Σαν παρατημένο το Αμφιθέατρο Σχολής Τυφλών (εικόνες)

 

Βρύα, λειχήνες, χορταριασμένα σκαλοπάτια μαζί με φθαρμένα τσιμέντα και σκουριασμένες, σκεβρωμένες πλάτες καθισμάτων συνθέτουν το σκηνικό μιας υποδομής που μοιάζει σχεδόν παρατημένη. Δύσκολα μπορεί να πιστέψει κανείς ότι εξακολουθεί να είναι κομβική σε σχέση με την πολιτιστική δραστηριότητα του καλοκαιριού, ενώ συν τοις άλλοις φιλοξενεί και τις μεγάλες και απαιτητικές παραγωγές του κρατικού θεάτρου.

Ειδικά μετά τη φετινή πολυομβρία, η κατάσταση σε λίγο θα προσδίδει… αρχαιολογική αξία στον χώρο, αφού ακόμη και το Αρχαίο Θέατρο Κουρίου ή το Αρχαίο Ωδείο Πάφου, δύο θέατρα- μνημεία δηλαδή, μοιάζουν να βρίσκονται σε πολύ πιο ικανοποιητικά λειτουργήσιμη κατάσταση απ’ ότι το Αμφιθέατρο της Σχολής Τυφλών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι αρκετό καιρό πριν ο υπουργός Παιδείας Κώστας Χαμπιαούρης, ο οποίος διετέλεσε και πρόεδρος του ΔΣ της Σχολής Τυφλών «Απόστολος Βαρνάβας», είχε διαβεβαιώσει τον Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου, που είναι ο ενοικιαστής και διαχειριστής του χώρου, ότι είχε αποφασιστεί η διάθεση κονδυλίου για ανακαίνιση του αμφιθεάτρου κι ότι δρομολογούνταν από τη Σχολή οι διαδικασίες για εκπόνηση σχετικής μελέτης. Εντούτοις, η καλοκαιρινή σεζόν του 2019 βρίσκεται στα φόρτε της και η κατάσταση στον χώρο παραμένει επιεικώς άθλια, προκαλώντας αισθήματα ντροπής στους θεατές.

 

Πρόκειται όμως μόνο για ζήτημα αισθητικής ή οχλήσεως; Ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι δεν τίθεται ακόμη και ζήτημα ασφάλειας για το κοινό εφόσον υπάρχουν σημεία όπου τα τσιμέντα είναι ραγισμένα ή έχουν διαβρωθεί, ενώ οι βίδες στις μισοδιαλυμένες πτυσσόμενες πλάτες είναι όλες οξειδωμένες; Πρέπει δηλαδή να φτάσει στο απροχώρητο η κατάσταση ή να συμβεί το κακό για να προχωρήσει εκείνη η ρημάδα η αποκατάσταση;