Ο Α. Χατζηαντώνης αναφέρεται στους υποψήφιους των προεδρικών εκλογών.
Μεσούσης της προεκλογικής περιόδου είναι εύκολο να διαπιστώσει, ακόμη και ο αφελέστερος εξ ημών, ότι ο κ. Αναστασιάδης ευρίσκεται ήδη σε πλεονεκτική θέση, έναντι των ανθυποψηφίων του. Έχει στα χέρια του, και το κρέας και το μαχαίρι, όπως λέμε.
Μοιράζει ή χαρίζει χρέη εκατομμυρίων, σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, ακόμη και στα ποδοσφαιρικά σωματεία. Κι ας μας λένε οι οπαδοί του, ότι είναι από το 2007 που αποφασίσθηκε αυτό.Τον παρομοιάζω με ένα δρομέα, που στην αφετηρία της κούρσας των 100 μέτρων ευρίσκεται 10-20 μέτρα πιο μπροστά από τους υπόλοιπους…
Για τον υποψήφιο που στηρίζεται από την Αριστερά, τον κ. Στ. Μαλά, θα λέγαμε ότι έχει ένα δυνατό σημείο: Τον στηρίζει το ΑΚΕΛ, ένα κόμμα συνεπές, χωρίς αμφιταλαντεύσεις, στην προσπάθεια διευθέτησης του εθνικού μας θέματος, πάντα στα πλαίσια της Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας. Εκτός αυτού, είναι ένας νέος, άφθαρτος -χωρίς πολιτικά λάθη ή βαρίδια-υποψήφιος, που, αν μη τι άλλο, θα μπορούσαμε να τον επιλέξουμε για την απλότητα και την εντιμότητά του.
Τώρα, όσο για τον άλλο υποψήφιο, τον Πάφιο πολιτικό, Γιώργο Λιλλήκα, τι να πεις; Δεν είναι ξεκάθαρες οι θέσεις του, όσο και αν προσπαθεί να μας πείσει ότι θα φέρει τον αέρα της ανανέωσης στην πολιτική σκηνή, να εξαλείψει το ρουσφέτι κ.λπ. ή ότι είναι ο μόνος που μπορεί να «χτυπήσει» τον Αναστασιάδη τη δεύτερη Κυριακή. Και, με όλο το σέβας προς τον ίδιο, έχω την αίσθηση ότι μας δουλεύει. Ενώ, από πρωίας άχρι βαθίας νυκτός, διατείνεται ότι είναι κάθετα ενάντιος σε επιβολή ομοσπονδιακής λύσης, θυμόμαστε ότι το 2006 αυτός ήταν υπουργός Εξωτερικών επί προεδρίας Τάσσου Παπαδόπουλου. Η περίφημη Συμφωνία της 8ης Ιουλίου, που υπεγράφη επί των ημερών που είχε τη θέση αυτή, τι λέγει; «Δεσμευόμαστε για την επανένωση της Κύπρου, με βάση μια Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία, με πολιτική ισότητα»!
Πώς λοιπόν, μπορούμε να τον εμπιστευθούμε; Και διερωτώμεθα: Τι θα πράξει, αν δεν περάσει στον 2ο γύρο των εκλογών; Τι θα πράξει, αν έχουμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε Μαλά – Αναστασιάδη, που είναι δεδηλωμένοι θιασώτες της Ομοσπονδίας;
Άφησα τελευταίο τον κ. Νικόλα Παπαδόπουλο. Νομίζω, το κυριότερο πρόβλημα του Νικόλα, είναι να μπορέσει επιτέλους να μας εξηγήσει τι επακριβώς εννοεί όταν ευαγγελίζεται μια νέα στρατηγική, που θα επιφέρει κόστος στην Τουρκία, θα εξασφαλίσει την υποστήριξή μας από χώρες, ισχυρές χώρες, όπως η Ρωσία, η Γαλλία, η Κίνα και ούτω καθεξής…
Αυτά αποτελούν ευσεβοποθική ρητορική. Ναι, βρήκε ισχυρά ερείσματα από τον χώρο των υποστηρικτών του «Όχι». Από την άλλη όμως, οι συμπλέοντες με αυτόν δεν παύουν να τον φέρνουν ενίοτε σε δύσκολη θέση: Ακούμε τον κ. Σιζόπουλο να δηλώνει, ότι ο Νικόλας ενστερνίζεται τις θέσεις της ΕΔΕΚ, κάτι που ο κ. Παπαδόπουλος διστάζει να ξεκαθαρίσει! Δεν το παραδέχεται ανοικτά. Επίσης, βλέπουμε ότι 100 μέλη της Αλληλεγγύης, που τον στηρίζουν, τον εγκαταλείπουν βαδίζοντες προς τον κ. Αναστασιάδη.
Μέχρι την ημέρα των εκλογών, θα αναμένουμε από τον Νικόλα να εμφανιστεί επιτέλους με μια καθαρή, σαφή, αποκρυσταλλωμένη θέση. Διότι, εμείς που πιστεύουμε ότι οι πειραματισμοί του δίπολου ΑΚΕΛ-ΔΗΣΥ μάς οδηγούν σε τραγικά αδιέξοδα, εμείς που είμεθα βέβαιοι, ότι όποια λύση μας προκύψει τελικά θα είναι κομμένη και ραμμένη στις αξιώσεις της οθωμανικής υπερδύναμης, νομίζω δεν έχουμε άλλη επιλογή από έναν ηγέτη που να μπορέσει να διασώσει το μόνο όπλο που μας απέμεινε: Την αναγνωρισμένη κρατική μας υπόσταση.
