Άνθρωποι τόσο φανατισμένοι ώστε να προβαίνουν σε ξέφρενους πανηγυρισμούς για μια τυφλή τρομοκρατική επίθεση κατά αμάχων, στην οποία δεν επιδείχθηκε κανένας οίκτος ακόμα και έναντι βρεφών και παιδιών, πόσο απέχουν από το να διαπράξουν οι ίδιοι παρόμοιες φρικαλεότητες;
Αυτό είναι το κρίσιμο ερώτημα που καλείται η κυπριακή πολιτεία να απαντήσει, ύστερα από την ανοχή που επέδειξε η αστυνομία μας στην εκδήλωση Παλαιστινίων και άλλων Αράβων στη Λάρνακα, οι οποίοι θέλησαν να γιορτάσουν, με αλαλαγμούς χαράς, βιτριολικά συνθήματα και τραταρίσματα γλυκών στους έκπληκτους περαστικούς, την τακτική επιτυχία της Χαμάς να διεισδύσει απαρατήρητη από τη Γάζα στα παραμεθόρια ισραηλινά εδάφη, που είχε ως σκοπό και αποτέλεσμα την εν ψυχρώ δολοφονία εκατοντάδων αμάχων. Πόσο στρεβλή είναι η δημοκρατία στον τόπο μας, όταν οι θεσμοί και τα όργανα ασφάλειας που διαθέτει, στρέφουν αλλού το βλέμμα τους μπροστά σε πράξεις επίδειξης απροκάλυπτου μίσους όπως την πιο πάνω και συμπεριφέρονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα το επιλήψιμο;
Ακόμα και αν πίσω από τη σκανδαλώδη αδράνεια της αστυνομίας κρύβεται όχι η ανικανότητα των ιθυνόντων αλλά ένα επιτηδευμένο σχέδιο για επισήμανση και αρχειοθέτηση αλλοδαπών οι οποίοι συνιστούν δυνητική απειλή για την ασφάλεια και την τάξη στη χώρα μας, τι εμπόδιζε τους επί καθήκοντι αστυνομικούς, να παρέμβουν και να διαλύσουν τη συγκέντρωση, μόλις οι υπό κάλυψη συνάδελφοί τους ολοκλήρωσαν την αποστολή τους; Διαλύοντας τη συγκέντρωση χωρίς τη χρήση βίας όχι μόνο θα έδειχνε στους φανατισμένους ισλαμιστές που την οργάνωσαν ότι δεν είμαστε ξέφραγο αμπέλι όπου μπορούν να συμπεριφέρονται όπως συμπεριφέρονταν στις δυστοπικές κοινωνίες που εγκατέλειψαν αλλά θα έστελλε και το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση ότι η Κύπρος δεν επιτρέπει σε κανέναν που φιλοξενείται στο έδαφός της να επιχαίρει για γεγονότα που συνιστούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και μόνο αποτροπιασμό και αγανάκτηση έπρεπε να προκαλούν.
Πηγαίνοντας ένα βήμα παρακάτω, δεν μπορούμε να μην διερωτηθούμε για την πραγματική αξία υιοθέτησης του νόμου που προνοεί την επιβολή τιμωρίας για περιπτώσεις επίδειξης ρητορικής μίσους, όταν άκρως προκλητικές εκδηλώσεις όπως εκείνη της Λάρνακας, μένουν στο απυρόβλητο. Ο Περί Ποινικού Κώδικα Νόμος (Κεφ. 154), Τροποποίηση 87(Ι)2015, άρθρο 99Α (1) καθιστά οποιοδήποτε πρόσωπο «…το οποίο εκ προθέσεως, δημόσια και κατά τρόπο που έχει απειλητικό ή υβριστικό ή προσβλητικό χαρακτήρα προτρέπει σε ή υποκινεί, προφορικά ή διά του τύπου ή με γραπτά κείμενα ή εικονογραφήσεις ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, βία ή μίσος που στρέφεται κατά ομάδας προσώπων ή μέλους ομάδας προσώπων που προσδιορίζονται βάσει του γενετήσιου προσανατολισμού τους …ένοχο αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης …». Έχουμε την εντύπωση πως στη Λάρνακα οι συμμετέχοντες στην εκδήλωση υπέρ της Χαμάς και εναντίον του Ισραήλ ενήργησαν κατά παράβαση του ανωτέρου νόμου και θα έπρεπε να συλληφθούν και να προσαχθούν ενώπιον της δικαιοσύνης. Για λόγους που ενδεχομένως δεν θα μάθουμε ποτέ, δεν συνελήφθηκαν και ούτε καν ενοχλήθηκαν από τα όργανα της τάξης. Οι συνέπειες θα φανούν στο μέλλον, όταν η ανοχή και η ατιμωρησία θα οδηγήσουν αναπόδραστα στην αποθράσυνση.
Είμαστε μπροστά σε μια άκρως επικίνδυνη μεσανατολική κρίση. Οι φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν από τους τρομοκράτες της Χαμάς και ο τεράστιος αριθμός των θυμάτων σε συνδυασμό με το γεγονός ότι πάνω από εκατό άνθρωποι εξακολουθούν να κρατούνται ως όμηροι στη Γάζα διαγράφουν ένα ζοφερό μέλλον για την περιοχή. Το επόμενο χρονικό διάστημα θα βαφτεί με αίμα χιλιάδων αθώων Παλαιστινίων οι οποίοι θα βρεθούν για πολλοστή φορά στη δίνη της καταιγιστικής εκδίκησης του Ισραήλ. Η Κύπρος έχει φιλικές σχέσεις τόσο με τους Παλαιστίνιους, όσο και με τους Ισραηλίτες. Ωστόσο, ούτε τους πανηγυρισμούς από οποιαδήποτε εξτρεμιστική ομάδα πρέπει να επιτρέψει, ούτε και την μετάγγιση των μεταξύ τους παθών στα εδάφη της. Δυστυχώς τα δείγματα γραφής που πήραμε από την εκδήλωση της Λάρνακας δεν εμπνέουν αισιοδοξία.
