Πάει να γίνει σύνθημα για τους οπαδούς της όποιας λύσης η ρήση «Εκάμαμεν τζι’ εμείς πολλά», την οποία εκστόμισε ο τέως πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, μακαριστός Δημήτρης Χριστόφιας. Δυστυχώς, το περιεχόμενο της φράσης προκάλεσε ζημιά στο εθνικό μας θέμα, αφού έγινε αντικείμενο προπαγάνδας από τους Τούρκους. Χωρίς άλλο, όταν ο πρώτος πολίτης μιας χώρας φτάνει στο σημείο να υποστηρίζει μια τέτοια άποψη, που στρέφεται σε βάρος της χώρας του, γίνεται εύκολα πιστευτή από πλείστους άλλους είτε ξένους είτε και δικούς μας.

Με αυτήν τη δήλωση, εκτός των εγκλημάτων που η πλευρά μας διέπραξε σε βάρος των Τουρκοκυπρίων και που, ασφαλώς, είναι καταδικαστέα, αφήνεται να νοηθεί ότι δικαιολογούνται οι βαρβαρότητες που διαπράχθηκαν εκ μέρους των Τούρκων σε βάρος του λαού μας τόσο κατά τη διάρκεια της τουρκοανταρσίας όσο και της βάρβαρης τουρκικής εισβολής τού 1974. Με άλλα λόγια, είναι ως να παραχωρούμε συγχωροχάρτι στους Τούρκους για όσες βαρβαρότητες και δεινά προκάλεσαν σε βάρος μας.   

Ασφαλώς, ό,τι μετρά για το εν λόγω θέμα, είναι αν αυτό ανταποκρίνεται ή όχι στην αλήθεια. Πολλές φορές, τα πραγματικά γεγονότα αποκρύπτονται κάτω από την επιφάνεια, οπότε χρειάζεται αποκάλυψή τους, για να λάμψει, τελικώς, σε όλο της το μεγαλείο η αλήθεια. Υπάρχει, δηλαδή, η περίπτωση να εκφράζονται ανιστόρητες απόψεις, έστω και αν πρόκειται για τον ίδιο τον πρόεδρο μιας χώρας, οι οποίες, όμως, καταρρίπτονται με την πρώτη, αφού, βεβαίως, γίνει παράθεση των διαφόρων παραμέτρων του θέματος.

Για την τουρκοανταρσία ή άλλως τις διακοινοτικές συγκρούσεις, η διάρκεια των οποίων εκτείνεται από το 1963 μέχρι και το 1974, έγιναν αρκετές έρευνες και μελέτες, και όλες σχεδόν συμφωνούν ότι τα εγκλήματα που διέπραξαν οι Τούρκοι, αν ληφθεί υπόψη η αναλογία πληθυσμού, 82% Ελληνοκύπριοι και 18% Τουρκοκύπριοι, ξεπερνούν σε αριθμό και σοβαρότητα αυτά των Ελληνοκυπρίων. Κι ακόμη! Δεν πρέπει να ξεχνούμε την παραδοχή των Τούρκων ότι, στο εν λόγω χρονικό διάστημα, προέβησαν σε πολλές προβοκατόρικες πράξεις, για να προωθήσουν τα άνομα σχέδιά τους, όπως και τη συνεργασία τους με τους Άγγλους κατακτητές, οι οποίες πράξεις  στόχευαν στην καταστολή του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα τού 1955 – 1959 και στη διχοτόμηση της νήσου. Πόσο εύκολο είνα, άραγε, να ξεχαστεί η σφαγή των οκτώ κατοίκων του Κοντεμένου, το 1958, από τους βάρβαρους Τούρκους, με την κάλυψη, μάλιστα, των ραδιούργων Βρετανών; Στο σημείο αυτό και σε σχέση με το σημερινό θέμα, θα ήταν σκόπιμο να γίνει αναφορά σε ανάλογες περιπτώσεις της ιστορίας, που αποδεικνύουν πόσο ανεδαφική υπήρξε η ρήση του τέως προέδρου. Συγκεκριμένα, σε κάθε κίνημα και κάθε επανάσταση έγιναν, όσον υψηλοί και θεάρεστοι και αν ήταν οι στόχοι που έθεταν, αρκετά εγκλήματα, που, ασφαλώς, είναι καταδικαστέα, όμως αυτά δεν έγιναν αιτία για να ριχτούν στον κάλαθο των αχρήστων αγώνες και προσπάθειες για την απελευθέρωση ενός λαού ή για τη δημιουργία ενός δικαιότερου και πιο δημοκρατικού κόσμου. 

Τα παραδείγματα, πολλά και χαρακτηριστικά. Έτσι, ενώ σε όλο τον κόσμο τιμάται η Γαλλική Επανάσταση τού 1789, γιατί έδωσε το έναυσμα σε πολλούς λαούς για να αποκτήσουν τα δικαιώματα που τους ανήκαν, 40.000 περίπου άνθρωποι εκτελέστηκαν με συνοπτικές διαδικασίες, επειδή θεωρήθηκαν ύποπτοι για αντεπαναστατική δράση. Στο τέλος, όμως, η επικράτηση της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας κατέστη γεγονός. Τα ίδια και παρόμοια συνέβησαν και κατά τη διάρκεια της μεγάλης Οκτωβριανής (σοσιαλιστικής) Επανάστασης τού 1917, που και πάλι τιμάται από πολλούς λαούς σε ολόκληρο τον κόσμο, μολονότι δεν είχε το αίσιο τέλος που όλοι ανέμεναν. Όταν αυτή κινδύνευε από τη «λευκή τρομοκρατία», δηλαδή την οργανωμένη αντεπανάσταση, το κομουνιστικό καθεστώς αντέδρασε με την ίδρυση της «κόκκινης τρομοκρατίας», που επέβαλλε ομαδικές θανατικές καταδίκες με συνοπτικές διαδικασίες. Αναμφίβολα, τα εγκλήματα δεν λείπουν και από την ένδοξη Ελληνική Επανάσταση τού 1821, η οποία χάρισε την ελευθερία στην Ελλάδα και έδωσε τόση χαρά σε έναν ολόκληρο λαό, υπόδουλο στους Τούρκους για αιώνες. Σε μια περίπτωση, όταν οι Έλληνες μπήκαν στην Τριπολιτσά, έσφαξαν χιλιάδες Τούρκους, και ανάμεσά τους Τουρκάλες και μικρά παιδιά. Όμως, η Ελληνική επανάσταση θα παραμείνει για πάντα φωτεινό παράδειγμα για τους λαούς όλου του κόσμου.

Αποστομωτική απάντηση στα λεχθέντα από τον τέως πρόεδρο αποτελεί η δήλωση του μακαριστού Εζεκία Παπαϊωάννου, πρώην γενικού γραμματέα τού ΑΚΕΛ, που, όταν του ζητήθηκε να εκφράσει την άποψή του για τις διακοινοτικές συγκρούσεις τού 1963 -1974, είπε ότι για όλα ευθύνεται το γεγονός ότι αρνήθηκαν στον κυπριακό λαό το ιερό δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.     

*Φιλόλογος