Το κυρίαρχο θέμα στο πρόσφατο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ήταν το μεταναστευτικό με πολλά κράτη-μέλη να αναδεικνύουν την ανάγκη όπως δράσουν βάσει των δικών τους προτεραιοτήτων και συνθηκών.
Λόγω γεωγραφίας, η Κύπρος υπήρξε για χρόνια αποδέκτης προσφυγικών ροών που ουσιαστικά τέλειωσαν, ενώ παράλληλα υπήρξε θύμα παράνομης κι εργαλειοποιημένης μετανάστευσης από την Τουρκία μέσω της κατοχικής γραμμής Αττίλα κι αλλού. Τα τελευταία 1-2 χρόνια η Κύπρος κατάφερε να ανατρέψει ουσιαστικά την καταθλιπτική της κατάσταση ενώ οι κίνδυνοι παραμονεύουν δίπλα μας. Πάντως, ως πονεμένος λαός έχουμε απλωμένο το χέρι για κάθε κατατρεγμένο κι είμαστε επιπλέον χώρος εργασίας χιλιάδων εργαζομένων στη βάση κανόνων για να διασφαλίζεται η δημογραφία, η ασφάλεια και η δημοκρατία στην χώρα μας. Ωστόσο, ενόσω παραμένουν χιλιάδες παράνομοι και με έντονη παραβατικότητα, η Κύπρος πρέπει να επαγρυπνεί για την επιβίωσή της με επίκεντρο τις επιστροφές.
Όταν οι πιο πάνω βασικοί κανόνες παραβιάζονται ωμά και μαζικά, οι πολίτες με κοινή λογική ανησυχούν και ζητούν μέτρα από τις ηγεσίες τους στην ΕΕ. Κι όταν οι ηγεσίες δεν ανταποκρίνονται, η στροφή των πολιτών σε ακραία πολιτικά σχήματα, γίνεται κοινωνικό ρεύμα λόγω απόγνωσής τους. Αντί η επικρατούσα ευρωπαϊκή κι εγχώρια «διανόηση» να κατανοήσει αυτή την στροφή με ορθολογισμό, ανακυκλώνει διάφορες θεωρίες για «fake news» και άλλα τέτοια, ενώ η στροφή αυτή συμβαίνει ακόμη και σε παραδοσιακά φιλόξενες κοινωνίες της Ευρώπης με κοινή διαπίστωση τους την «εγκατάλειψη» της πολιτισμικής ταυτότητας της Ευρώπης από την ηγεσία στις Βρυξέλλες. Η αναγνώριση της πραγματικότητας θα σήμαινε κατεδάφιση θεωριών, στις οποίες χτίστηκαν καριέρες, φήμη, και σε αρκετές περιπτώσεις πολιτική δύναμη και πλούτος. Για χρόνια τεκμηριώνουμε ότι σημαντικό ποσοστό της «κοινωνικής στροφής» δεν μεταλλάχθηκε ξαφνικά σε «απάνθρωπους ρατσιστές» και «φοβικούς», όπως η επικρατούσα «διανόηση» ανακυκλώνει, μαζί με μερικούς επαγγελματίες/«ακτιβιστές» εξαρτώμενους ευρωπαϊκών κονδυλίων, αλλά λόγω της επικρατούσας στάσης των Βρυξελλών.
Υπάρχουν όμως και βαθύτερα αλλά ανομολόγητα κίνητρα αφού η παράνομη μετανάστευση καταλήγει πηγή φτηνής εργασίας για τους «νεοφιλελεύθερους» εκμεταλλευτές. Επιπλέον, Μη Κυβερνητικοί Οργανισμοί (ΜΚΟ) έχουν ως επίκεντρο της πολιτικής τους ατζέντας την μετανάστευση (παράνομη ή μη) που αποτελεί την πηγή χρηματοδότησής τους. Ένα τρανταχτό δείγμα εκμετάλλευσης της παράνομης μετανάστευσης στην Κύπρο, υπήρξε πρόσφατο αίτημα των εργοδοτών όπως οι επιστροφές, αντισταθμίζονται με ισάριθμες άδειες για ξένο εργατικό δυναμικό!
Με δεδομένο ότι στην ΕΕ από το σύνολο όσων το αίτημα ασύλου απορρίπτεται, το 80% παραμένει παράνομα εντός ΕΕ, η έμφαση είναι στις επιστροφές, όπως το πρόσφατο Ευρ. Συμβούλιο κατέληξε. Επιπλέον, αναγνωρίστηκε ότι σε καταστάσεις κρίσεων, δικαιολογούνται ανάλογα μέτρα και ειδικότερα ότι η εργαλειοποίηση ως όπλο υβριδικής επίθεσης είναι μια πραγματικότητα. Αν αυτό ισχύει ανάμεσα σε Λευκορωσία εις βάρος Πολωνίας, πόσο μάλλον από την κατοχική Τουρκία εις βάρος της Κύπρου, θύμα της τουρκικής κατοχής. Παρεμπιπτόντως, η Τουρκία έλαβε 11,5 δισεκατομμύρια από το 2016 αλλά δεν αποδέχεται επιστροφές, ούτε από Ελλάδα ούτε φυσικά από Κύπρο. Μακάρι το πρόσφατο Ευρ. Συμβούλιο να σηματοδοτεί μια στροφή, που κάποιοι ονομάζουν σκλήρυνση κι άλλοι στροφή στον ορθολογισμό με επίσπευση επιστροφών, με κέντρα αξιολόγησης ασύλου σε τρίτες χώρες κ.ά.
Καταληκτικά, επαναφέρουμε ξανά την εισήγησή μας για την ανάγκη διακηρυγμένης αναστολής του δικαιώματος για αίτημα ασύλου σε οποιονδήποτε εισέρχεται παράνομα στην Κύπρο μέσω κατεχομένων.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ- S&D
