Η Κύπρος βίωσε τα τελευταία χρόνια μια πρωτοφανή πίεση από τις μεταναστευτικές ροές. Τα στατιστικά στοιχεία είναι αδιάψευστα: Η χώρα μας είχε αναλογικά τον μεγαλύτερο αριθμό αιτήσεων ασύλου στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με τον πληθυσμό της. Η μείωση που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα είναι θετική, αλλά δεν θα πρέπει να μας εφησυχάζει καθώς, εν μέρει, είναι πανευρωπαϊκό φαινόμενο. Τα στατιστικά είναι μεν θετικά, πλην όμως, σημασία έχει η ύπαρξη συγκροτημένης στρατηγικής.

Είναι γι’ αυτό που η κυβέρνηση οφείλει να πάψει να πανηγυρίζει για τους αριθμούς και να παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο ένταξης και διαχείρισης. Δεν αρκεί να περιορίζονται οι ροές· χρειάζεται πολιτική που να αποτρέπει τη δημιουργία γκέτο, να προάγει την κοινωνική συνοχή και να εξασφαλίζει σεβασμό στην ταυτότητα της χώρας μας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει σαφείς κατευθύνσεις μέσω του Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, αλλά και της Οδηγίας για τις Συνθήκες Υποδοχής, τα οποία για την Κύπρο είναι ούτως ή άλλως ετεροβαρή. Αυτές οι πολιτικές δεν αφορούν μόνο περιορισμούς, αλλά και υποχρεώσεις: Οργανωμένα κέντρα υποδοχής, διαδικασίες ταχείας εξέτασης αιτήσεων, προγράμματα εκμάθησης γλώσσας και κοινωνικής ένταξης. Η Κύπρος πρέπει να εφαρμόσει το ευρωπαϊκό κεκτημένο με σοβαρότητα και όχι επιλεκτικά διεκδικώντας ταυτόχρονα βελτίωση των επιβαρυντικών για τη χώρα μας παραμέτρων.

Ταυτόχρονα, οι μετανάστες που επιλέγουν να ζήσουν εδώ οφείλουν να δείξουν σεβασμό στην κουλτούρα, τη θρησκεία και την κοινωνία μας. Δεν μπορεί να ζητά κάποιος ένταξη χωρίς να αποδέχεται τις αξίες και τους κανόνες της χώρας που τον φιλοξενεί. Η ένταξη δεν είναι μονόδρομος· είναι αμφίδρομη διαδικασία που σε όσους τη δικαιούνται, απαιτεί συμμόρφωση σε δεδομένα και υποχρεώσεις.

Η απάντηση, λοιπόν, δεν βρίσκεται σε πολιτικές που καλλιεργούν φόβο, ούτε σε επιφανειακές κινήσεις που εξυπηρετούν επικοινωνιακά παιχνίδια. Χρειάζεται σοβαρή, υπεύθυνη μεταναστευτική πολιτική, που θα στηρίζεται σε ισονομία μεταξύ των κρατών-μελών και θα συνδυάζει ασφάλεια, έλεγχο και κοινωνική συνοχή. Αυτό είναι το χρέος μας απέναντι στους γηγενείς πολίτες της ημικατεχόμενης πατρίδας, αλλά και στην ίδια την ευρωπαϊκή μας πορεία.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός τοποθετείται με σαφήνεια: Ναι στον έλεγχο, ναι στην ένταξη σε όσους αποδεδειγμένα το δικαιούνται, όχι στα γκέτο, όχι στη διάλυση της κοινωνικής συνοχής. Η Κύπρος μπορεί και πρέπει να είναι παράδειγμα σοβαρής διαχείρισης, μέσα στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού δικαίου, αλλά και με σεβασμό στις ανάγκες και τις ανησυχίες της κοινωνίας μας αποτρέποντας την πρόκληση ανεπιθύμητων προβλημάτων. Άλλωστε, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι ήδη βιώνουμε και το πρόβλημα της κατοχής με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

  • Πρόεδρος Συνδέσμου Εκτιμητών Ακινήτων Κύπρου – Μέλος ΠΓ ΔΗΣΥ