Είθισται, μετά την επανεκλογή του, ο Τούρκος πρόεδρος να επισκέπτεται τα κατεχόμενα και τη λεγόμενη «Τουρκική Δημοκρατία της Βορείου Κύπρου». Πρόκειται αφενός για μια αναμενόμενη τακτική κίνηση και αφετέρου για ένα ταξίδι υψηλού συμβολισμού.
Μέσα από την αντιφατικότητα και την αμφισημία του λόγου του προκύπτει η ξεκάθαρη και πάγια στρατηγική της Τουρκίας για το κυπριακό και τα ελληνοτουρκικά ζητήματα ευρύτερα. Ενώ μιλούσε για την επιδιωκόμενη ειρήνη στην περιοχή, ταυτόχρονα έκανε λόγο για εξοπλισμούς με εμφανή την ενόχλησή του για τα εξοπλιστικά προγράμματα στα οποία συμμετέχουν Ελλάδα και Κύπρος, αναφερόμενος σε ανούσιες εξοπλιστικές δραστηριότητες, οι οποίες λειτουργούν ενάντια στις ισορροπίες στο νησί.
Συνέδεσε την ασφάλεια του ψευδοκράτους με την ασφάλεια της Τουρκίας. Κάτι τέτοιο αντανακλάται στη διαχρονική διαπίστωση ότι το Κυπριακό αποτελεί μείζον ζήτημα για την ασφάλεια της Τουρκίας, επομένως για τον Ερντογάν είναι πολύ σημαντικό να διατηρείται το status quo στην Κύπρο. Επιμένει, στην αναγνώριση της παράνομης αποσχιστικής οντότητας και κατ’ επέκταση στην κυριαρχική ισότητα.
Ο Τούρκος πρόεδρος ισχυρίστηκε ότι η αναγνώριση του ψευδοκράτους αποτελεί προϋπόθεση για την επανέναρξη των συνομιλιών, επιβεβαιώνοντας έναν αναθεωρητισμό που πλέον καθίσταται κανονικότητα στη χώρα. Αυτό οφείλεται εν πολλοίς στη ρητορική του Ερντογάν, η οποία θέτει υψηλούς στόχους, με την Τουρκία να διαδραματίζει τον ρόλο της απόλυτης περιφερειακής δύναμης στην περιοχή, ενώ, εντατικοποιείται και μέσα από τους πλειοψηφίσαντες εθνικιστές βουλευτές στην τουρκική Εθνοσυνέλευση.
Ταυτόχρονα, ο πρόεδρος Ερντογάν επιδιώκει την επαναπροσέγγιση με τη Δύση, γι’ αυτό και προσπαθεί να αναφέρεται στην ειρήνη, στη δημοκρατία και σε άλλες συγκεχυμένες, όπως τις εννοεί, έννοιες, καθ’ ότι στοχεύει, επίσης, στην αγορά των αμερικανικών μαχητικών F-16, με σκοπό να εξισορροπηθεί η εντατικοποιημένη εξοπλιστική ισχύς της Ελλάδος και φυσικά να λάβει την περαιτέρω οικονομική ενίσχυση για την αναδόμηση των σεισμόπληκτων περιοχών.
Ωστόσο, φαίνεται ότι οι Αμερικανοί, παρά τις διαφορετικές απόψεις κυβέρνησης και Κογκρέσου, δεν είναι έτοιμοι να προχωρήσουν με τη διαδικασία της πώλησης των μαχητικών αεροσκαφών, έως ότου η Τουρκία άρει το βέτο στην ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ και συμμορφωθεί με τις κατευθυντήριες γραμμές της συμμαχίας, οι οποίες είναι αντίθετες με την προσέγγιση που ακολουθεί ο Τούρκος πρόεδρος στις συνδιαλλαγές του με τη Ρωσία και την Κίνα. Ανάμεσα σε αυτές τις λεπτές ισορροπίες, ο Ερντογάν παραμένει σχετικά προβλέψιμος και σταθερός στις πάγιες, εθνικές πολιτικές της χώρας του.
Υ.Γ. Σήμερα αποχαιρετούμε τον Άντη Χριστοφορίδη, πρόεδρο της Παγκύπριας Κίνησης Πολιτών. Ο Άντης Χριστοφορίδης με ένα αλάνθαστο πατριωτικό αισθητήριο ηγήθηκε του μεγάλου αγώνα ενάντια στο Σχέδιο Ανάν μιας πρωτόγνωρης προσπάθειας για τα κυπριακά δεδομένα, η οποία αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος ότι άφησε πίσω της τις κομματικές ή άλλες πεποιθήσεις του λαού μας.
Άλλωστε, ο στόχος για τον Άντη Χριστοφορίδη ήταν απλώς η επιβίωση της πατρίδας. Με έμφυτη τη στρατηγική σκέψη επέλεξε με σοφία τους εξαίρετους συνεργάτες του και οργάνωσαν την εκστρατεία του ΟΧΙ. Ο Άντης Χριστοφορίδης αφήνει πίσω του παρακαταθήκες μαχητικότητας και ανθεκτικότητας. Μια βαριά κληρονομιά πατριωτισμού που καλεί στη συνέχιση του έργου του. Ένα οφειλόμενο ευχαριστώ για όλα όσα προσπάθησε και πέτυχε για την Κύπρο μας μοιάζει πολύ λίγο και μικρό μπροστά στο μεγαλείο της φιλόπατρης ψυχής του. Ας αναπαυθεί εν ειρήνη.
* Πολιτικός Επιστήμων, επικεφαλής της IS Pegasus Coaching & Consulting Ltd.
