Η Κύπρος αντιμετωπίζει σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα. Η χώρα αιμορραγεί δημογραφικά, όπως ξεκάθαρα προκύπτει μέσα από τη Δημογραφική Έκθεση που εκδίδει σε ετήσια βάση η Στατιστική Υπηρεσία.
Το δημογραφικό ήταν κάποτε πρόβλημα. Σήμερα δυστυχώς είναι εφιάλτης που βρίσκεται εντός των πυλών και σιγά-σιγά καταστρέφει τον δημογραφικό ιστό της χώρας.
Μετά το πρόβλημα της πολυετούς συνεχιζόμενης τουρκικής εισβολής και κατοχής, το δημογραφικό αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα ο τόπος.
Ως αποτέλεσμα σοβαρής υπογεννητικότητας και γήρανσης του πληθυσμού, η Κύπρος συρρικνώνεται επικίνδυνα. Το θέμα αποτελεί ωρολογιακή βόμβα σε βάρος των Κοινωνικών Ταμείων, αφού χωρίς δόση υπερβολής θα έρθει η ώρα που ο ενεργός πληθυσμός δεν θα μπορεί να συντηρεί τους συνταξιούχους. Και αυτό είναι τραγικό. Το θέμα του δημογραφικού εφιάλτη που βρίσκεται εντός των πυλών, δεν είναι σημερινό και δεν αφορά μόνο την παρούσα κυβέρνηση. Αφορά και όλες τις προηγούμενες, αλλά και την κάθε επόμενη, η οποία δεν έχει το δικαίωμα ούτε να ολιγωρήσει, ούτε να αδρανήσει. Ούτε και να σιωπήσει.
Οι δημογραφικές στατιστικές που ετησίως εκπονούνται από τη Στατιστική Υπηρεσία, δείχνουν πως, από το 1995 κατρακυλούμε σ’ ένα επικίνδυνο κατήφορο, αφού το συνολικό ποσοστό γονιμότητας, (που είναι σήμερα στο 1.33), είναι πιο χαμηλό από το 2.10, ποσοστό αναγκαίο για να εξασφαλιστεί η αναπλήρωση του πληθυσμού.
Το θέμα χρήζει επείγουσας διαχείρισης και από την κυβέρνηση και από τη βουλή, η οποία με απίστευτη καθυστέρηση αποφάσισε να συζητήσει το δημογραφικό πρόβλημα στην ολομέλεια του κοινοβουλίου.
Ήδη προς την κατεύθυνση αυτή πραγματοποιήθηκαν τρεις συνεδρίες της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής, (4/12/2018, 10/9/2019 και 28/7/2020), χωρίς ακόμα το θέμα να φθάσει προς συζήτηση στην Ολομέλεια.
Το θέμα βέβαια δεν λύεται ούτε με τα λόγια, ούτε με τις διακηρύξεις, ούτε και με τις συνεδρίες.
Χρειάζονται αποφάσεις και έργα, αλλά και αλλαγή αντιλήψεων. Για παράδειγμα η κυβέρνηση και αυτό αφορά την κάθε κυβέρνηση, πρέπει να αντιληφθεί πως, τα χρήματα που χρησιμοποιούνται για στήριξη των οικογενειών και των γεννήσεων, δεν είναι δαπάνη, αλλά επένδυση τεράστιας αξίας και προοπτικής. Επένδυση αποτελούν επίσης όλες οι δαπάνες που χρησιμοποιούνται για τη συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής.
Έστω και τώρα, έστω και με καθυστέρηση θα πρέπει να δοθεί χωρίς άλλη καθυστέρηση η γονική άδεια με απολαβές, να μελετηθεί η δυνατότητα αύξησης της περιόδου παροχής της άδειας μητρότητας, να επανέλθει το επίδομα τέκνου χωρίς εισοδηματικά κριτήρια και να επανέλθουν οι φορολογικές εκπτώσεις με βάση τη σύνθεση της οικογένειας.
Ακόμη πρέπει να δημιουργηθούν υποδομές για τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών σε μεγάλες επιχειρήσεις ή και βιομηχανικές περιοχές για μητέρες που εργάζονται σ’ αυτές. Ιδέες και απόψεις υπάρχουν πολλές. Χρειάζεται όμως και η πολιτική βούληση.
Ο δημογραφικός εφιάλτης, με την Τουρκία να πολλαπλασιάζεται αριθμητικά με ταχύτητα φωτός, δεν είναι θέμα που μπορεί να τύχει διαχείρισης ούτε με επιπολαιότητα, ούτε με ανευθυνότητα.
Η Κύπρος γηράσκει επικίνδυνα και είναι η ώρα της σοβαρότητας, της ευθύνης και της λήψης πολιτικών διορθωτικών αποφάσεων που θα βάζουν φρένο στο δημογραφικό κατήφορο
Υ.Γ:- Η βουλή όταν θα συζητήσει το θέμα να το συζητήσει ως θέμα επιβίωσης, μακριά από κομματικά χρώματα και πολιτικές σκοπιμότητες. Το θέμα λόγω σοβαρότητας δεν κάνει για τα προεκλογικά κόλπα και τα προεκλογικά μπαλκόνια.
*Οικονομολόγος – Δημοσιογράφος.
