Η πραγματικότητα δεν έχει προβλήματα, μόνον οι ιδέες φέρνουν αναστάτωση, επειδή ακριβώς είναι επιφανειακές. Από κάτω υπάρχουν τόσα πολλά σκουπίδια, που οι ιδέες εκείνες, δεν μπορούν να σε βοηθήσουν. Κάποιο μικρό ζήτημα ανακύπτει και αμέσως αρχίζει η φασαρία. Δεν μπορώ να φανταστώ, πως αν δύο άνθρωποι πραγματικά αγαπούν ο ένας τον άλλο, θα αναγκαστούν ποτέ για οποιονδήποτε λόγο να μαλώσουν, πως θα προσπαθήσουν να επιβάλουν κάποιαν ιδέα στο άλλο άτομο για οποιονδήποτε λόγο, πως θα προσπαθήσουν να αναχαιτίσουνε το άλλο άτομο από οποιανδήποτε πράξη. Ποια είναι η βασική απαίτηση της αγάπης; Αποδέχομαι το άλλο άτομο όπως είναι. Και η αγάπη ποτέ δεν προσπαθεί να αλλάξει το άτομο σύμφωνα με την ιδέα του ενός που αφορά και τους δύο. Δεν προσπαθείς να κόψεις το άτομο εδώ και εκεί και να το φέρεις στα μέτρα σου- πράγμα που γίνεται σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Άνθρωποι που νομίζουν ότι είναι εραστές- ασταμάτητα ταλαιπωρούν ο ένας τον άλλο, προσπαθούν να δημιουργήσουν την εικόνα που θέλουν. Θέλουν το άλλο άτομο σαν μαριονέτα- και τα σχοινιά θα πρέπει να είναι στα χέρια τους. Και το ίδιο κάνει και το άλλο άτομο: Σε θέλει να είσαι μαριονέτα και τα σχοινιά να είναι στα χέρια του. Και μας γεννάται μια μεγάλη απορία: Γιατί οι ποιητές ανέκαθεν, έχουν γράψει τόσα όμορφα πράγματα για την αγάπη; Επειδή τίποτα δεν φαίνεται να συμβαίνει. Όλα είναι στα ποιήματα. Ποια είναι η πραγματικότητα; Η πραγματικότητα είναι ότι οι περισσότεροι ποιητές δεν έχουν αγαπήσει. Είναι ερωτευμένοι με την ιδέα της αγάπης, γι αυτό γράφουν όμορφα ποιήματα, όμορφα μυθιστορήματα. Ή ίσως και να έχουν αγαπήσει, αλλά απέτυχαν εντελώς και για να παρηγορήσουν τον εαυτό τους δημιουργούν το διαμετρικά αντίθετο στην ποίηση. Έτσι, είτε οι ποιητές δεν έχουν ποτέ αγαπήσει, είτε δεν έχουν ποτέ γνωρίσει την αγωνία της και ήθελαν να γνωρίσουν την έκσταση της. Γι’ αυτό στην ποίηση τους, βρίσκεις την έκσταση της αγάπης. Όμως, η αλήθεια είναι ότι όλος ο κόσμος βασανίζεται χωρίς λόγο. Ναι, είναι δειλία που σε κρατάει στα βασανιστήρια. Απλώς, αντιμετώπισε τα γεγονότα, είτε αγαπάς είτε όχι. Αν αγαπάς, τότε δεν υπάρχουν όροι που πρέπει να τεθούν. Αν δεν αγαπάς, τότε είσαι εσύ που θα θέσεις όρους; Είτε έτσι είτε αλλιώς, είναι ξεκάθαρο. Αν αγαπάς, τότε δεν τίθεται θέμα όρων- αγαπάς όπως είναι. Αν δεν αγαπάς, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα: Σου είναι αδιάφορος. Δεν δημιουργείται θέμα τοποθέτησης όρων. Μπορεί να κάνει ότι επιθυμεί. Η ζωή δεν είναι δύσκολη. Εμείς την κάνουμε επειδή είμαστε δειλοί: Δεν βλέπουμε κάτι το οποίο γνωρίζουμε ότι είναι εκεί. Και αυτή είναι η κατάσταση στη ζωή: Δεν κοιτάζουμε, επειδή ξέρουμε ότι ίσως το να την αντιμετωπίσουμε θα είναι δύσκολη δουλειά. Όμως το να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα είναι πάντοτε απλό. Και αυτό σε κάνει αθώο. Και δεν δημιουργούνται αχρείαστες μπερδεμένες καταστάσεις. Στην αντίθετη περίπτωση, συνεχίζει κανείς να ζει με την φαντασία του, πως δήθεν αγαπά, πως δήθεν μπορεί να πεθάνει για το άλλο άτομο.
*Παθολόγος-Βελονιστής-Παραψυχολόγος (Πρόεδρος Παγκύπριου Ομίλου Παραψυχολογίας).
