Από αιώνων η πατρίδα μας βρίσκεται σε κίνδυνο. Πολυορκούμενη από αιμοσταγείς εχθρούς βρισκόταν με το μαχαίρι στο λαιμό στα κράσπεδα των νεκροταφείων που έσκαβαν το κορμί της, με μυριάδες νεκρούς σφαγμένους από εισβολείς από την Αραπιά, την Φραγκιά, την Αγγλετέρα, το ανάθεμα.

Αλλά σώθηκε γιατί ο Ελληνισμός της κατοχυρωνόταν εμπνεόμενος από την Ορθοδοξία και τα πάτρια ιδεώδη. Τότε δρούσαν και οι «καπετάνιοι των ορέων», για την προστασία του λαού. Ο Πέτρος Συγκλητικός, ο Σκιπίων Καράφας, ο Ιωάννης Συγκλητικός (επιστολή Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου), ο Ζεμπετός, ο Ρε Αλέξης και οι ήρωες των εποχών που αγαπούσαν την πατρίδα κι αναλώνονταν για την υπόστασή της και ζουν στην ιστορία με μαρτυρίες του Νεοφύτου του Εγκλείστου, δυστυχώς όμως λησμονημένοι από την Παιδεία της «ανεξάρτητης» Δημοκρατίας της συνθήκης Ζυρίχης και τους ενόχους της υπογραφής της. Ήταν οι προπάτορες των αγωνιστών της ΕΟΚΑ που τα επιτεύγματά τους επιχειρούν οι επιτήδειοι να παραμερίσουν από το προσκήνιο των αναγκών και της μνήμης…

Τώρα, η πατρίδα κινδυνεύει από ορατούς και αόρατους κυρίως εχθρούς που υπηρετούν τους αθλίους ρόλους των επιλησμόνων και των εντολέων της πολιτικής επίπλευσης των αργυραμοιβών του δημοσίου προϋπολογισμού, που σκαρώνουν κοινή συναινέσει μυθικά χρηματικά έπαθλα προς χάριν των ευωχιών και των κληρονόμων τους. Τεκμήριο οι συνταξιοδοτικές αμοιβές έναντι ασημάντων χρονικά και ουσιαστικά παρουσιών στον κοινωνικό βίο. Υπάρχει δε δείγμα συνταξιούχου με συντάξεις γυμνασιάρχου, βουλευτή, υπουργού και επιπροσθέτως αμοιβές από διεθνούς ευρύτητας σύστημα και Κύριος οίδε ποιων άλλων φανερών ή μυστικών πηγών!

Γι’ αυτούς και άλλους ενός εκατομμυρίου λόγους, επανέρχομαι στην επισήμανση βασικών όρων εθνικής επιβίωσης και καταξίωσης. Ότι οφειλή μας είναι να απαλείψουμε από την εκπαίδευση όλες τις αιτίες που μας σπρώχνουν από το κακό στο χειρότερο. Να θέσουμε μονοκοπανιάς τέρμα στην αχαλίνωτη φλυαρία που καβαλίκευε σαν ήρεμη φοράδα την ανοχή, παρασύροντας κοινωνία και νεολαία στην έρημο της ιστορικής απαξίωσης, στη διαστρέβλωση και στην ύβρη που κηλιδώνουν το πέρασμά μας απ΄αυτή την πικρή, μικρή ζωή και σέρνουν τον κόσμο μας στον  αφανισμό από την  αξιοπρεπή παρουσία του πολιτισμού. Και να ανεγείρουμε οδηγούς της όδευσής μας τους οδοδείκτες του αληθινού και μόνιμου χρέους της πορείας μας στην ιστορία των αξιοπρεπών ανθρώπων. Είναι υπεράναγκες να επαναφέρουμε τους όρους της πάτριας παράδοσης, την αρμονία, στην οικογενειακή ανάπλαση των νέων, στη σωστή από νηπιακής ηλικίας διαμόρφωση των χαρακτήρων, στον έλεγχο της εφηβείας από κακοτοπιές, στην προστασία των νέων από την αλητεία και την κακοποιό αλιεία της απειρίας και της παραπλάνησης από εγκάθετους διαστροφείς. Να τερματίσουμε επί τέλους την καταχθόνια δράση της παρανομίας που δρα στα σπλάχνα μας, διαφθείρει και καταστρέφει το μέλλον με την ανοχή μας. Να εξοστρακίσουμε την ανεύθυνη αδιαφορία που εμπιστεύεται την αγωγή  των παιδιών μας στην ξενοκίνητη παραπλάνηση που μπορεί να επιδιώκεται και κομματικά αλλά πολιτικά τυχοδιωκτική και ένοχη συνεργό της οργιάζουσας κακοδαιμονίας που δεν λουφάζει αλλά θρασύτατα ουρλιάζει. Οφείλουμε να διακόψουμε τις εισβολές του τυχοδιωκτικού κομματισμού στη λειτουργία της Παιδείας που οι καταχθόνιοι προβολείς των ψυχολογικών αλλοτριώσεων επιχειρούν να μεταλλάξουν υπαρξιακά τη νεολαία και αντί να δημιουργούνται Έλληνες Ορθόδοξοι, ξεφυτρώνουν από τα έγκατα της συνωμοσίας φυλετικά νόθα πλάσματα, από καταβολής ξένα όργανα της διεθνούς διαφθοράς.

