Η άνανδρη απαγωγή, δολοφονία και ομηρία νεαρών κυρίως Ισραηλιτών από τη Χαμάς (8.10.2023) προκάλεσε διεθνή καταδίκη.
Ζητείται η άμεση απελευθέρωση των ομήρων. Οι κτηνώδεις βιασμοί, αποκεφαλισμοί – ακόμη και νηπίων- και οι συλλήψεις μέσα από τις οικογενειακές εστίες, τρόμαξαν τον δυτικό κόσμο, γιατί ξύπνησαν τον φόβο της τρομοκρατίας και την επιστροφή στον νόμο της ζούγκλας.
Την προβοκατόρικη επίθεση της Χαμάς ακολούθησε ανελέητος βομβαρδισμός και χερσαία επίθεση του Ισραήλ κατά της Λωρίδας της Γάζας. Εδώ και ένα μήνα, ο πόλεμος μαίνεται αμείλικτος. Στόχος, η εξόντωση της Χαμάς και των υπόγειων κρυψώνων της. Ορατός ο κίνδυνος περαιτέρω γενίκευσης του, στην ευρύτερη περιοχή.
Τραγικές οι ανθρώπινες απώλειες. Πέραν των 10,000 Παλαιστινίων, έχασαν τις ζωές τους. Ανάμεσά τους και 4,000 περίπου, αθώα παιδιά. Φαίνεται, δυστυχώς, πως η ζωή των Παλαιστινίων δεν μετρά, ούτε και για την ίδια την Χαμάς, αφού τους χρησιμοποιεί ως ανθρώπινη ασπίδα. Οι διεθνείς εκκλήσεις για «ανθρωπιστικές παύσεις» ώστε να εξευρεθούν «διάδρομοι ανθρωπιστικής βοήθειας» πέφτουν, μέχρι στιγμής, στο κενό.
Μεγάλα θύματα του πολέμου, τα παιδιά. Τα παιδιά του Ισραήλ που κρατούνται σε ομηρία ή δέχονται πυραυλικές επιθέσεις μέσα στη χώρα τους. Τα παιδιά των Παλαιστινίων στη Γάζα. Αυτά πληρώνουν τελικά, λάθη, παραλείψεις και αποφάσεις των μεγάλων, που αποφασίζουν την μοίρα των χωρών, ερήμην των λαών.
Ζήσαμε κι εμείς στην Κύπρο την θηριωδία της τουρκικής εισβολής του 1974. Κατανοούμε πλήρως τη φρίκη του πολέμου και τις τραγικές του συνέπειες στις ζωές των ατόμων, του κοινωνικού συνόλου, στα νεαρά τότε παιδιά που νοιώσαμε να μας σπάζουν τα φτερά. Ξέρουμε τι σημαίνει ξεσπιτωμός, προσφυγιά, ορφάνια, σύληση ιερών και οσίων, απώλεια, αγνοούμενοι, νεκροί, εγκλωβισμένοι. Μάθαμε από πρώτο χέρι, τι σημαίνει ανασφάλεια. Αγωνία για το σήμερα. Αβεβαιότητα για το αύριο.
Είναι γι’ αυτό που συμπάσχουμε με το δράμα των Ισραηλινών παιδιών που τελούν υπό ομηρία και την τραγωδία που βιώνουν τα παιδιά των Παλαιστινίων στη Γαζα, ζώντας σε χαλάσματα, γκρεμισμένες πολυκατοικίες, βομβαρδισμένα νοσοκομεία, πρόχειρα καταλύματα. Παντού, στάχτες, σκόνες, φρίκη και οσμή θανάτου. Τρέμει το έδαφος κάτω από τα πόδια τους. Νυκτοξημερώνονται με τον τρόμο αεροπορικών επιδρομών, πυροβολισμών και πυραύλων. Χωρίς νερό, χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, τουαλέτες, φαγητό. Γεμίζουν εξανθήματα και αρρώστιες από τις ανθυγιεινές συνθήκες διαβίωσης.
