Την ώρα που η Κύπρος αιμορραγεί δημογραφικά και η αιμορραγία αυτή είναι ακατάσχετη η κυπριακή πολιτεία στο σύνολο της δεν μπόρεσε να διαδραματίσει το ρόλο της, ως προς τη σωστή θεραπευτική αγωγή.
Αποτέλεσμα αυτής της οδυνηρής αδυναμίας η αιμορραγία πολλαπλασιάζεται καθημερινά με ότι αυτό συνεπάγεται για το μέλλον της Κύπρου.
Είναι τραγικό αλλά απόλυτα αληθινό. Οι μέχρι σήμερα πολιτικές έχουν αποτύχει οικτρά σε όλα τα επίπεδα. Απόδειξη τούτο το γεγονός ότι, χρόνο με το χρόνο τα δημογραφικά δεδομένα χειροτερεύουν.
Η Κύπρος εδώ και αρκετά χρόνια υποφέρει από σοβαρή υπογεννητικότητα και ο πληθυσμός γηράσκει επικίνδυνα. Μια απλή ανάγνωση της δημογραφικής έκθεσης που ετησίως ετοιμάζεται από τη Στατιστική Υπηρεσία, πείθει για την ορθότητα των όσων έχουν εισαγωγικά προαναφερθεί.
Κυβέρνηση και βουλή, (διαχρονικά), απέτυχαν να τιθασεύσουν το θηρίο του δημογραφικού που εξελίχθηκε σε εφιάλτη, ο οποίος σιγά – σιγά ξηλώνει τον κοινωνικό ιστό της χώρας.
Ο Εθνικός Φορέας Δημογραφικής και Οικογενειακής Πολιτικής που συστάθηκε το 2009, (με τη συμμετοχή όλων των κοινωνικών εταίρων), για να συμβάλει στη διαχείριση του προβλήματος, απέτυχε. Ήδη τα τελευταία δύο χρόνια βρίσκεται στην κατάψυξη με ότι αυτό συνεπάγεται για τη δημογραφική πορεία της χώρας. Συνεδρίασε για τελευταία φορά τον Ιούνιο του 2021. Υποτίθεται πως, λειτουργεί υπό την πολιτική ευθύνη του εκάστοτε υπουργού Εργασίας και έχει την ευθύνη υποβολής ετησίου σχεδίου δράσης προς το Υπουργικό Συμβούλιο για έγκριση.
Ελάχιστα πράγματα έγιναν από το 2009 έως και σήμερα, τα περισσότερα επί χάρτου. Το μόνο μέλος του Φορέα που διαμαρτύρεται γι’ αυτή την κατάσταση και δημόσια και άλλως πως, είναι η ΣΕΚ, (η οποία σε αντίθεση με πολλούς άλλους), ουδέποτε απουσίασε από συνεδρία του Φορέα.
Η βουλή απέτυχε επίσης οικτρά. Ενώ υπάρχει εδώ και χρόνια απόφαση για τη συζήτηση του δημογραφικού προβλήματος στην Ολομέλεια, τέτοια συζήτηση δεν έγινε ποτέ. Σήμερα τα κόμματα ΑΚΕΛ, ΕΔΕΚ και Οικολόγοι απέχουν συνειδητά από τις συνεδρίες της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το δημογραφικό, γιατί αυτή προεδρεύεται από το ΕΛΑΜ.
Με το ΕΛΑΜ τα πιο πάνω κόμματα προσυπογράφουν κοινές προτάσεις νόμου για ένα σωρό άλλα θέματα, (π.χ. για τις εκποιήσεις κ.λ.π.), αλλά αρνούνται να λάβουν μέρος στις συνεδρίες της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής για τη διαχείριση του δημογραφικού προβλήματος. Αυτό λέγεται με αρκετή επιείκεια πολιτική υποκρισία του χειρίστου είδους. Πρόκειται για μια υποκρισία βουλευτών και κομμάτων σε βάρος της χώρας και της δημογραφίας.
Όσες φορές πήγαμε στη βουλή ακούσαμε ανούσιες συζητήσεις φιλολογικού περιεχομένου.
Γι’ αυτούς και άλλους πολλούς λόγους η δημογραφική πολιτική της κυπριακής πολιτείας χρειάζεται κτίσιμο εξ’ υπαρχής. Χρειάζεται μια καινούρια πολιτική που θα λειτουργεί μακριά από κομματικά χρώματα και πολιτικές σκοπιμότητες.
Χρειάζεται μια καινούργια πολιτική με σοβαρή κοινωνική διάσταση και προοπτική που ανάμεσα σ’ άλλα: (α) Θα λαμβάνει υπόψη στη φορολόγηση των φυσικών προσώπων τη σύνθεση της οικογένειας. Στη μεγάλη γενική φορολογική μεταρρύθμιση που έγινε το 2002, η πολιτεία αδίκησε τις οικογένειες και ευνόησε τους άγαμους. Ηθελημένα ή άλλως πως, αυτό έγινε και αυτό υποδείξαμε κατ’ επανάληψη τόσο προς την κυβέρνηση όσο και προς τη βουλή τα τελευταία πολλά χρόνια.
(β) Θα βρει τον τρόπο να ενθαρρύνει οικονομικά και άλλως πως, τις οικογένειες που έχουν δύο παιδιά να αποκτήσουν και τρίτο. Το 2022 συνολικά 2751 Ελληνοκύπριες μητέρες απέκτησαν δεύτερο παιδί, ενώ μόνο 790 απέκτησαν τρίτο. Υπάρχει χώρος και για άλλες γεννήσεις, χρειάζονται όμως βοήθεια και κίνητρα οι συγκεκριμένες οικογένειες π.χ. για τη στέγαση τους, για τη διαχείριση των δανείων τους, για τη μόρφωση των παιδιών τους κ.λ.π.
(γ) Στον Φορέα να μετέχουν μόνο άτομα και Οργανισμοί που έχουν όρεξη να δουλέψουν και να προσφέρουν.
Συμπέρασμα
Ο λόγος ανήκει στην πολιτεία και κυρίως στη νέα κυβέρνηση που οφείλει να αντιληφθεί το αυτονόητο. Να αντιληφθεί επιτέλους πως, τα χρήματα που χρησιμοποιούνται για τη στήριξη των γεννήσεων και των οικογενειών, (σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα που απειλείται με γήρανση του πληθυσμού), δεν είναι δαπάνη αλλά επένδυση τεράστιας αξίας και προοπτικής. Αυτό το απλό και αυτονόητο αρνήθηκαν να αντιληφθούν οι κυβερνήσεις της τελευταίας 20ετίας.
Υ.Γ.: Ο νεοεκλεγείς πρωθυπουργός της Ελλάδας Κυριάκος Μητσοτάκης συνέστησε στη νέα του κυβέρνηση υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας. Δεν το λέμε για να κάνουμε και εμείς κάτι ανάλογο, αλλά για να προβληματιστούν όσοι από τους Φορείς της εξουσίας μπορούν ακόμα να προβληματίζονται.
*Υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομικών Μελετών της ΣΕΚ
