Φαίνεται πως σ΄ αυτόν τον δύσμοιρο τόπο, δεν θα ηρεμήσουμε ποτέ. Ακόμη και τον Αύγουστο, που παλαιότερα υπήρξε ξηρασία θεματολογίας στα ΜΜΕ, τα πράγματα άλλαξαν δραστικά. Ζήσαμε πολλά, τον Αύγουστο που έφυγε.

Φεστιβάλ στην ύπαιθρο, για μια ανάσα αισιοδοξίας. Εθνικά μνημόσυνα, για να θυμίσουν οφειλόμενο χρέος. Τουρκικές αυθαιρεσίες στην Πύλα, βία κατά Οηέδων. ΄Ενα σωρό προβλήματα και διαμαρτυρίες συναφή με τις ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές, νομίμων και παρανόμων, που διαμένουν στο νησί, γκετοποιούμενοι ποικιλόμορφα, σε κέντρα φιλοξενίας ή καταληφθείσες γειτονιές πόλεων. Οι αψιμαχίες ανάμεσά σε μελαμψούς αλλοδαπούς επισκέπτες με γηγενείς, όπως έγινε στη Χλώρακα, ανησυχούν ιδιαίτερα.

Όπου διαδήλωση και μία αντιδιαδήλωση, με την παρείσφρυση  μαινόμενων κουκουλοφόρων, που κτυπούν επιλεκτικά και ανελέητα, αναβιώνοντας αναχρονιστικά πογκρόμ.

Όσα παρακολουθούσαμε να συμβαίνουν στις Ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, με «εισβολές μεταναστευτικών ροών» στη Λαμπετούσα και ογκώδεις διαμαρτυρίες/ αψιμαχίες ανάμεσα σε ευρωπαϊους γηγενείς και μετανάστες, συμβαίνουν τώρα και στην Κύπρο. Καταστροφές βιτρίνων. Συμπλοκές σε δρόμους. Πυρπολήσεις αυτοκινήτων. Χρήση αιχμηρών αντικειμένων ή αυτοσχέδιων μηχανισμών. Επιθέσεις κατά των οργάνων της τάξης. Χουλικανισμός και αναρχία, σε πόλεις και γειτονιές. Κύριος οίδε, πως θα εξελιχθούν τα πράγματα, αν δεν ληφθούν άμεσα, αποτελεσματικά μέτρα.

Σοβαρά τα ρήγματα, στον κοινωνικό ιστό. Δικαιολογημένες οι αντιδράσεις φιλήσυχων κατοίκων. Ανησυχητικό το νέο κύμα φασισμού, που ανδρώνεται.

Οι καθημερινές κομματικές αψιμαχίες και αλληλοκατηγορίες στα ΜΜΕ, με τις οποίες εγκαινιάζεται η φθινοπωρινή κοινοβουλευτική περίοδος, δεν αναμένεται να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Αν επικρατήσει το σύνδρομο του «εγιώ… έν τζιαι » και λεκτικές ανταλλαγές πυρών που ρίχνουν λάδι, στη φωτιά, η κατάσταση θα οξυνθεί. Κι αυτό –«παλιά μας τέχνη, κόσκινο»- σύμφωνα με τη λαϊκή θυμοσοφία, αφού η έναρξη του Φθινοπώρου θέτει τους κομματικούς σχεδιασμούς σε εγρήγορση ενόψη δύο σημαντικών εκλογικών αναμετρήσεων, για την Ευρωβουλή και την τοπική αυτοδιοίκηση, τον Ιούνιο, 2024.

Ωστόσο δεν έχουμε αυτή την πολυτέλεια. Η ημικατεχόμενη πατρίδα υποφέρει τα πάνδεινα. Τουρκοποίηση, εθνική κάθαρση, ισλαμοποίηση, παράνομο σφετερισμό Ε/κ περιουσιών, μέχρι και ανοίγματα ξένων προξενικών γραφείων, με πρόσχημα «ανθρωπιστικούς» λόγους. Προβλήματα και στις ελεύθερες περιοχές.

