Αφού εγκαταστάθηκαν οι εισβολείς, αφού εποίκησαν, μετά από εννέα χρόνια από την εισβολή τους, το 1983, ανακήρυξαν κι ένα ψευδές κρατίδιο, αφού η ύπαρξή τους δεν είχε νομική και κρατική υπόσταση.
Σαράντα χρόνια, που τα ιερά μας χώματα, τα σπίτια μας, οι εκκλησίες μας, βεβηλώθηκαν για ακόμα μια φορά μετά την εισβολή, όταν οι βάρβαροι τους έδωσαν ένα ψεύτικο όνομα γεμάτο ντροπή.
Τρεις μέρες μετά, 18 Νοεμβρίου 1983, μετά την παράνομη ανακήρυξη του ψευδοκράτους ο Ραούφ Ντενκτάς στο Σ.Α. του Ο.Η.Ε στη Νέα Υόρκη διαμηνύει τα ακόλουθα: «Για εμάς δεν υπάρχει Κυπριακή Δημοκρατία, η κυβέρνηση στο νότο εκπροσωπεί τους Ελληνοκυπρίους, η κυβέρνηση στο βορρά εκπροσωπεί τους Τουρκοκύπριους και προτείνουμε στην ελληνοκυπριακή πλευρά να καθίσει στο τραπέζι για να εγκαθιδρύσουμε ένα Διζωνικό Δικοινοτικό Ομοσπονδιακό σύστημα…»
Οι τουρκικοί στόχοι λοιπόν υπήρξαν διαχρονικοί και ξεκάθαροι.
Για εμάς το δίκαιο δεν μπορεί να παραγραφεί. Οποιαδήποτε προσπάθεια αναγνώρισης ή αναβάθμισης του ψευδοκράτους αποτελεί παράλληλα προσπάθεια νομιμοποίησης των εγκλημάτων και των τετελεσμένων που δημιούργησε η Τουρκία στην Κύπρο.
Για αυτό το λόγο και είμαι κάθετα αντίθετος σε οποιαδήποτε συμφωνία στη βάση της τουρκογενούς και αντιδημοκρατικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας.
Κανένας Έλλην Κύπριος δεν πρέπει να ξεχνά, επιβάλλεται να συνεχίζει να φωνάζει απέναντι στους Τούρκους και τους εντολοδόχους τους πως η μόνη λύση παραμένει η απελευθέρωση!
Η γη μας έχει ποτιστεί με το αίμα των χιλιάδων παλαιών ηρώων μας, αλλά και των νεότερων, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού που μας καθοδηγούν στην Αμμόχωστο, στο Ριζοκάρπασο, στην Κερύνεια και στη Μόρφου. Αυτός είναι ο προορισμός μας, αυτός είναι ο αγώνας μας. Η επιστροφή! Γιατί κάτι λιγότερο από το να ζούμε ελεύθεροι στη γη που μας ανήκει, θα ήταν ντροπή για κάποιον που θέλει να λέγεται άνθρωπος.
Καθοδηγητικός φάρος των αγώνων μας είναι ο διαχρονικός πόθος του Κυπριακού λαού για Λευτεριά και Επιστροφή.
Το ψευδοκράτος σας, η μισή μας Πατρίδα.
*Μέλος Κεντρικής Επιτροπής ΔΗ.ΚΟ
