Χαίρομαι πραγματικά γιατί δεν τίμησα με τη ψήφο μου στις πρόσφατες εκλογές τον «ανεξάρτητο» υποψήφιο Νίκο Χριστοδουλίδη.
Επειδή δεν έχω κανένα πρόβλημα ν’ αποκαλύψω τι ψήφισα, με την μεγαλύτερη ευκολία σας γράφω ότι την πρώτη Κυριακή η προτίμησή μου ήταν ο Αβέρωφ Νεοφύτου και την δεύτερη Κυριακή ο Αντρέας Μαυρογιάννης.
Ο τέως συνεχώς μιλούσε ότι η προτίμησή του ήταν ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ. Αντ’ αυτού προετοίμαζε τον Νίκο Χριστοδουλίδη τον οποίο ψήφισε και τις δύο Κυριακές. Χωρίς να είμαι μάντης κακών δεν αμφέβαλλα για την προτίμηση του τέως, αμφέβαλλα όμως για τις ικανότητες του νυν.
Αφού παρακολούθησα όλην την προεκλογική του διαδρομή και την μέχρι σήμερα θητεία του υπήρξα κάπως επιεικής στις τοποθετήσεις μου για τον νυν αλλά αλάνθαστος για τον τέως.
Προετοίμαζε προεκλογικά τον κόσμο ο νυν, για το διορισμό ενός υπουργικού συμβουλίου, το οποίο θα ήτο υπερφυσικό όν που θα επέμβαινε ως Θεός και θα έδινε τις λύσεις «Θεός από μηχανής».
Αντιλαμβάνομαι ότι ο τέως μας παρέδωσε στον νυν σε τραγική κατάσταση και μας χρειαζόταν ο από «μηχανής Θεός».
Με το διορισμό του υπουργικού συμβουλίου «σήκωσε μανίκια» όλη η κυβέρνηση στην βάση ενός προγράμματος για υλοποίηση των προεκλογικών δεσμεύσεων του Προέδρου. Είχαμε υποχρέωση να δώσουμε πίστωση χρόνου στη κυβέρνηση και στον κάθε Υπουργό να εργαστεί απερίσπαστα για να παράξει έργο, το οποίο με την σειρά του ο λαός θα το αξιολογούσε και θα το βαθμολογούσε.
Προτού ο αλέκτωρ λαλήσει και αφού πέρασαν μόνο δέκα μήνες, αυτούς που ο ίδιος διάλεξε σαν από «μηχανής Θεός» τους ξήλωσε κακήν κακώς. Η δικαιολογία ήταν η αξιολόγηση της δουλειάς τους η οποία δεν ήταν αρεστή από τον Πρόεδρο. Σε κάποιαν από τις δηλώσεις του ανέφερε «δεν λέω ότι δεν έχουν παράξει έργο, αλλά δεν ήτο ικανοποιητικό».
Πραγματικά διερωτούμαι δεν πρέπει οι υπουργοί αυτοί, ο λαός και οι συνάδελφοί τους να γνωρίζουν τι έργο έχουν παράξει και τι όχι; Δεν είναι εξευτελισμός να καλείς κάποιο να προσφέρει υπηρεσία στο κράτος και να τον διώχνεις με το χειρότερο τρόπο και να δίνεις την εντύπωση του κόσμου ότι πρόκειται περί ανικάνου;
Αν πράγματι έτσι έχουν τα πράγματα, που δεν είναι έτσι, του υπουργικού συμβουλίου προέδρευε ο Πρόεδρος, καπετάνιος του καραβιού ήταν ο Πρόεδρος. Αν το καράβι ταρακουνήθηκε με αυτά που άκουγα και έβλεπα, τις φουρτούνες τις δημιουργούσε ο Πρόεδρος και κρινόμενος από τον λαό παίρνει απροβίβαστο.
