Το πλέον παράδοξο με τον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη είναι η εμφάνιση του σαν “η αλλαγή”, ενώ, από την προεκλογική και την πορεία της κυβέρνησης, επιβεβαιώνεται ως συνεχιστής πολιτικών Νίκου Αναστασιάδη. Διαφέρουν, βασικά, στο ύφος μπροστά στις κάμερες.
Η καταπάτηση υποσχέσεων για πολιτικούς διορισμούς είναι μικρό πρόβλημα ενώπιον της υποταγής σε Κάρογιαν και σια. Παραμένει, επίσης, προβληματική η επένδυση σε πρόσωπα άσχετα με το χαρτοφυλάκιο τους. Εξόχως προκλητικός είναι ο τρόπος αντίδρασης για ενέργειες και συμπεριφορές, με λεξιλόγιο ατάκας – κανιβαλισμός, προσωποποίηση και άλλα.
Μέσα από το περιεχόμενο και προσεγγίσεις αντιδράσεων διαφαίνονται σαφώς λανθασμένες, προβληματικές αντιλήψεις, όχι απλώς για κανόνες και διαδικασίες του κράτους, μα για βασικές αρχές Κράτους Δικαίου. Δεν είναι δυνατό, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να υπερασπίζεται ανάθεση κρατικών αξιωμάτων στη λογική “έχω σημαντικό (προσωπικό) χρέος απέναντι τους”! Πώς θα εκπληρώσει χρέη προς χρηματοδότες με δώρο 200.000;
Παραμένοντας στο θέμα νομιμότητας, η εισαγωγή (χρήσιμων) θεσμών, όπως το ΣΕΑ και η μονάδα για παρακολούθηση κυβερνητικού έργου, προσεγγίζεται με τρόπο που παραβιάζει το Σύνταγμα. Δεν μπορεί ένα όργανο να υπερβαίνει τις εξουσίες του Προέδρου, του Υπουργικού και της Βουλής. Επίσης, μόνο υπό την εξουσία του Υπουργικού Συμβουλίου αποκτούν νομιμότητα.
Θετικό πρόσημο παίρνει το έργο του Υπουργού Εσωτερικών, η πρωτοβουλία για προσφυγικούς συνοικισμούς και η προσέγγιση στο μεταναστευτικό, μακριά από το ρατσισμό του προκατόχου του. Παρομοίως, η προσπάθεια του Υπουργού Εργασίας με την ΑΤΑ. Έστω και αν ήταν σε προχωρημένο στάδιο και το αποτέλεσμα είναι υποδεέστερο των υποσχέσεων, κρίνεται θετικά.
Η έγκριση επιδομάτων και παροχών δεν κρίνεται θετικά αν δεν τίθεται σε ευρύτερο πλαίσιο πολιτικής με σαφείς στόχους και μέτρα.
Δεν κρίνω θετικά τις δημόσιες δηλώσεις και γενικές αντιδράσεις για τις κυρώσεις από Μεγάλη Βρετανία και ΗΠΑ. Δεν πείθουν χωρίς να υπάρξουν σαφείς ρήξεις με το παρελθόν, με προγραμματισμένες, τουλάχιστον μεσοπρόθεσμες δράσεις για ριζικές αλλαγές, κατεδάφιση λογικών εύκολου και παράνομου κέρδους. Δηλώσεις καθοσιώσεως σε “πετυχημένο μοντέλο Αναστασιάδη”, πηγή και αιτία των κυρώσεων μεγαλώνει το κακό.
Στο Κυπριακό, η “σταυροφορία” για εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδωμένη ουδέτερα, θα οδηγούσε σε χειροκροτήματα. Στην πραγματικότητα, πολλά ερωτήματα μένουν μετέωρα. Αφετηρία: Πόσο πρόβλημα είναι για την ΕΕ το Κυπριακό, ενώπιον της ρωσικής εισβολής; Συναφώς, θέλουν να κάνουν πρόβλημα τους το Κυπριακό, έχει η Κύπρος αξιόπιστα διαπιστευτήρια για να εμπλακούν για χάρη της; Κρίσιμης σημασίας, ποια εχέγγυα παρουσιάζονται για επιτυχία Ευρωπαϊκής εμπλοκής; Σημειώνω, επίσης, πως δεν υπάρχει παράδοση στην ΕΕ να παρεμβαίνει με ειδικούς αντιπροσώπους ή απεσταλμένους σε διενέξεις. Είχε για το Αφγανιστάν. Η υπηρεσία εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης σήμερα φαίνεται στάσιμη. Είμαστε σε αδιέξοδο στο οποίο μετείχε ο σημερινός Πρόεδρος.
*Πολιτικός αναλυτής
