Το Σάββατο 13 Φεβρουαρίου ο ευαίσθητος δημοσιογράφος του «Φιλελευθέρου» κ. Πάμπος Βάσιλας έφερε στη δημοσιότητα τη ύπαρξη και δράση του νηπιαγωγείου «Παιδική Πολιτεία Νάγια» που λειτουργεί εδώ και 30 χρόνια στην ακριτική κοινότητα της Αθηένου.

Αφορμή για τη παρουσίαση του θέματος έδωσε η πρωτοβουλία των 70 παιδιών του σχολείου, με την εμπνευσμένη καθοδήγηση της διευθύντριας τους κας Δέσπως Γαβρηιλίδη, να μεριμνήσουν για την αγορά ρουχισμού και παιγνιδιών σε συμμαθητές/ συμμαθήτριες τους –παιδιά οικονομικών προσφύγων που ζουν και εργάζονται στην κοινότητα Αθηένου– που αδυνατούσαν με πόρους των οικογενειών τους να αγοράσουν τα πιο πάνω με συνέπεια να αισθάνονται μειονεκτικά απέναντι στους ντόπιους συμμαθητές τους.

Με την ευκαιρία, λοιπόν, αυτής της τόσο αξιέπαινης πρωτοβουλίας των παιδιών του σχολείου πήγα στην Αθηένου για να γνωρίσω και να συγχαρώ τα παιδιά και τις δασκάλες τους για την ανθρωπιστική τους δράση.

Με υποδέχτηκαν στη παρουσία του Δημάρχου της Αθηένου, κ. Κυριάκου Καρεκλά και του παράγοντα της Αθηένου κ. Γεώργιου Χαρή, το σύνολο των παιδιών τα οποία και παρουσίασαν ένα σύντομο πρόγραμμα παιδικής χαράς και δημιουργίας.  

Στη διάρκεια της επίσκεψης μου προέκυψε η ιδέα της δημιουργίας ενός μόνιμου κουμπαρά του σχολείου στο οποίο τα παιδιά (ηλικίας 3 μηνών – 6 χρόνων) θα συνεισφέρουν από το δικό τους χαρτζιλίκι για την ενίσχυση του. Προορισμός του κουμπαρά να βοηθά τα άπορα παιδιά του σχολείου, παιδιά οικονομικών μεταναστών ή άλλως πως να αισθάνονται αξιοπρεπή και ισότιμα με τους ντόπιους συμμαθητές του.

Η ιδέα αγκαλιάστηκε με ενθουσιασμό από την κυρία Γαβριηλίδου και το προσωπικό του σχολείου όπως επίσης και από τον δήμαρχο κ. Καρεκλά ο οποίος είναι σταθερά κοντά στο σχολείο και στο σημαντικό έργο που επιτελεί.

Μια ακόμη σημαντική επισήμανση που αξίζει να φωτιστεί. Η ιδέα έγινε δεκτή ως πρωτοβουλία που μπορεί να συμβάλει στο κτίσιμο μέσα στις ψυχές των μικρών παιδιών της ιδέας ότι είναι καιρός πια να εργαστούμε όλοι για τη δημιουργία κοινωνιών ΣΥΝανθρώπων αντί των καθιερωμένων οργανωμένων συνόλων πολιτών με ανεξέλεγκτες τάσεις άκρατου ατομοκεντρισμού.  Φώτισε, πιστεύω, την ιδέα της αλληλεγγύης ανάμεσα στους ανθρώπους, αρετή μιας κοινωνίας που συχνά αποδεικνύεται ανύπαρκτη ιδιαίτερα στα ψηλά δώματα εξουσίας της καταπονημένης πατρίδας μας.

Τα νηπιαγωγεία της Κύπρου (και πιθανόν το υπουργείο Παιδείας) αξίζει πιστεύω να προσέξουν το παράδειγμα της «Παιδικής Πολιτείας Νάγια» και να δημιουργήσουν στους μαγικούς χώρους διάπλασης ανθρώπινων ψυχών, τα νηπιαγωγεία μας, τους δικούς τους κουμπαράδες. Αυτά τα μικρά και ασήμαντα μπορεί να ’ναι η ταπεινή απάντηση της άλλης, της αφανούς Κύπρου στα εκφυλισμένα φαινόμενα των καιρών που με κανένα τρόπο δεν εκπροσωπούν την βαθύτερη ποιότητα της κυπριακής ψυχής.

Προσωπικό του σχολείου το οποίο προσφέρει τις υπηρεσίες του αφιλοκερδώς.
Δέσπω Γαβριηλίδου Διευθύντρια
Μαρίνα Παρασκευά Χ” Γιαννακού Νηπιαγωγός
Έλενα Καρούσιος Βρεφονηπιοκόμος
Μαριάννα Νικολάου Βρεφονηπιοκόμος

Φοιτήτριες εθελόντριες
Μαρίνα Γαβριηλίδου Φοιτήτρια Μουσικής Σχολής
Δήμητρα Γεωργίου Φοιτήτρια Μουσικής Σχολής
Χρυστάλλα Κοραή Φοιτήτρια Νηπιαγωγός
Παναγιώτα Κουφοπαύλου Χορογράφος

* Πρώην υπουργός.