Αγαπητέ κύριε Παμπορίδη,
Σας γράφω αυτήν την επιστολή όχι ως φίλος, αλλά ως ασθενής στο Νεφρολογικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Λόγω της αιμοκάθαρσης, είμαι στο νοσοκομείο τρεις ή τέσσερις μέρες την εβδομάδα. Πριν τη νεφροπάθειά μου, είχα κι εγώ την εντύπωση, όπως πολύς κόσμος, ότι τα νοσοκομεία μας είναι χώροι όπου πάει κανείς για να αποχαιρετήσει αυτή τη μάταια ζωή. Η πραγματικότητα, όμως, είναι εντελώς διαφορετική. Στην αιμοκάθαρση και στο χειρουργείο, όπου έχω προσωπική εμπειρία, οι γιατροί, το νοσηλευτικό προσωπικό και οι καθαριστές είναι σχεδόν άψογοι. Δεν λέω, υπάρχουν κακοί, μέτριοι γιατροί και νοσηλευτές, όπως ακριβώς υπάρχουν και μετριότατοι και κακοί υπουργοί και βουλευτές.
Η τεράστια πλειοψηφία, όμως, δουλεύει ενσυνείδητα και κοπιάζει πέραν του κανονικού για να εξυπηρετήσει τους ασθενείς.
Αν δείτε πώς δουλεύουν οι νοσηλευτές, σε τι ρυθμούς και με ποιαν ένταση, θα τους λυπηθείτε. Τρέχουν σαν τους Τζαμαϊκανούς αθλητές για να μας προλάβουν. Φωνάζουν κιόλας λόγω των εξωγήινων ήχων που κάνουν τα μηχανήματα της αιμοκάθαρσης, με αποτέλεσμα η αίθουσα της αιμοκάθαρσης να μοιάζει περισσότερο με σταθμό τρένου παρά με νοσοκομείο. Ενώ στα νοσοκομεία πρέπει να επικρατεί ησυχία, λόγω έλλειψης προσωπικού, κυρίως νοσηλευτών, πολλές φορές επικρατεί χάος. Το προσωπικό δεν ευθύνεται για αυτή την κατάσταση.
Δεν ξέρω με πόσα αμείβονται, αλλά εγώ δεν θα έκανα αυτή τη δουλειά ούτε με τετραπλάσιο μισθό. Υπάρχουν ώρες που η αιμοκάθαρση μοιάζει με τα Sweatshops του 19ου αιώνα στην Ευρώπη και του 20ού αιώνα στον Τρίτο Κόσμο. Μόλις μας βάλουν όλους στα μηχανήματά μας –κι εμείς είμαστε πάρα πολλοί– ξεκουράζονται κάνοντας εκατόν άλλες δουλειές, από τηλεφωνήτριες και γραμματείς έως φαρμακοποιοί και καθαρίστριες των καθετήρων μας.
Κύριε Παμπορίδη, ξέρω ότι είστε μάγκας, άλλωστε χορεύετε ένα σχετικά καλό ζεϊμπέκικο, γι’ αυτό λοιπόν, σας παρακαλώ, πάρτε αυτή την επιστολή πολύ σοβαρά. Είναι κρίμα οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά για την υγεία των ιδίων των ασθενών. Έτσι όπως δουλεύουν, δεν ξέρω πότε θα συμβεί το πρώτο μεγάλο ατύχημα, το οποίο μάλιστα θα δώσει τροφή στο πόπολο, που αρέσκεται στο να συκοφαντεί τα νοσοκομεία μας. Κάντε κάτι, σας παρακαλώ, πριν η αιμοκάθαρση γίνει εθνοκάθαρση.
Μετά τιμής
Βάσος Φτωχόπουλος – Νεφροπαθής.
