Η Χαμάς δεν προσμετρά την αξία της ανθρώπινης ζωής. Αυτό καταδεικνύουν όλες οι πτυχές της τρομοκρατικής επίθεσης που δέχεται το Ισραήλ εδώ και μια εβδομάδα. Σε αυτή την αντίληψη απηχεί και η στάση της Τουρκίας του Ερντογάν, ο οποίος εμφανίζεται «προστάτης» των μουσουλμάνων και ειρηνοποιός, όπως ακριβώς έπραξε και με τον πόλεμο στην Ουκρανία, την ίδια στιγμή που βομβαρδίζει τη Συρία. Την ακατανόητη πρώτη δήλωσή του για την τρομοκρατική επίθεση στο Ισραήλ για αμφότερο κατευνασμό διατηρώντας την πολιτική των ίσων αποστάσεων, διαδέχθηκε η πλήρης υποστήριξη στη Χαμάς. Άλλωστε, με τις Συμφωνίες του Αβραάμ, μεταξύ του Ισραήλ και κρατών του αραβικού κόσμου δημιουργήθηκε μια ισχυρή δυναμική ομαλοποίησης των μεταξύ τους σχέσεων, κάτι το οποίο δεν άρεσε ούτε στη Χαμάς, ούτε στο Ιράν, αλλά ούτε και στον Τούρκο πρόεδρο.
Η Τουρκία αδημονεί για τη μετάλλαξή της στην περιφερειακή ηγεμονεύουσα δύναμη. Η ομαλοποίηση των σχέσεων του Ισραήλ με αραβικά κράτη αντίκειται στο στόχο της, γι’ αυτό και επενδύει στην παρούσα αποσταθεροποίηση και συνεχίζει την προσπάθειά της για την επαναπροσέγγιση με τη μουσουλμανική αδελφότητα και τα παρακλάδια της, δηλαδή, ακραία στοιχεία που επιδιώκουν τον αφανισμό του Ισραήλ και την επικράτηση του ισλαμικού νόμου. Ωστόσο, κάτι τέτοιο την απομακρύνει από τη Δύση και φυσικά εξουδετερώνει οποιαδήποτε προοπτική συνεργασίας με το Ισραήλ στα ενεργειακά ζητήματα. Φυσικά, αυτό ήταν κάτι που ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος εξήγγειλε από το βήμα της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ χωρίς την τουλάχιστον δημόσια απόκριση του Ισραήλ.
Επιπρόσθετα, ο Τούρκος πρόεδρος, υπερασπιστής της Χαμάς και των «αδικημένων» μουσουλμάνων ικανοποιεί την τουρκική κοινωνία, η οποία ούσα αντίθετη με την ύπαρξη του ισραηλινού κράτους, ανησυχεί για τους αδελφούς μουσουλμάνους στη Μέση Ανατολή. Επομένως, ο πρόεδρος Ερντογάν ευθυγραμμίζεται, όχι μόνο με την πάγια στρατηγική της Τουρκίας για περιφερειακή ηγεμονία, αλλά και με το θρησκόληπτο λαό του, τον οποίο εκπροσωπεί στη διεθνή κοινότητα.
Η στάση της Τουρκίας στον εν εξελίξει πόλεμο, δεν την απομακρύνει απλώς από τη Δύση, την απομακρύνει και από ένα βασικό της στόχο, την αγορά νέων αμερικανικών μαχητικών αεροσκαφών F-16 και τον εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων. Τα F-16 είναι ο μόνος τρόπος να εξισορροπήσει τις ελληνικές δυνάμεις στο Αιγαίο και φυσικά, όταν ο υπόλοιπος εξοπλισμός της φθαρεί λόγω έλλειψης ανταλλακτικών και όταν ξεπεράσει το ψυχολογικό ζήτημα της ανασυγκρότησης των σεισμόπληκτων περιοχών, να παραβιάζει τον ελληνικό εναέριο χώρο. Αυτό γιατί η παρούσα νηνεμία στους αιθέρες του Αιγαίου είναι ψευδής και δεν βρίσκει την ανταπόκρισή της στο Κογκρέσο. Ως προς το τελευταίο, ο Τούρκος πρόεδρος συμπεριφέρεται ωσάν ένα μικρό παιδί που του πήραν (οι Δυτικοί) το παιχνίδι του (τα F-16) και προσπαθεί να δημιουργήσει εντάσεις (επιθετική ρητορική στα ελληνοτουρκικά και αλλού) και να εκμεταλλευτεί οποιαδήποτε συγκυρία (έμπρακτη υποστήριξη στη Χαμάς) για να αναγκάσει (τους Δυτικούς) να του δώσουν αυτό που θέλει.
Εν κατακλείδι, φαίνεται ότι αυτός ο πόλεμος θα διαρκέσει, καθότι το Ισραήλ επιδιώκει την πλήρη εξόντωση της Χαμάς. Προς το παρόν, ο στόχος της οποιασδήποτε συνεργασίας του Ισραήλ με τη Σαουδική Αραβία και τον αραβικό κόσμο ευρύτερα, παγώνει, υπέρ της Χαμάς, της Τουρκίας και όσων αντίκεινται στον νέο άξονα συνεργασίας. Από την άλλη, η παρουσία των ΗΠΑ στη περιοχή, στέλνει μηνύματα αποτροπής τόσο στο Ιράν όσο και στη Συρία, των οποίων η εμπλοκή στον πόλεμο θα διαταράξει ακόμα περισσότερο την περιοχή της Μέσης Ανατολής και όχι μόνο. Ο σταθεροποιητικός ρόλος της Ελλάδος, αλλά κυρίως της Κύπρου, η οποία αποτελεί τον εγγύτερο ασφαλή προορισμό για τους Ισραηλινούς πολίτες, πρέπει να τύχει ορθής διαχείρισης από την ελληνική διπλωματία στο σύνολό της, καθότι πλέον, Κύπρος και Ελλάδα, αποτελούν τη μοναδική διέξοδο του Ισραήλ στον ενεργειακό τομέα.
*Πολιτικός επιστήμων, ερευνήτρια στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, επικεφαλής της IS Pegasus Coaching & Consulting Ltd
