Στην πολιτική κρινόμαστε για την διορατικότητά μας. Με τον σφετερισμό κατεχόμενων περιουσιών, ιδιωτικών ελληνοκυπριακών περιουσιών ή κρατικής γης, που δεν ξεκίνησε σήμερα αλλά εδώ και δεκαετίες, ασχολούμαστε για δεκαετίες, θέτοντας προτάσεις και εφικτά μέτρα στις κατά σειρά Κυβερνήσεις.
Σήμερα, κι αφού χτίστηκε μια ολόκληρη πολιτεία με ξενοδοχεία, σπίτια, δρόμους κι άλλες υποδομές στην κατεχόμενη περιοχή Τρικώμου, για τα οποία το κυπριακό κράτος είχε γνώση όπως δηλώνει ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, οι συσκέψεις συνεχίζονται με την Κυβέρνηση να «παρακολουθεί στενά»!
Οι Κυβερνήσεις αλλάζουν αλλά η προσέγγιση τους παραμένει αναλλοίωτη κι ανεπίδεκτη μαθήσεως. Παραθέτω αυτούσιο άρθρο μου από τον Δεκέμβριο του 2020:
«Tο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (το ΕΔΑΔ είναι άλλο κι ανήκει στο Συμβούλιο της Ευρώπης), είχε εκδώσει μια απόφαση-σταθμό το 2009. Το Δικαστήριο της ΕΕ, επικυρώνοντας απόφαση Κυπριακού Δικαστηρίου, αποφάσισε οριστικά και τελεσίδικα ότι η ανέγερση οικοδομής από το ζεύγος των Βρετανών Όραμς στην κατεχόμενη περιουσία του Αποστολίδη στην Λάπηθο, ήταν παράνομη, έπρεπε να κατεδαφιστεί και η περιουσία να παραδοθεί στον νόμιμο Ελληνοκύπριο ιδιοκτήτη. Από πολιτικής άποψης, κατοχυρώθηκε πλήρως το περιουσιακό δικαίωμα, με βάση το Κτηματολόγιο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οτιδήποτε άλλο κρίθηκε παράνομο, παρά την τουρκοβρετανική συνεργασία. Ούτε η παρέλευση του χρόνου επηρέασε την απόφαση του Δικαστηρίου, ούτε η ηλικία του ιδιοκτήτη, ούτε υπήρξε αναφορά σε δικαιώματα του «χρήστη» ή σε άλλο ένδικο μέσο (π.χ. «Επιτροπή» Αποζημιώσεων που λειτουργούσε στο ψευδοκράτος). Εκδικάζοντας βάσει του συνόλου της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας (κοινοτικού δικαίου) και εξετάζοντας παντός είδους παραβιάσεις, από θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων μέχρι οτιδήποτε άλλο, το Δικαστήριο της ΕΕ αποφάσισε ΟΡΙΣΤΙΚΑ ότι οποιαδήποτε παρέμβαση στην κατεχόμενη περιουσία του Ελληνοκύπριου ιδιοκτήτη, συνιστά παρανομία.
Η πολιτική σημασία της απόφασης υπήρξε τόσο μεγάλη, ώστε, μεταξύ άλλων:
α) Η Τουρκία παρενέβη προς τα Ηνωμένα Έθνη (μέσω του τότε Αμερικανού Πάσκο, Βοηθού Γεν. Γραμματέα/ΟΗΕ) για να απαλειφθεί η αναφορά στην συγκεκριμένη δικαστική απόφαση, η οποία υπήρχε στην εξαμηνιαία έκθεση του Γενικού Γραμματέα/ΟΗΕ για την Κύπρο.
β) Βάσει εγγράφων που αποκάλυψα στις 7/2/2010, ο περιβόητος Ντάουνερ (Σύμβουλος του ΓΓ/ΟΗΕ για το Κυπριακό), παρενέβη προς τα έδρανα του Δικαστηρίου της ΕΕ, για να επηρεάσει την απόφαση και επιπλέον εκμίσθωσε νομικούς οίκους για να την ακυρώσει.
γ) Ο Ταλάτ, τότε επικεφαλής του ψευδοκράτους, προέβη σε «διάγγελμα» προσπαθώντας να καθησυχάσει, τους σφετεριστές Ελληνοκυπριακών κατεχομένων περιουσιών και ιδιαίτερα τους ξένους, Ευρωπαίους και μη.
Η απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ αποτελεί την πλέον ξεκάθαρη νομική κατοχύρωση του δικαιώματος περιουσίας, με αυτονόητη πολιτική σημασία. Μάλιστα, επειδή δέσμευσε οριστικά όλα τα κράτη-μέλη της ΕΕ, η ανάδειξη της απόφασης θα λειτουργούσε και ως ανάχωμα στις παράνομες επεμβάσεις σε ε/κ κατεχόμενες περιουσίες αλλά η απόφαση-σταθμός «εξαφανίστηκε» με πρωτοβουλία της ε/κ διαπραγματευτικής πλευράς, η οποία πρότεινε στην τ/κ πλευρά: «να μην προβάλλουμε εμείς την απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ, για να μην αντιπαραβάλλει η άλλη πλευρά την απόφαση του ΕΔΑΔ που αναγνώρισε την Τουρκο-Επιτροπή Αποζημιώσεων)». Έκτοτε η απόφαση του Δικαστηρίου της ΕΕ παραμένει «εξαφανισμένη» από τις εκάστοτε Κυπριακές Κυβερνήσεις ενώ φυσικά η Τουρκο-Επιτροπή υπάρχει. Ούτε λειτούργησε οποιοδήποτε μηχανισμός στήριξης των ιδιοκτητών κατεχόμενων περιουσιών.»
Συνοπτικά, όλοι οι παρανομούντες στα κατεχόμενα θορυβήθηκαν, αλλά, Κυβερνήσεις, διαπραγματευτές στο Κυπριακό και ηγεσία, φρόντισαν να τους καθησυχάσουν αποσιωπώντας την απόφαση εντός κι εκτός Κύπρου και συνεχίζουν να «παρακολουθούν την κατάσταση» με συσκέψεις προσδοκώντας στην επίλυση του Κυπριακού.
Καλά Χριστούγεννα.
*Ευρωβουλευτής (ΔΗΚΟ – S&D), Πρόεδρος της Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο
