Μετά το κυπριακό πρόβλημα που εξακολουθεί να παραμένει άλυτο, ως αποτέλεσμα της πολύχρονης τουρκικής αδιαλλαξίας, το επόμενο μεγάλο και διαχρονικό πρόβλημα της Κύπρου είναι το δημογραφικό, που έχει εξελιχθεί σε εφιάλτη, ο οποίος βρίσκεται ήδη εντός των πυλών και απειλεί τον ιστό της χώρας. Η Κύπρος γηράσκει επικίνδυνα και αιμορραγεί δημογραφικά.
Το συμπέρασμα αυτό δεν είναι αυθαίρετο, αρκεί να διαβάσει κάποιος με προσοχή τις δημογραφικές στατιστικές που ετησίως εκδίδει η Στατιστική Υπηρεσία. Η παράνομη μετανάστευση και οι παράπλευρες επιπτώσεις της αποτελούν μία άλλη απειλή για την ημικατεχόμενη Κύπρο.
Πρόσφατα ανακοινώθηκαν στοιχεία που αναφέρουν πως, το 27% των γεννήσεων στην Κύπρο προέρχονται από αλλοδαπές μητέρες, ενώ ένα άλλο αριθμητικό στοιχείο αναφέρει πως, το 2022 υπήρξαν λιγότερες γεννήσεις παιδιών από Ελληνοκύπριες μητέρες. Συγκεκριμένα το 2022 γεννήθηκαν 7.316 παιδιά σε σύγκριση με 7.867 το 2021. Δηλαδή γεννήθηκαν 551 παιδιά λιγότερα.
Κατοχή, γήρανση του πληθυσμού και παράνομη μετανάστευση συνθέτουν ένα επικίνδυνο ωρολογιακό εκρηκτικό μηχανισμό.
Το θέμα όπως το προδιαγράψαμε δεν είναι σημερινό και δεν αφορά μόνο την παρούσα κυβέρνηση. Αφορά και όλες τις προηγούμενες, αλλά και την κάθε επόμενη, η οποία δεν έχει το δικαίωμα ούτε να ολιγωρήσει, ούτε να αδρανήσει. Ούτε βέβαια και να σιωπήσει.
Το ίδιο βεβαίως ισχύει και για τη βουλή, η οποία στη διαχείριση των ζητημάτων αυτών έχει τεράστιο ρόλο να διαδραματίσει.
Δυστυχώς στη βουλή γίνονται συζητήσεις φιλολογικού και ακαδημαϊκού χαρακτήρα, με τα πράγματα να κινούνται στη σφαίρα μίας επικίνδυνης παραφιλολογίας ή και φλυαρίας.
Από την προσπάθεια διαχείρισης του δημογραφικού εφιάλτη, δεν έχει κανένας το δικαίωμα ούτε να αποστασιοποιηθεί, ούτε να αυτοαναιρεθεί, ούτε και να απουσιάσει. Χρειάζεται καθολική διαχείριση, γι’ αυτό η κυπριακή πολιτεία δεν δικαιούται να εφησυχάζει. Εκφράζοντας για πολλοστή φορά την αγωνία μας για τη δημογραφική αιμορραγία της πατρίδας, υποδεικνύουμε εκ νέου τα εξής:
(α) Η κυβέρνηση και αυτό αφορά την κάθε κυβέρνηση, πρέπει να αντιληφθεί πως τα χρήματα που χρησιμοποιούνται για στήριξη των οικογενειών και των γεννήσεων δεν είναι δαπάνη, αλλά επένδυση τεράστιας αξίας και προοπτικής.
(β) Η βουλή οφείλει να μελετήσει και να συζητήσει το θέμα ως θέμα επιβίωσης, μακριά από κομματικά χρώματα και πολιτικές σκοπιμότητες.
(γ) Το δημογραφικό θέμα θα πρέπει να αποτελέσει μέρος της συζήτησης για τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, λαμβάνοντας υπόψη πως, με βάση την τελευταία αναλογιστική μελέτη, μέχρι το 2080 διαφαίνεται πως το βάρος της συντήρησης ενός συνταξιούχου, θα χρειαστεί να το επωμίζονται δύο εργαζόμενοι.
(δ) Να προχωρήσουμε σε σοβαρή φορολογική μεταρρύθμιση και στη φορολόγηση των φυσικών προσώπων να λαμβάνεται υπόψη η σύνθεση της οικογένειας.
(ε) Να βρει τους τρόπους και τα μέσα το κράτος να ενθαρρύνει οικονομικά και άλλως πως τις οικογένειες που έχουν δύο παιδιά να προχωρήσουν σε τρίτο. Το 2022 συνολικά 2751 οικογένειες απέκτησαν δεύτερο παιδί, ενώ μόνο 790 απέκτησαν τρίτο. Για τη γέννηση τρίτου παιδιού από Ελληνοκύπρια μητέρα, το κράτος θα μπορούσε να δίδει ένα εφάπαξ ποσό, π.χ. €5000. Ένα τέτοιο κόστος δεν είναι ούτε απαγορευτικό, ούτε υψηλό.
Υ.Γ.: Ο Φορέας Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής που συστάθηκε το 2009 για να ασχοληθεί με αυτά τα ζητήματα, βρίσκεται στη ναφθαλίνη με ότι αυτό συνεπάγεται για τη δημογραφική πολιτική στον τόπο μας. Συνεδρίασε για τελευταία φορά τον Ιούνιο του 2021. Καλή συνέχεια…και ο Θεός βοηθός.
*Υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομικών Μελετών της ΣΕΚ
