Η Ετζέ Τεμελκουράν είναι η πιο γνωστή δημοσιογράφος και η πιο διαβασμένη συγγραφέας της Τουρκίας. Ήταν αρθρογράφος στις εφημερίδες Milliyet (2000–2009) και Habertürk (2009 – Ιανουάριος 2012), καθώς επίσης στον τηλεοπτικό σταθμό Habertürk TV (2010–2011).
Υπήρξε διαχρονικά από τους πλέον μεγάλους επικριτές του Ταγίπ Ερντογάν και από νωρίς έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου στον έξω κόσμο και ειδικότερα στη Δύση, ότι στο ζύγι της προτίμησης του τουρκικού στρατού από τη μια και των ισλαμιστών από την άλλη, η μόνη επιλογή είναι «κανένας από τους δύο».
Όπως η ίδια λέει, σημείο καμπής στη σύγχρονη τουρκική ιστορία, που έγειρε πλέον την πλάστιγγα προς το μέρος του Ερντογάν, ήταν η λεγόμενη υπόθεση Εργκένεκον, του 2009, όταν ο στρατός αποπειράθηκε να ανατρέψει την κυβέρνηση Ερντογάν, κάτι που ο Ερντογάν απέτρεψε και από τότε ξεκίνησε η πλήρης αντεπίθεση ξεκαθαρίσματος όλων των πολιτικών του αντιπάλων, με φυλακίσεις και διώξεις όποιου αντιδρούσε.
Η ίδια λέει ότι κυριολεκτικά τρομοκρατήθηκε όταν Ευρωπαίοι και εν γένει δυτικοί συνάδελφοι της και λεγόμενοι διανοούμενοι δεν αντέδρασαν καθόλου σε αυτό το απολυταρχικό πολιτικό ξεκαθάρισμα, απλά και μόνο επειδή στρεφόταν εναντίον του στρατού, παραγνωρίζοντας ότι αυτό θα σήμαινε τη γιγάντωση του απολυταρχισμού και της ανελευθερίας, που τελικά εδραιώθηκε απολύτως μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016.
Η ίδια εκδιώθηκε από την εφημερίδα που δούλευε, με αφορμή τις επικρίσεις που διατύπωνε εναντίον του Ερντογάν, ιδίως για τη σφαγή Sirnak, επίσης γνωστή ως αεροπορική επίθεση Uludere, η οποία έλαβε χώρα στις 28 Δεκεμβρίου 2011, κοντά στα σύνορα Ιράκ-Τουρκίας, όταν η τουρκική πολεμική αεροπορία βομβάρδισε και σκότωσε 34 Κούρδους. Σήμερα ζει αυτοεξόριστη κάπου στην Ευρώπη, υπό τον φόβο της δίωξής της ή της δολοφονίας της.
Είναι η συγγραφέας του βιβλίου “How to Lose a Country: The 7 Steps from Democracy to Dictatorship”.
Το “Πώς χάνεται μια πατρίδα» είναι μια προειδοποίηση προς όλο τον κόσμο ότι ο λαϊκισμός και ο εθνικισμός διαβρώνουν τα θεμέλια της δημοκρατίας. Η Ετζέ Τεμελκουράν εντοπίζει τις πρώτες προειδοποιητικές ενδείξεις ενός φαινομένου το οποίο εκδηλώνεται σε όλο τον κόσμο, προκειμένου να προσδιορίσει μια παγκόσμια τάση και να οπλίσει τον αναγνώστη με τα μέσα για να την εκθεμελιώσει.
Μπορεί να γίνει και αλλού
Το τι έγινε στην Τουρκία μπορεί να γίνει και αλλού και δυστυχώς όλες οι ενδείξεις αυτό δείχνουν.
Η εδραίωση της απολυταρχίας φαίνεται πρωτίστως από την πολιτική δίωξη των δημοσιογράφων και αυτό έκανε από την πρώτη στιγμή ο Ερντογάν.
“Κάθε δικτάτορας χρειάζεται εχθρούς». Αυτό είπε ο Τζαν Ντιουντάρ, αναφερόμενος στον Ερντογάν.
Ο πρώην διευθυντής της τουρκικής εφημερίδας Τζουμχουριέτ και ο Ερντέμ Γκιουλ, επικεφαλής του γραφείου της Άγκυρας το 2016, διώχθηκαν από το τουρκικό κράτος εξαιτίας των αποκαλυπτικών δημοσιευμάτων τον Μάιο του 2015, σύμφωνα με τα οποία τουρκικά φορτηγά μετέφεραν όπλα με αποδέκτες ισλαμιστές αντάρτες του λεγόμενου ισλαμικού κράτους στη Συρία.
Τον Μάη του 2016 καταδικάστηκαν σε πέντε χρόνια φυλάκισης για προδοσία, ενώ τη μέρα της απόφασης έξω από το δικαστικό μέγαρο Κωνσταντινούπολης ένας άνδρας επιχείρησε να δολοφονήσει τον Ντουντάρ, δολοφονική απόπειρα που καταγράφηκε live και μπορεί κάποιος πολύ εύκολα να βρει τα σοκαριστικά βίντεο!