Διερωτούμαι, σκέφτηκε ο Πρόεδρος τι ο ίδιος πρέπει να πράξει;
Φίλε Πρόεδρε κακώς έχεις μεγάλη εμπιστοσύνη στο μέλλον παρ’ ότι δεν σου είναι γνωστό. Είμαι σίγουρος ότι αγνοείς τη ρήση «τι τέξεται η επιούσα» δηλαδή τι θα γεννήσει η αυριανή μέρα.
Με τον όμορφο τρόπο που κυβερνάτε φίλε Πρόεδρε κανένας μα κανένας δεν μπορεί να ξέρει, τι θα γεννήσει η αυριανή μέρα. Πρόεδρε μου με τις πράξεις σας ακόμα και με τη «σιωπή» σας έχετε σπάσει μέχρι και το φράγμα του ήχου.
Ίσως είστε η μόνη περίπτωση που ήλθε σε αντίθεση με την ρήση «ο μηδέν ειδώς, ουδέν εξαμαρτάνει». Εκείνος που δεν πράττει τίποτε, δεν περιπίπτει σε λάθη.
Αν ακολουθούσατε τη πιο πάνω ρήση θα παραμένατε πράγματι αλάνθαστος. Το μέγα λάθος σας είναι το ότι δεν ξέρετε και όμως πράττετε και ο λαός πληρώνει.
Ενδεχομένως οι υπουργοί που τον εγκατέλειψαν ήσαν δεύτερης ή τρίτης επιλογής και βρέθηκαν εξ’ απροόπτου.
Αυτοί που έτυχαν διορισμού προσφάτως, οι οποίοι άλλοι τον έζησαν και άλλοι είδαν το αλλοπρόσαλλο του πώς αποδέχτηκαν τις θέσεις;
Διερωτούμαι πραγματικά ποιοι είναι οι μαζοχιστές και ποιοι οι σαδιστές σ’ αυτόν τον τόπο.
Φίλοι Υπουργοί, εκδιωχθέντες, παραιτηθέντες, παραμείναντες και διορισθέντες. Όταν κάποιος προδόνει την παράταξή του, την ιδεολογία του, την ιεραρχία μιας παράταξης και τους συνεργάτες του, γιατί να σας σεβαστεί εσάς και να μην σας προδόσει;
Στην προκειμένη περίπτωση δεν αρκέστηκε στην προδοσία αλλά προχώρησε στον εξευτελισμό και στην ταπείνωση. Επανέρχομαι στο σαδισμό και το μαζοχισμό και παραθέτω τις έννοιές τους.
Ο μαζοχισμός είναι ένας ψυχολογικός όρος που χρησιμοποιείται στη θεωρία της ψυχανάλυσης. Σύμφωνα με την ψυχανάλυση, ο μαζοχισμός αναφέρεται στην τάση ή την επιθυμία ενός ατόμου να αυτοπροκαλεί ή να αυτοαποδέχεται πόνο, δυστυχία ή αυτοκαταστροφή. Ο μαζοχιστικός άνθρωπος μπορεί να απολαμβάνει τον πόνο, τη δυστυχία, και την αυτοαποκαλυπτική συμπεριφορά.
Ο σαδισμός είναι το να απολαμβάνει κανείς να προκαλεί πόνο, σωματικό ή ψυχικό στους άλλους. Το χειρότερο όλων είναι το να έχει κάποιος δάσκαλό του κάποιο που να είναι και διεφθαρμένος.
Πρόεδρέ μου, με την αρμόζουσα συμπεριφορά που μονάχα καλή θέληση συνεπάγεται, αποκομίζουμε πολλά και μεγάλα οφέλη. Αν η σωστή συμπεριφορά συμπληρώνεται με την αρετή της σεμνότητας, το κοινωνικό και επαγγελματικό κέρδος θα αυξηθεί ακόμα πιο πολύ. Οι σεμνοί τρόποι αποφέρουν καλούς καρπούς.
Είμαι υπόλογος στους αναγνώστες μου γι’ αυτό απευθύνομαι σε σας. 10.1.2024