Μόνα και εγκαταλειμμένα, νοιώθουν παιδιά ενός κατώτερου Θεού. Μάταια αναζητούν σανίδα σωτηρίας. Μια ανάπαυλα έστω στον πόλεμο. Μια μέρα χωρίς βομβαρδισμούς, επιστροφή στην «κανονικότητα».
Δυστυχώς η πολιτισμένη ανθρωπότητα απέτυχε παταγωδώς. Επένδυσε στα χρηματιστήρια των αγορών κι έχασε στην κλίμακα των αξιών. Υποτίμησε την ανθρώπινη ζωή. Ανέχθηκε θηριωδίες κσι καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε βάρος παιδιών σε εμπόλεμες συρράξεις, εισβολές, σκόπιμες εθνοκαθάρσεις, γενοκτονίες. Συχνά θωπεύει, αντί να τιμωρεί παραδειγματικά τους θύτες. Αγνοεί τα αθώα θύματα, γυναίκες και παιδιά. ‘Ατολμη να παρέμβει αποτελεσματικά για να λύσει χρονίζοντα προβλήματα. Αρκείται ποντιοπιλατικά στην έκδοση ψηφισμάτων χωρίς αντίκρισμα, αφού στερείται μηχανισμών υλοποίησης. Αδυνατεί να δει κατάματα την αλήθεια. Αιματοχυσίες, αδικίες, ανισότητες. Τα αίτια και τα αιτιατά πίσω από αυθαιρεσίες αλληλοσυγκρουόμενων πολιτικο-οικονομικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων που επιδιώκουν επέκταση των σφαιρών επιρροής τους.
Λέχθηκε, πως «παγωμένες συγκρούσεις» δεν υπάρχουν. Υπάρχουν ωστόσο, σοβούσες κρίσεις. Άλυτα χρόνια προβλήματα. Εκμετάλλευση των λαών από ασυνείδητους πλεονέκτες. Ηφαίστεια έτοιμα να εκραγούν, όταν παραβιάζεται η λογική, το δίκαιο και οι διεθνείς νόμοι. ‘Όταν η κρατική τρομοκρατία ανταγωνίζεται τον διογκούμενο ρατσισμό, φασισμό, θρησκευτικό φανατισμό και μισαλλοδοξία. ‘Όταν οι επιλεκτικές πολιτικές των δύο μέτρων και των δύο σταθμών, έναντι κρατών –τρομοκρατών και θυτών, συνεχίζουν την ατιμωρησία, τροφοδοτώντας την ασυδοσία.
Οι πόλεμοι δεν επιλύουν διαφορές. Απαιτείται πολιτική βούληση, ανθρωπισμός και συντονισμένη δράση για τον τερματισμό τους. Απαιτείται πάραυτα, επείγουσα αξιολόγηση, μεταρρύθμιση και ενδυνάμωση του καταλυτικού διαμεσολαβητικού ρόλου του ΟΗΕ και της ΕΕ. Δίκαιη και αποτελεσματική λύση στο Μεσανατολικό., το Ουκρανικό, το Κυπριακό…
Η ανθρωπότητα οφείλει «να έχει τον νου της στο παιδί». Να το προστατεύει από: Εμπόρους των εθνών. Αγύρτες της ασχήμιας. Καταιγίδες παράλογων εξοπλιστικών ανταγωνισμών. Μεγαλοίδεατισμούς ισχυρών μεγαλόσχημων. Δικτάτορες, τρομοκράτες, φασίστες και ρατσιστές που σηκώνουν κεφάλι.
Γιατί, «αν γλυτώσει το παιδί», θα υπάρχει ελπίδα και για την ίδια.
Η ανθρωπότητα. οφείλει να προστατέψει το παιδί, για να ξαναβρεί τον εαυτό της και επιτέλους τη χαμένη παιδική της αθωότητα.
Της Αντιγόνης Περικλέους Παπαδοπούλου
Πρώην ευρωβουλευτή Αντιπροέδρου ΔΗ.ΠΑ.
