Οι ενδοκυπριακές συνομιλίες δεν έχουν πιθανότητα επιτυχίας διότι οι Τούρκοι με σύμμαχο τον χρόνο και τον πάνοπλο στρατό τους νιώθουν παντοδύναμοι με αποτέλεσμα να αγνοούν τους πάντες και να εκμεταλλεύονται την δική μας δειλία να ξεφύγουμε από την άνεση των ψευδαισθήσεων ότι η διεθνής κοινότητα και ιδίως η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μας βοηθήσουν να το λύσουμε που ούτε την επιστροφή της Αμμοχώστου δεν ζήτησαν όταν ήταν εδώ μόλις προχθές!
Η ΕΕ πάνω στην οποία ακουμπήσαμε είναι απρόθυμη έως αδιάφορη ωσάν η κατοχή της Κύπρου να μην την ενδιαφέρει πέραν από κάποιες ανούσιες και αναποτελεσματικές δηλώσεις. Πιέζει η Γερμανία την Τουρκία για την λύση; Η Ιταλία; Ή Ισπανία; Ή Αγγλία που είναι και εγγυήτρια μήπως; Αντίθετα της πωλούν πολεμικά αεροσκάφη χωρίς καν να ζητούν την άρση της κατοχής ενός μέλους των. Η Γαλλία η πιο φιλελεύθερη ευρωπαϊκή χώρα από μόνη της αδυνατεί – δεν φτάνει. Η ΕΕ έχει αποδεκτή την κατοχή και δεν είναι διατεθειμένη να πιέσει αποτελεσματικά την Τουρκία. Άλλο η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και άλλο της Τουρκίας στην Κύπρο! Δεν είναι πρόθυμοι οι Ευρωπαίοι να τρίξουν τα δόντια στον δικό μας εισβολέα. Δεν τους ενδιαφέρει αληθινά. Αποδέχονται το Status Quo. Θα ήταν καλό να λύνετο το Κυπριακό αλλά αν δεν λυθεί δεν πολυενοχλούνται. Αυτά τα βλέπουν οι Τούρκοι γι’ αυτό δεν μετακινούνται από τις θέσεις τους. Και ξέρουν αν προχωρήσουν προς κατάληψη όλης της Κύπρου κανένας Ευρωπαίος θα τρέξει σε βοήθεια μας. Θα αντιδράσουν όπως και το 1453 και το 1974. Μετά από μερικούς μήνες θλίψης θα ξεκινήσουν κανονικά τις σχέσεις τους με την Τουρκία. Δεν χρειάζεται μεγάλη εξυπνάδα κάποιος να καταλήξει σε αυτό το συμπέρασμα. Γιατί η πολιτική ηγεσία της Κύπρου και της Ελλάδος δεν το αντιλαμβάνονται με ξεπερνά.
Μία χώρα αναδεικνύεται πρωτεργάτης των εξελίξεων στην περιοχή είτε ειρηνοποιώντας την Γάζα είτε πολεμώντας το Ιράν. Σε αυτούς πρέπει να προσδεθούμε. Τις ΗΠΑ. Είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να επηρεάσει την Τουρκία είτε να λύση το Κυπριακό είτε να την σταματήσει από μια νέα επεκτατική κίνηση της. Η ΕΕ δεν θέλει να την πιέσει έστω για την έναρξη των συνομιλιών. Τι πιο εύκολο να έπαιρναν μίαν απόφαση λ.χ. να απαγορευτεί στις Τουρκικές Αερογραμμές να πετούν στις πρωτεύουσες της ΕΕ μέχρι την λύση του Κυπριακού ή την αποχώρηση του κατοχικού στρατού; Μπορούν αλλά δεν θέλουν. Γιατί λοιπόν η κυβέρνηση μας ακόμη να δει την πραγματικότητα;
Με την Αμερική που έχει ένα Πρόεδρο που σκέφτεται και πράττει πρωτίστως με το συναίσθημα και όχι με τις οδηγίες του State Department, για μας είναι μια ευκαιρία. Η Αμερική και ο Τραμπ είναι οι ΜΟΝΟΙ που μπορούν να τιθασεύσουν την Τουρκία.
Οφείλουμε να μπούμε στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ για την Γάζα μάλιστα ως μόνιμο μέλος! Τι είναι $1 δις μπροστά στην συνεργασία με τον Πρόεδρο της Αμερικής, τον αντιπρόεδρο του, τον Υπουργό Εξωτερικών, τον γαμπρό του κ.α.; Πότε είχαμε ξανά τέτοια ευκαιρία; Τι είναι $ 1δις όταν πληρώνουμε για την δημόσια υπηρεσία €4-5 δις ΕΤΗΣΙΩΣ; Μπορεί όταν είμαστε εκεί να κάνει οτιδήποτε ανόητο η Τουρκία στην ξηρά ή στην θάλασσα της Κύπρου; Σκεφτείτε το.
Όσο για τον από αέρος πόλεμο με το Ιράν οφείλαμε να δίναμε στην Αμερική ελεύθερη χρήση της βάσης Παπανδρέου. Θα το κάναμε αυτό όχι από εχθρότητα προς την Περσία αλλά στήριξη προς τις ΗΠΑ. Αν μας κτυπήσει το Ιράν το όφελος που θα έχουμε θα είναι πολύ περισσότερο του κόστους.
Η υπέρ ΗΠΑ εμπλοκή μας θα μας «τσιμέντωνε» τις σχέσεις μας με το Ισραήλ σε μια πραγματική τριμερή συμμαχία βάθους χρόνου. Αυτό μπορεί να οδηγήσει την Αμερική σε μια ουσιαστική εμπλοκή για επίλυση του Κυπριακού. Η ένταξη μας στο ΝΑΤΟ θα ήταν σοβαρό αντίδωρο και καμία Τουρκία δεν μπορεί να το αποτρέψει όταν το επιζητά η Αμερική.
Μόνο όφελος θα είχαμε αν συμπαραστεκόμασταν στον Πρόεδρο της Αμερικής. Αν κάνουμε το μεγάλο άλμα θα έχουμε 3 χρόνια να λύσουμε το Κυπριακό διαφορετικά δεν θα λυθεί αφού κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά. Έτσι θα λυθεί όπως το θέλει η Τουρκία και μετά να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για κατάληψη όλης της νήσου. Είναι τόσο καθαρά τα πράγματα! Θέλει θάρρος να χαράξει κάποιος καινούργιο δρόμο. Δεν θέλει να συνεχίσει στον ίδιο που του άφησαν οι προγενέστεροι του. Είναι και το πιο εύκολο έστω και αν οδηγεί στην καταστροφή.
