Το θέμα της αποχώρησης της κ. Αλεξάνδρας Ατταλίδου από το Κίνημα Οικολόγων ασφαλώς και είναι θέμα που αφορά πρωτίστως το Κίνημα των Οικολόγων και την ίδια. Και σε μας δεν πέφτει λόγος.

Εκείνο, όμως, που μας αφορά ως πολίτες αυτού του τόπου είναι ο πολιτικός λόγος που εκφράζει για ορισμένα θέματα η κ. Ατταλίδου ως πολιτικό πρόσωπο. Και ασφαλώς, αφού θεσμικά εμπλέκεται στα κοινά είναι δημοκρατική αρχή να υπόκειται σε κρίση και να αντέχει την κριτική. Γιατί την εξέλεξε ο λαός ως εκπρόσωπό του στη Βουλή για προάσπιση και διεκδίκηση των δικαιωμάτων του. Και είναι υπόλογη σ’ αυτόν.

Πρόκειται για δηλώσεις της κ. Ατταλίδου σε πρόσφατη τηλεοπτική συζήτηση με θέμα την πρόταση νόμου που προωθεί για να μπορούν ομόφυλα ζευγάρια που σύνηψαν σύμφωνο συμβίωσης να υιοθετούν παιδιά. Δεν προτιθέμεθα να υπεισέλθουμε στο καθ’ αυτό ζήτημα, κατά πόσο δηλαδή μπορούν ή όχι ομόφυλα ζευγάρια να υιοθετούν παιδιά. Όχι για το φόβο μήπως και κριθούμε παλιομοδίτες και ομοφοβικοί, ό,τι και αν σημαίνει ο νεολογισμός αυτός. Αυτό δεν μας ανησυχεί. Ασφαλώς και έχουμε απόψεις περί του τι εστίν ανθρώπινα δικαιώματα σε μια κατά φύση οργανωμένη ανθρώπινη κοινωνία, που τόσο συχνά τα επικαλείται η κ. Ατταλίδου. Όσο και αν τραβιέται ο όρος. Γιατί όπως είπε η κ. Ατταλίδου τα ανθρώπινα δικαιώματα τα έχει ο άνθρωπος από την ώρα της γέννησής του και φυσικά θα πρέπει να συμφωνεί ότι το κάθε παιδί δικαιούται να χαίρεται το βασικότερο ανθρώπινο δικαίωμα να έχει μάνα και τζύρη.

Δεν θα μπούμε στον πειρασμό να επιχειρηματολογήσουμε επί του θέματος. Αν προκύψει λόγος έχουμε πολλά να πούμε, αν όντως η οποιαδήποτε γενετική μετάλλαξη δημιουργεί νόμο και αλήθεια.

Το μόνο που μπορούμε να πούμε στο παρόν στάδιο είναι να ρωτήσουμε κατά πόσο οι απόψεις της κ. Ατταλίδου επί του θέματος τούτου αντιπροσωπεύουν την επίσημη θέση του Κινήματος των Οικολόγων ή αν είναι δικές της προσωπικές θέσεις. Και αν η πρόταση νόμου επί του θέματος που κατέθεσε στη Βουλή είναι όντως πρόταση νόμου του κόμματος ή μόνο δική της. Αυτό οφείλει να το ξεκαθαρίσει το κόμμα.

Ούτε μας αφορούν άμεσα οι έξι λόγοι που πρόβαλε η κ. Ατταλίδου στην επιστολή αποχώρησής της από τους Οικολόγους. Μόνο να πούμε ότι αν πράγματι ο κυριότερος εξ αυτών είναι η άδικη κριτική που υπέστη για στήριξη της υποψηφιότητας του κ. Ανδρέα Μαυρογιάννη στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, κάπως αργά έδρασε. Πράγμα που αποδυναμώνει την πειστικότητα του επιχειρήματός της.

Εκείνο που μας ενόχλησε είναι σχετική ρήση της κ. Ατταλίδου στην τηλεοπτική συζήτηση που προαναφέραμε, απαντώντας σε επιχείρημα του συνομιλητή της που συμμετείχε στην ίδια συζήτηση (κ. Ζαχαρία Κουλία) για το θέμα της πρότασης νόμου που υπέβαλε στη Βουλή για την υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια. Όταν υποβλήθηκε η θέση από το συνομιλητή της ότι για τέτοια τόσο ευαίσθητα θέματα είναι σημαντικό να λαμβάνεται υπόψη και η άποψη της κοινής γνώμης, η κ. Ατταλίδου απάντησε περίπου ότι η κοινή γνώμη δεν έχει καμιά θέση σ’ αυτό το ζήτημα. Και εμείς, υπονοώντας και τον πρόεδρο των Οικολόγων, θα προχωρήσουμε ανεξάρτητα από τη θέση ή την άποψη της κοινής γνώμης.

Οι ενέργειες και οι αποφάσεις των εκλεγμένων πολιτειακών αρχόντων πρέπει να μην προκαλούν τις σκέψεις και τις απόψεις του κοινού που τους έστειλε στη Βουλή. Γιατί στην πράξη η κοινή γνώμη αντιπροσωπεύει τη συλλογική κοινή λογική του κόσμου που τους τίμησε με το αξίωμα του βουλευτή. Και δεν τους επιτρέπεται να αποκλίνουν απ’ αυτή την κοινή λογική. Οι βουλευτές εκλέγονται από τον κόσμο με σκοπό την προώθηση του κοινού καλού όπως συλλογικά το βλέπει η κοινή σοφία.

Διαφορετικά μπαίνουμε στη σφαίρα του αυταρχισμού του εμείς αποφασίζουμε και διατάσσουμε.

Καλά, ο τόπος δεν έχει άλλο πιο σοβαρό θέμα για να ασχοληθεί η Βουλή;