Ο Θεοχάρης Θεοχάρη, από τη Λεμεσό, σχολιάζει απάντηση του Θάσου Σοφοκλέους για το θέμα του αγώνα της ΕΟΚΑ.
Η «Απάντηση στον κ. Θεοχάρη» που δημοσιεύτηκε στον «Φ» της Δευτέρας, 20 Νοεμβρίου 2017, σελ. 13, του προέδρου των Συνδέσμων Αγωνιστών της ΕΟΚΑ 1955-59 κ. Θάσου Σοφοκλέους είναι απογοητευτικά μια μάλλον αυτοματοποιημένη αντίδραση παρά μια προσεγμένη και τεκμηριωμένη απάντηση. Ο κ. Σοφοκλέους δίνει την εντύπωση πως «εκμηδενίζω… ό,τι ωραίο, ό,τι μεγάλο» από τον αγώνα. Όχι! Δεν έχω καμιά πρόθεση να μειώσω το μεγαλείο του «ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα …» και όλων των άλλων ηρωικών λόγων και έργων των κατά το πλείστον αγνών αγωνιστών. Ακριβώς αυτό διευκρίνιζε και η αναφορά μου στη φράση «Lions Led by Donkeys» που χρησιμοποιήθηκε εκτεταμένα από Βρετανούς ιστορικούς, δημοσιογράφους, βετεράνους του Α’ Παγκοσμίου πολέμου και άλλους, για τον βρετανικό στρατό του Α’ Παγκοσμίου πολέμου. Η κριτική μου έχει στόχο τους ηγέτες που διαχρονικά (και πριν το 1960 και μετά) δημιούργησαν και καλλιέργησαν το καταπνικτικό κλίμα και στο σχολικό και στο εκκλησιαστικό και στο οικογενειακό περιβάλλον που υπέβαλλε τον λαό από την παιδική ηλικία στην συγκεκριμένη πλύση εγκεφάλου, που βίωσε και ο γράφων και η οποία οδήγησε στα πολλά κακά που έπαθε η Κύπρος.
Φυσικά και γνωρίζει ο γράφων όλα τα ιστορικά γεγονότα που αναφέρει ο κ. Σοφοκλέους, αλλά και πάρα πολλά άλλα εξίσου σημαντικά για την ολοκληρωμένη σφαιρική κατανόηση του όλου θέματος. Τα θετικά του αγώνα έχουν χιλιοειπωθεί. Είναι καιρός να δημοσιοποιηθούν και οι πικρές αλήθειες που σπάνια λέγονται ή και ποτέ και που σε μόνο μερικές είναι εφικτό να γίνει εδώ αναφορά.
Το Μάρτιο του 1959 ο Γεώργιος Γρίβας Διγενής, (α) διέταξε τη λήξη του ένοπλου αγώνα χωρίς την επίτευξη του δεδηλωμένου στόχου του αγώνα, για τον οποίο οι Ελληνοκύπριοι ψήφισαν σε τρία δημοψηφίσματα (1921, 1930, 1950) και (β) στη συνέχεια, υπό την αυστηρή επίβλεψη των αποικιακών αρχών, αναχώρησε από το αεροδρόμιο Λευκωσίας για την εις Αθήνας εξορία του. Λίγους μήνες μετά, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος Γ’ υπέγραψε τις συνθήκες που (α) έχριζαν εσαεί 99 τετραγωνικά μίλια της Κύπρου «British Sovereign Land», (β) ανακήρυσσαν την Τουρκία ως εγγυήτρια δύναμη και της αναγνώριζαν το δικαίωμα μονομερούς επέμβασης και (γ) έδιναν δικαίωμα αρνησικυρίας στον Τουρκοκύπριο αντιπρόεδρο κ.λπ. Ο κ. Σοφοκλέους ισχυρίστηκε πως η ΕΟΚΑ «ΔΕΝ νικήθηκε»! Ποιοι λοιπόν «δεν λένε στο λαό την αλήθεια»;
Ο κ. Σοφοκλέους καταλογίζει ευθύνες για τη συμφορά της Κύπρου μόνο στους μετά το 1960 άφρονες, που όμως οι πλείστοι ήσαν συναγωνιστές του κ. Σοφοκλέους στην ΕΟΚΑ 1955-59! Τι μας λέει αυτό το τακτικό παγκόσμιο φαινόμενο, ότι δηλαδή οι συναγωνιστές σχεδόν όλων των επαναστάσεων μετά την επιτυχία τους να κατασφάζονται μεταξύ τους – στην Κύπρο μέχρι και το 1974;
Ο κ. Θάσος Σοφοκλέους ζητά να πω «ποια επιλογή άφηναν στο λαό» οι αποικιοκράτες το 1955. Ασφαλώς εκείνη που οι πραγματικά σοφοί Κωνσταντίνος Σπυριδάκις, Θεόκλητος Σοφοκλέους, Νικόλαος Κονομής, Λουκής Ακρίτας κ.ά. υπέδειξαν, την ίδια που ακολούθησε και ο λαός της Βρετανικής Μάλτας και που οδήγησε στην «απελευθέρωση» της Μάλτας το 1964, χωρίς να ριχτεί ούτε μια σφαίρα και που το ίδιο είχε ήδη συμβεί στην Ινδία το 1947 και στη συνέχεια σε δεκάδες άλλες βρετανικές αποικίες! Μάλιστα όταν η ΕΟΚΑ είχε βυθίσει την Κύπρο στην αιματοχυσία, ο σώφρων ηγέτης της Μάλτας Don Mintof δήλωνε πως η Μάλτα ήταν πολύ αδύναμη για να τα βάλει με την πανίσχυρη Βρετανία. Ο δε λαός του Βρετανικού Γιβραλτάρ οργανώνει κάθε τόσο δημοψηφίσματα και ψηφίζει πάντα να παραμείνει «υπόδουλος» στη Βρετανία!
