Είμαστε ενώπιον μιας νεο-οθωμανικής έξαρσης του τουρκικού επεκτατισμού κι η υλοποίησή του σχεδιάζεται τώρα μέσω μιας θεσμικής εισβολής στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο με βάση το δόγμα της «Γαλάζιας Φαντασίωσης» και όχι της «Γαλάζιας Πατρίδας», όπως η Τουρκία θέλει να το ονομάζουμε. Η «Γαλάζια Φαντασίωση» λοιπόν επιδιώκει όπως για οτιδήποτε συμβαίνει στο μισό Αιγαίο και στην Ανατ. Μεσόγειο ανάμεσα Ελλάδας και Κύπρου, να έχει την έγκριση της Τουρκίας. Αξιοσημείωτο ότι στην Τουρκία διδάσκεται ήδη η «Γαλάζια Φαντασίωση» στα σχολεία διαμορφώνοντας γενιές που θεωρούν ότι εμείς, ως Ελληνισμός σε Κύπρο κι Ελλάδα, είμαστε παρείσακτοι στην περιοχή μας. Κι επειδή η ονοματολογία έχει σημασία γιατί μεταφέρει μηνύματα, η «Γαλάζια Φαντασίωση» είναι το νεο-οθωμανικό σχέδιο κι έτσι πρέπει να το ονομάζουμε. Η γαλάζια πατρίδα είναι για χιλιάδες χρόνια η δική μας πατρίδα κι έτσι θα μείνει αν υπάρχει άξια ηγεσία στον Ελληνισμό.
Δεδομένης της έξαρσης του τουρκικού επεκτατισμού με συνεχώς κλιμακούμενες παράνομες διεκδικήσεις, οι οποίες συνοδεύονται με επαναλαμβανόμενες στρατιωτικές ασκήσεις κατάληψης νησιών, η στάση της Αθήνας παραμένει απελπιστικά κατευναστική. Τις προάλλες, ο υπουργός Εξωτερικών Γ. Γεραπετρίτης ομολόγησε ότι η πολιτική της Αθήνας τα τελευταία τρία χρόνια είναι κατόπιν συμφωνίας με τον πρωθυπουργό Κ. Μητσοτάκη «για επαναπροσδιορισμό της σχέσης μας με την Τουρκία». Συνεπώς, η Τουρκία συνέχισε να κλιμακώνει τις παρανομίες της και η Κυβέρνηση στην Αθήνα επέλεξε συνειδητά να… «προσαρμοστεί» με:
α) Την Διακήρυξη Φιλίας Ελλάδας-Τουρκίας (2023).
β) Μετάθεση των τουρκικών παρανομιών από το πλαίσιο ΕΕ-Τουρκία στο διμερές πλαίσιο Ελλάδας Τουρκίας όπως για χρόνια επιζητούσε η Τουρκία.
Ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών, πιο λαλίστατος από τον πρωθυπουργό, σημειώνει την «σημαντική πρόοδο» στις ελλαδοτουρκικές σχέσεις αφού ο τουρκικός επεκτατισμός κλιμακώνεται με «ήρεμα νερά» και προφανώς, οι τουρκικές στρατιωτικές ασκήσεις κατάληψης νησιών γίνονται σε «ήρεμα νερά» και η απαίτηση για αποστρατικοποίηση των νησιών γίνεται ώστε η κατάληψη τους να γίνει με… «ήρεμα νερά».
Η Ελλάδα κι Κύπρος έχουν όλο το νομικό οπλοστάσιο με Διεθνές Δίκαιο, Διεθνείς Συνθήκες και συμμετοχή στην ΕΕ με δυνατότητα αλληλεγγύης, και φυσικά με την ετοιμότητα των εθνικών ενόπλων δυνάμεων που αποτρέπουν την τουρκική επέλαση στο Αιγαίο, αλλά η Κυβέρνηση επιλέγει να «διευκολύνει» την Τουρκία. Για όσους τολμούν να ισχυρίζονται ότι «δεν έχουμε κάνει κάποια υποχώρηση», θα αρκεστούμε στο εξής. Την πόντιση ενός καλωδίου σε διεθνή ύδατα στο πλαίσιο Ευρωπαϊκού Έργου παρεμποδίζει η Τουρκία και η ηγεσία στην Αθήνα και τα εξαρτώμενα ΜΜΕ σιωπούν.
Η πολιτική του κατευνασμού εξυπακούει την «παραχώρηση» εθνικού χώρου στο τουρκικό θηρίο, για να παραταθεί η επιβίωση του αθηναϊκού κράτους. Έτσι, εγκαταλείποντας την Κύπρο μετά το 1974 και υποχωρώντας έκτοτε σε καθοριστικές φάσεις, έχουμε σήμερα την Τουρκία να διεκδικεί το μισό Αιγαίο κι όλη την θαλάσσια περιοχή ανάμεσα Ελλάδας-Κύπρου, αγνοώντας Διεθνείς Συμβάσεις και Συνθήκες που καθόρισαν τα σύνορα από το 1923 κι έκτοτε. Έτσι φτάσαμε πιο κοντά στην σύρραξη παρά ποτέ και η Τουρκία θεωρεί δεδομένη την επόμενη υποχώρησή μας. Κι ο ορθολογισμός είναι ο μεγάλος ηττημένος ειδικά τα τελευταία χρόνια με πρωτόγνωρα ευνοϊκές συνθήκες για τα εθνικά δίκαια.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ – S&D
