Με την ανάληψη των καθηκόντων μου ως ευρωβουλευτής (2014), υπέβαλα έγγραφο-αίτημα προς το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) το οποίο επιλαμβάνεται καταγγελιών κατά προσώπων για διάπραξη συγκεκριμένων εγκλημάτων, όπως ο εποικισμός.
Την δικαιοδοσία του ΔΠΔ αποδέχτηκε η Κυπριακή Δημοκρατία από την ίδρυσή του το 2002. Το πολυσέλιδο έγγραφο-καταγγελία αφορούσε όσους Τούρκους αξιωματούχους ευθύνονται για το έγκλημα του εποικισμού στην Κύπρο και ετοιμάστηκε από τον κορυφαίο διεθνώς καθηγητή Eugene Kontorovich, πρόεδρο της Νομικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Northwestern, ΗΠΑ. Για την τότε κυπριακή Κυβέρνηση κι ειδικά τον υπουργό Εξωτερικών Ιωάννη Κασουλίδη, προείχε «το καλό κλίμα των συνομιλιών», παρά τη θετική γνωμοδότηση από την Γενική Εισαγγελία της Κύπρου.
Σε συνέδρια στο Ευρωκοινοβούλιο, ο καθηγητής Kontorovich τεκμηρίωσε ότι α) ο εποικισμός των κατεχομένων της Κύπρου με πληθυσμό και με υποδομές, πράγμα αυταπόδεικτο, αποτελεί έγκλημα που εμπίπτει στις αρμοδιότητες του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, μαζί με την εθνοκάθαρση των Ελληνοκυπρίων και β) επέκρινε την σιωπή οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην ΕΕ για τέτοια εγκλήματα πολέμου από την Τουρκία σε βάρος της Κύπρου, καθώς και την στάση της κυπριακής Κυβέρνησης που αντιμετώπισε την καταγγελία ως να μην την αφορά.
Τα τελευταία χρόνια, ο εποικισμός των κατεχομένων γίνεται πλέον με τρόπο παραδεκτό κι αυταπόδεικτο, αφού το κατοχικό καθεστώς ανακοινώνει συνεχώς παραχώρηση χιλιάδων «υπηκοοτήτων» στο πλαίσιο της «πληθυσμιακής πολιτικής» του και η Τουρκία την χρηματοδότηση του υποτελούς καθεστώτος της. Ενδεικτικά, στη λεγόμενη «Βουλή» του ψευδοκράτους αναφέρθηκε (4.10.2023) ότι «παραχωρούνται χίλιες υπηκοότητες τον μήνα» βάσει πηγών στις «αρμόδιες υπηρεσίες» κι ανάμεσα στα άλλα, αναφέρθηκε ότι ο αριθμός ατόμων στα οποία χορηγήθηκαν «άδειες εργασίας» είναι 124.000. Επιπλέον, η κατέχουσα δύναμη, η Τουρκία, χρηματοδοτεί και στηρίζει υποδομές στο έδαφος της υπό κατοχή περιοχής, όπως αεροδρόμιο, λιμάνια, δρόμοι, φράγμα νερού, ηλεκτροδότηση, κι άλλη τροφοδότηση σε πόρους, που οι υπηρεσίες της Κυπριακής Δημοκρατίας γνωρίζουν πληρέστερα.
Έκτοτε, η προσπάθεια μου σε ευρωπαϊκό επίπεδο υπήρξε συνεχής για ενσωματωθεί η δικαιοδοσία του ΔΠΔ ως δεσμευτικού στοιχείου στις εμπορικές συμφωνίες της ΕΕ με άλλες χώρες, για να υπάρχει τιμωρία των εγκληματιών και για να λειτουργεί αποτρεπτικά στην διάπραξη εγκλημάτων. Ειδικά για την Κύπρο, η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (ΕΔΑΔ, 29/1/2019) που έκρινε την Τουρκία εισβολέα και επεκτατική δύναμη στην Κύπρο, καθιστούν επιτακτικό να ενεργούμε με διορατικότητα και να υποστηριχθεί έμπρακτα η καταγγελία στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.
Η κυπριακή Κυβέρνηση εκπροσωπεί το λαό θύμα, τους Ελληνοκύπριους, που υπέστησαν εθνοκάθαρση και τους Τρκοκύπριους που αφανίζονται, ενώ η Τουρκία με την εποικισμό διασφαλίζει ότι ο εγκάθετος της, θα αποτελεί την επιλογή της πλειοψηφίας στα κατεχόμενα ως «τουρκοκύπριος ηγέτης»!
Καταληκτικά, μια καταδικαστική απόφαση για τον εποικισμό θα αφορά το ουσιαστικό περιεχόμενο μιας λύσης, ενώ θα λειτουργεί αποτρεπτικά. Η στρατηγική για απαλλαγή από την τουρκική κατοχή είναι δύσκολη και απαιτεί μεθόδευση, διορατικότητα και σθένος.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D), πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο
