Ζούμε μία εποχή κόπωσης, απόγνωσης, φόβου, θυμού, αμφισβήτησης και εσχάτης απαξίωσης των πάντων, συστήματος, θεσμών, διακυβέρνησης και πολιτικής, όπου ακόμα και η πιο καλόπιστη και εφάνταχτη ρητορική ή τοποθέτηση ακούγεται σαν παραμύθι του Άντερσεν. Το «δεν έχουμε υπόθεση» που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις καταδεικνύει και τον βαθμό απελπισίας που επικρατεί. Η χώρα στερείται οράματος και ελπίδας. Χρειάζεται μία εκ βάθρων αλλαγή σε όλα τα επίπεδα και ταχύτητα γιατί και εκεί που επιτυγχάνονται οι ελάχιστες αλλαγές γίνονται με τόση καθυστέρηση που αυτοκαταργούνται τα όποια οφέλη ή ο όποιος βαθμός επίδρασης που προσδοκάται από την όποια αλλαγή. Όταν μιλούμε βέβαια για αλλαγές και μεταρρυθμίσεις μιλούμε για ορθολογισμό και ουσία που διασφαλίζουν βιωσιμότητα και δραστική βελτίωση. Τελικά ποια Κύπρο θέλουμε, σε ποια πόλη, σε ποιο οικονομικό περιβάλλον θέλουμε να ζούμε και να εργαζόμαστε, σε ποια κοινωνία και με ποιες αρχές θέλουμε ή θα έπρεπε να θέλουμε να ζούμε;
Οι απαντήσεις απλές. Ακόμη και αν οι ιεραρχήσεις μας διαφέρουν, η πλειονότητά μας θα συμφωνούσε ότι θέλουμε:
* Μία χώρα πρότυπο, μπροστάρη (ασχέτως μεγέθους), με ένα κράτος δικαίου, των ίσων ευκαιριών, της ισοπολιτείας, της αξιοκρατίας, της κοινωνικής Δικαιοσύνης, χωρίς συστήματα διαπλοκής.
* Να ζούμε σε μία πόλη, μία συνοικία, μία γειτονιά με αισθητική, καθαρή, με πράσινο και με Ασφάλεια για τους κατοίκους της και τα παιδιά μας.
* Μία χώρα και μία πόλη χωρίς το άγχος της κυκλοφοριακής συμφόρησης, με εύρος δυνατοτήτων ξεκούρασης και αναψυχής, στην οποία η ποιότητα ζωής δεν θα είναι το απαιτούμενο αλλά το αυτονόητο.
* Μία χώρα στην οποία η ευημερούσα Οικονομία θα έχει ως αντίκτυπο μία ισχυρή κοινωνική πολιτική και αντίστοιχες παροχές.
* Μία χώρα με ισχυρή οικονομία και θα ευημερούν οι πολίτες της με λιγότερες σκοτούρες της καθημερινότητας (τις δόσεις του δανείου, τις σπουδές των παιδιών, την ασφάλεια στους δημόσιους χώρους και για τη θέση εργασίας, την αναγκαία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κ.ά.).
* Μία χώρα και μία πόλη που όλοι θα ‘θελαν να συνεισφέρουν και για τις οποίες θα είμαστε περήφανοι για τις πρωτιές, την ομορφιά, τις σύγχρονες υποδομές, τις ευφυείς και βέλτιστες εφαρμογές και διευκολύνσεις της που στο επίκεντρο θα βρίσκεται ο πολίτης.
Αν αυτά θέλουμε, απλά πρέπει να τα απαιτήσουμε. Διαλέγουμε τους Αρίστους ή κατάλληλους για κάθε θέση σε όλα τα επίπεδα, πάμε να ψηφίσουμε, ψηφίζουμε τους καλύτερους χωρίς ιδεολογικές και κομματικές αγκυλώσεις. Ο κάθε ένας μας κάνει και ένα βήμα.
Η καλύτερη στιγμή να φυτέψεις ένα δέντρο σε ένα καμένο δάσος είναι σήμερα.
Άλλωστε ό,τι δεν πετυχαίνουμε είναι ό,τι δεν πιστέψαμε, δεν θελήσαμε ή δεν διεκδικήσαμε αρκετά.
*Πρόεδρος ομίλου Cypronetwork, πρώην πρόεδρος ΟΕΒ