Τα φαινόμενα που διαπιστώνονται από τις διεθνείς παραδοχές μας εξευτελίζουν. Οι μαθητές μας βαλτώνουν στους βάλτους της διεθνούς απαξίωσης. Είναι οι τελευταίοι στους καταλόγους των εκτιμήσεων. Μηδενίζονται στις διεθνείς εξετάσεις. Πίσω από τους υποσαχάριους, τους περιθωριακούς των ορέων της πολιτισμικής υπανάπτυξης, τα δύστυχα παιδιά των δικτατοριών, στον βυθό της κοινωνικής αγραμματοσύνης. Τα παιδιά μας φαίνονται καταδικασμένα των παταγωδών αποτυχιών μιας οικονομικά ευημερούσας τάξεως εκπαιδευτικών λειτουργών

που περιοδεύουν σε εκπαιδευτήρια στερούμενα επαρκούς, έμπειρου, εκπαιδευμένου, ελεγχόμενου και παραγωγικού διδασκαλικού προσωπικού που στερείται πλήρους παιδαγωγικού κύρους. Διότι ναι μεν στα εκπαιδευτήριά μας βλέπουμε άξιους παιδαγωγούς, γνωρίζουμε άξιους δασκάλους αλλά φαίνεται πως η συνολική αξιοσύνη επισκιάζεται από περιορισμένη έστω αναξιότητα που μπορεί ίσως να προσφέρει αλλού όχι όμως

στην Παιδεία.

Η νέα Υπουργός Παιδείας εμφανίζεται αντίθετη σε σχοινοτενείς, αποκοιμιστικές πολυλογίες, είναι συγκρατημένη στο λόγο. Ίσως θα ήταν ευτυχής αν συμπλήρωνε τα συμβουλευτικά της επιτελεία με δοκιμασμένους παιδαγωγούς που ταυτίστηκαν με θριαμβευτικές παρουσίες μαθητών στα Πανεπιστήμια της Μητρός Πατρίδος και του εξωτερικού και επιβραβεύτηκαν

με αναγνωρίσεις αξιών και προσφορές στις κοινωνικές ανάγκες με βιβλία, έρευνες, άρθρα, λόγους που τους ιδίους τίμησαν και την Πατρίδα ευεργέτησαν.

Πέραν όμως τούτων προβάλλει η αναγκαιότητα προβληματισμού σε εκπομπές έμμεσης προβολής διαστροφικών αποπειρών που είναι δυνατόν να επηρεάσουν τους χαρακτήρες άπειρων νέων και να τους σύρουν σε κοινωνικές προσβολές.

*  Πρόεδρος των Συνδέσμων Αγωνιστών της ΕΟΚΑ.