπορικές επιδρομές στην Τηλλυρία, από την τουρκική εισβολή, από πλήμμυρες, σεισμούς και άλλες θεομηνίες.
*Πρώην διευθύντρια Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας.
