Σαν τη φωτιά που της πετούν οινόπνευμα, έχουν θεριέψει η κακοποίηση και η ενδοοικογενειακή βία ενόψει της υγειονομικής, οικονομικής και κοινωνικής κρίσης που ακολούθησαν την πανδημία covid-19. Η φρίκη, σήμερα εγκλωβίζεται στα σπίτια με διατάγματα και η Πολιτεία βαφτίζει καταφύγιο οικίες, οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είναι παρά κολαστήρια. Πρόκειται για μια κατάσταση που βιώνουν εκατοντάδες γυναίκες και παιδιά σε ολόκληρη την Κύπρο, με τα στοιχεία που συγκεντρώνουν οι αρμόδιοι φορείς να είναι σοκαριστικά.
Προ ολίγων ημερών, ο «Φ» δημοσίευε ότι σε διάστημα μόλις 3,5 μηνών συνολικά 194 άτομα, από τα οποία 84 γυναίκες και 110 παιδιά, αναζήτησαν προστασία σε δομές φιλοξενίας, μακριά από τη βία στο σπίτι και στην οικογένεια τους. Όπως συγκεκριμένα ανέφερε ο Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια (ΣΠΑΒΟ), όσο παρατεινόταν ο εγκλεισμός των πολιτών στα σπίτια, τόσο αυξάνονταν και ο αριθμός των θυμάτων βίας που αναζητούσαν στέγη και διαφυγή. Συγκεκριμένα, το δεύτερο μισό του Μαρτίου φιλοξενήθηκαν 32 άτομα. Τον Απρίλιο ο αριθμός αυτός ανέβηκε στα 43 άτομα. Τον Μάιο έχει διπλασιαστεί στα 62 άτομα, ενώ τον Ιούνιο υποχώρησε ελαφρώς στα 57 άτομα.
Παράλληλα, όπως αναφέρθηκε χθες στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής, από την 1η Δεκεμβρίου μέχρι τις 10 Ιανουαρίου, η δομή «Σπίτι της γυναίκας» χρειάστηκε να χειριστεί 32 περιπτώσεις βίας σε βάρος γυναικών. Με άλλα λόγια, σε λιγότερο από ενάμιση μήνα σημειώθηκαν 32 περαστικά ενδοοικογενειακής βίας. Όλα αυτά, τη στιγμή που το «Σπίτι της γυναίκας» τέθηκε σε λειτουργία επίσημα, μόλις πριν από ένα μήνα.
Όπως αναφέρθηκε, η εν λόγω δομή ήρθε να καλύψει τα κενά που υπήρχαν στα πεδία της πρόληψης και της αντιμετώπισης της βίας σε βάρος των γυναικών, συγκεντρώνοντας όλες τις κρατικές υπηρεσίες. Ταυτόχρονα δημιουργήθηκε ειδικό κλιμάκιο της Αστυνομίας που θα χειρίζεται όλες τις περιπτώσεις καταγγελιών βίας στην οικογένεια. Επιπλέον, σημειώθηκε ότι μέχρι τώρα έχουν προσληφθεί 12 λειτουργοί: μία συντονίστρια, δύο κλινικοί ψυχολόγοι, τρεις κοινωνικοί λειτουργοί, ένας κοινωνικός λειτουργός-συνήγορος του παιδιού, τρεις κλινικοί ψυχολόγοι για την ομάδα άμεσης παρέμβασης, μια διοικητική λειτουργός και μια φροντιστήρια.
Σαφώς οι προσπάθειες αυτές είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, με τα περιστατικά να επιβεβαιώνουν την αναγκαιότητα τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι επαρκούν. Πέρασαν μήνες από τότε που έγινε γνωστή η πρόθεση να δημιουργηθεί μια εφαρμογή SOS, η οποία θα εκπέμπει σήμα κινδύνου στις Αρχές με τα στοιχεία και το γεωγραφικό σημείο του ατόμου που ζητά βοήθεια. Πρόκειται για μια ύστατη έκκληση ευκαιρία των θυμάτων να γλυτώσουν ακόμη και τη ζωή τους. Όσο αυτή η εφαρμογή δεν βρίσκεται στις συσκευές θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, τόσο η Πολιτεία θα υστερεί στην προστασία τους.
despina@phileleftheros.com