Ο Ντουντάρ τόνισε ότι μια τέτοια επίθεση θα έπρεπε να ήταν αναμενόμενη μετά την πολύμηνη συστηματική στοχοποίηση από τον ίδιο τον Ερντογάν και το σύστημα εξουσίας που έχει στήσει συστηματικά στην Τουρκία τα τελευταία 20 χρόνια.
Ο δράστης συνελήφθη αλλά αργότερα αφέθηκε ελεύθερος!
Ο Ντουντάρ κατάφερε να διαφύγει από τη χώρα και σήμερα ζει αυτοεξόριστος κάπου στο Βερολίνο.
Η αλλαγή πλεύσης κατά Κούρδων
Στις 13/3/2018 το ελληνικό κανάλι Σκάι δημοσίευσε συνέντευξή του στον Παύλο Τσίμα, όπου ο ίδιος έχει δηλώσει κάποια δεδομένα που θεωρώ ότι θα πρέπει να τα λάβουμε πάρα πολύ σοβαρά υπόψη μας και εδώ στην Κύπρο, αλλά και ευρύτερα, ιδίως μετά και τη διαρκώς, ως φαίνεται, ακόρεστη τουρκική επιθετικότητα στη Συρία τα τελευταία χρόνια, με τις εισβολές στο Αφρίν και στη Ροζάβα, δηλαδή τη βόρεια Συρία, με τις εκκαθαρίσεις των κουρδικών πληθυσμών.
Ο αυτοεξόριστος δημοσιογράφος, λοιπόν, είπε κάποια πολύ σημαντικά στοιχεία για τον Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος έχει ως φαίνεται αποκλειστικό στόχο την απόλυτη προσωπική του επικράτηση στο πολιτικό σκηνικό της χώρας με κάθε κόστος και χωρίς ουσιαστικά να νοιάζεται για τίποτα άλλο.
Το 2014 είχε εξαπολύσει μια επίθεση φιλίας προς τους Κούρδους της Τουρκίας και συζητούσε με τον ίδιο τον φυλακισμένο ηγέτη τους, Οτσαλάν, ένα σχέδιο ειρήνευσης, με εκτεταμένη αυτονομία και δικαιώματα.
Μετά από τις διαπραγματεύσεις, ο Ερντογάν και το κόμμα του ΑΚP βρέθηκαν προ μιας δυσάρεστης για αυτούς έκπληξης στις εκλογές του Ιούνη του 2015, αφού για πρώτη φορά απώλεσε την αυτοδυναμία, χάνοντας 5 εκατομμύρια ψήφους!
Ο Ερντογάν, λέει ο Ντουντάρ, θεώρησε ότι η τεράστια για αυτόν εκλογική απώλεια οφειλόταν αποκλειστικά και μόνο στις διαπραγματεύσεις του με τους Κούρδους και έτσι αποφάσισε πλέον ότι ο μόνος τρόπος για να κρατηθεί στην εξουσία ήταν να αλλάξει πλήρως πλεύση πολιτική και έτσι ξεκίνησε κυριολεκτικά πόλεμο εναντίον των Κούρδων. Μέσα σε πέντε μήνες μετά και τον πόλεμο εναντίον των Κούρδων, ο Ερντογάν κατάφερε στις εκλογές Νοεμβρίου του 2015 να επανακτήσει τις 5 εκατομμύρια ψήφους και το απολεσθέν 10% που του στέρησε την αυτοδυναμία!
Καταλήγοντας, ο Τούρκος δημοσιογράφος περιγράφει τον Ερντογάν ως πραγματιστή, ως έναν άνθρωπο που δεν νοιάζεται καθόλου, ούτε για την ειρήνη, ούτε για την Τουρκία, ούτε για τους Κούρδους, απλά επικεντρώνεται στις πολιτικές του για το πώς θα συνεχίσει να καρπώνεται και να κατέχει την εξουσία, συνεχίζοντας να κερδίζει τις εκλογές!
Αυτές οι επισημάνσεις από έναν τόσο σημαντικό άνθρωπο της δημοσιογραφίας στην Τουρκία, όπου μέσα στο στόμα του (γκρίζου) λύκου δεν δίστασε να του πάει κόντρα, θεωρώ ότι είναι τουλάχιστον τόσο βάσιμες ώστε να τις εξετάσουμε πολύ σοβαρά όταν καταστρώνουμε την πολιτική μας απέναντι στην Τουρκία, η οποία δυστυχώς δεν νοιάζεται ούτε για το τι θεωρούμε εμείς σημαντικό, ούτε για το τι θεωρούν οι ίδιοι οι Τουρκοκύπριοι.
Η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού είχε πει ο Μπίσμαρκ, δηλαδή το να μπορείς να αναλύεις ουσιαστικά τα δεδομένα που έχεις ενώπιον σου και πραγματιστικά να λαμβάνεις τις σχετικές αποφάσεις. Πώς αντιμετωπίζεται ένας άνθρωπος που ελέγχει μια ολόκληρη χώρα και την οδηγεί σε πόλεμο και εισβολές τα τελευταία χρόνια και έχει ως απόλυτο του στόχο την προσωπική του επιβολή και εξουσία;
Όχι πάντως με ευσεβείς πόθους.
* Advocates-Legal Consultants
