Το Οικολογικό Κίνημα από την ίδρυση του το 1996 έδωσε και δίνει αμέτρητους, σκληρούς και άνισους αγώνες για το περιβάλλον.

Για τη κατοχύρωση των δικαιωμάτων των ζώων, της χελώνας, της φώκιας, των πουλιών, των ερπετών και όλων των κατοικίδιων.  Για την προστασία των φυσικών μας πόρων, για την βιοποικιλότητα.  Για την προστασία των βιότοπων και των εθνικών μας πάρκων, για τον έλεγχο της λατόμευσης. Για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τη μείωση της χρήσης ορυκτών καυσίμων.  Για την διαχείριση των αποβλήτων, στερεών και υγρών. Για την προστασία των ακτών μας από τη διάβρωση και τις αυθαίρετες αναπτύξεις. 

Για το αστικό πράσινο, για τη διάσωση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Ενάντια στην άναρχη πολεοδομική ανάπτυξη χωρίς περιβαλλοντικές μελέτες. Για την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών σε περιβαλλοντικά θέματα.    Για την ποιότητα των τροφίμων και ενάντια στα γενετικά μεταλλαγμένα. Για πιο ανθρωποκεντρικές πόλεις. Για την ποιότητα του αέρα, για την υγεία των πολιτών, για το κυκλοφοριακό. Για την αειφόρο ανάπτυξη, για πράσινες θέσεις εργασίας. Για το δικαίωμα στη διαφορετικότητα. 

Ενάντια στις Βρετανικές στρατιωτικές βάσεις και στα πυρηνικά. Για την αποστρατικοποίηση της Κύπρου.  Συνεργαζόμαστε με δημοκρατικά Τουρκοκυπριακά κινήματα για κοινά περιβαλλοντικά προβλήματα. Ενάντια στην κατοχή της πατρίδας μας από την Τουρκία η οποία λέει ξεκάθαρα πλέον ότι τη θέλει ολόκληρη.  Και άλλα πολλά που δεν με παίρνει να αναφέρω.

Θα μείνω όμως λίγο στο Κυπριακό γιατί γίνεται λόγος για το κατά πόσον το Κίνημα θα έπρεπε να έχει θέση και λόγο.  Ναι, έχουμε και θέση και λόγο γιατί ζούμε σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα και η Τουρκία με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θέλει να ελέγχει ή να κατέχει ολόκληρη την Κύπρο.  Η κατοχή με τα παρελκόμενα της είναι το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε ως χώρα.  Είναι θέμα επιβίωσης για όλους μας, ειδικά για τις επόμενες γενιές.  Και ναι η μεγαλύτερη μας έγνοια είναι να συνεχίσουμε να έχουμε πατρίδα.

Θέλουμε να ζούμε σε μια Ευρωπαϊκή χώρα που δεν θα είναι προτεκτοράτο της Τουρκίας μέσα από μια ενδεχόμενη λύση με εγγυήσεις και επεμβατικά δικαιώματα.  Είτε μέσω μιας δυσλειτουργικής  διακυβέρνησης όπου θα μπλοκάρονται τα πάντα από την Τουρκία είτε μέσω των «εποικοδομητικών» ασαφειών των διαφόρων σχεδίων λύσης.

Θέλουμε μια ελεύθερη χώρα με καθαρό ορίζοντα, Ευρωπαϊκό μέλλον, χωρίς κηδεμόνες και εγγυητές. Μια Κύπρο στην οποία όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι της θα ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία. Με κατοχυρωμένα τα ανθρώπινα και πολιτικά τους δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο.

Δεν θα μπορούσαμε να αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα της χελώνας καρέτα-καρέτα να επιστρέψει ελεύθερα στον τόπο που γέννησε τα αυγά της και όχι για τα δικαιώματα των Κερυνειωτών, των Αμμοχωστιανών, των Μορφιτών και όλων των άλλων προσφυγοποιημένων συμπολιτών μας για επιστροφή στους κατεχόμενους τόπους τους.  Να αγωνιζόμαστε ενάντια στην παγίδευση των πουλιών και όχι ενάντια στην παγίδευση της πατρίδας μας.

Στη πολύχρονη μας πορεία, είχαμε μεγάλες και μικρές επιτυχίες αλλά και αποτυχίες.  Μη ξεχνάτε ότι είμαστε ένα μικρό Κίνημα που τα βάζει με το πανίσχυρο Κατεστημένο.  Καταφέραμε όπως μια ρωγμή στον τοίχο και μπήκε μια αχτίδα φωτός.  Είμαστε το μόνο μικρό κόμμα που παραμένει στην Βουλή από το 2001, με εντιμότητα, καθαρότητα, αγωνιστικότητα και διαφάνεια. Δεν έχουμε εμπλακεί ποτέ σε πολιτικά φαγοπότια, σκάνδαλα, μίζες ή διαφθορά.  Για να πετύχουμε ακόμα περισσότερα θα πρέπει όμως να μεγαλώσουμε. Και αυτό σημαίνει να μας εμπιστευτούν οι νέοι μας που τους ανήκει το μέλλον. Αυτοί που δεν πάνε να ψηφίσουν και με τον τρόπο αυτό άθελα τους συντηρούν αυτό το διεφθαρμένο σύστημα. Όπως και αυτοί που ψάχνουν μια καλύτερη επιλογή για μια καλύτερη Κύπρο.

Ήμουν πολύ περήφανος το 1996 όταν ιδρύσαμε το Κίνημα Οικολόγων γιατί πίστευα στην οικολογική ιδεολογία και αντιλαμβανόμουν το τεράστιο κενό που υπήρχε σε ότι αφορούσε το περιβάλλον.  Μετά από 25 χρόνια υπηρεσίας στο Κίνημα από διάφορες θέσεις  όπως αυτή του Βοηθού Γενικού Γραμματέα, Εκπρόσωπου Τύπου και Μέλους της Πολιτικής και Κεντρικής Επιτροπής για πολλές θητείες, εξακολουθώ να είμαι περήφανος και σίγουρος ότι μέσα στην μαυρίλα και την καταχνιά της πολιτικής ζωής του τόπου αυτού υπάρχει ελπίδα και αυτή είναι το Πράσινο.

* Μέλος Κεντρικής Επιτροπής Κινήματος Οικολόγων Συνεργασία Πολιτών.