Κράτος και Εθνικό Συμβούλιο οφείλουν να αναπτύξουν ένα νουνεχή, νηφάλιο και εποικοδομητικό διάλογο, να τροχιοδρομήσουν ολιστικές στρατηγικές αντιμετώπισης των καθημερινών προκλήσεων που αντιμετωπίζει ο πολίτης. Ανασφάλεια. Ακρίβεια, Αγωνία. Δίψα για ποιοτικό σύστημα υγείας, παιδείας. Μια γερή οικονομία, ισοπολιτεία, αξιοκρατία. Κάθαρση. Αναμένει ένα Ηρακλή, να καθαρίσει τον σταύλο του Αυγέα που γέμισε λύματα, δυσωδία, διαφθορά, ευθυνοφοβία.

΄Ολα αυτά, απαιτούν κοινωνική ευαισθησία, ανθρωποκεντρισμό, ενσυναίσθηση, τόλμη, τομές. Ορθολογιστικό πλάνο. Εθνική συνεννόηση. Διαφάνεια. Συνεργασία. Η νοοτροπία “ business as usual” δεν πείθει πια. Ο κόσμος ξύπνησε. Απαιτεί πολλά από πολιτειακούς / κομματικούς αξιωματούχους. Κουράστηκε από την κατοχή. Αρνείται παλιά και νέα τετελεσμένα. Οι βιωματικοί πρόσφυγες αργοπεθαίνουν, αδικαίωτοι. Η νέα γενιά, αντιμέτωπη με την ανεργία, την εκμετάλλευση στην αγορά εργασίας, την εξάρτηση από το μηνιαίο φιλοδώρημα των γονιών, αδυνατεί να απεξαρτηθεί και να δημιουργήσει τη δική της οικογένεια. Δεν έχει χρόνο να ασχοληθεί με τα κοινά. Η υπογεννητικότητα παραμένει καυτό πρόβλημα που απαιτεί αποτελεσματική κρατική πολιτική στήριξης και μεγαλεπήβολα μέτρα συμφιλίωσης οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής για νέα ζευγάρια. Απόλυτα αναγκαία η πάταξη των ανισοτήτων ανάμεσα στους αρεστούς του συστήματος που απολαμβάνουν ασφαλή εργασία στο δημόσιο και τους άλλους, που παλεύουν σε αντίξοες συνθήκες ανασφάλειας, στον ιδιωτικό τομέα.

Εδώ και τώρα, απαιτούνται τομές. Για να πάψει το σαθρό κατεστημένο, να αναπαράγει τον κακό του εαυτό, Ημετεροκρατία. Αναξιοκρατία. Ρουσφέτι. Φαυλοκρατία. Ανάγκη αναστήλωσης θεσμών, αξιών, αρχών. Τέρμα στο φαγοπότι Τ/κ περιουσιών, τη διαπλοκή, τα οικονομικά σκάνδαλα, τις ανίερες δοσοληψίες. Είναι άδικο, οι λίγοι να ζουν πλουσιοπάροχα, απολαμβάνοντας θέσεις και αξιώματα, κι οι πολλοί να είναι φτωχοί συγγενείς και απλοί συνεισφορείς, στον κρατικό κουρβανά.

Πολυεπίπεδος ο εχθρός, εντός των πυλών. Ζητούμενο, η κάθαρση. Η ρήξη με το κατεστημένο, τις κακές πρακτικές του χτες. Η Κύπρος χρειάζεται νέο όραμα. Ορθολογιστικές στρατηγικές. Τομές. Καταλύτες εξυγίανσης. Τίμιους σκαπανείς, συνέργειας και συλλογικής δράσης, γιατί μας αξίζουν περισσότερα! Άραγε, ζητάω πολλά?…

Αντιπροέδρου ΔΗ.ΠΑ. – Πρώην Ευρωβουλευτή
antigonipapadopoulou@hotmail.com