Ο Χριστόδουλος Παχουλίδης γράφει για τη σημερινή γιορτή της χριστιανοσύνης.
«Ευρίσκει, ούτος πρώτος τον αδελφό τον ίδιο Σίμωνα, και λέγει αυτόν: Ευρήκαμε τον Μεσσίαν».
Πρωτόκλητο! Αυτός είναι ο τίτλος του Αποστόλου Ανδρέα. Πρώτον αυτόν κάλεσε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός στο Αποστολικό έργο και αυτός πρώτος αρχίζει να συνειδητοποιεί την έννοια της αποστολικής κλήσης.
Ενεργεί Αποστολικά. Από την ίδια ώρα, πλημυρισμένος από ένθεο ζήλο τρέχει προς τον αγαπημένο του αδελφό, τον Σίμωνα, και του αναγγέλλει με χαρά: «Ευρήκαμε τον Μεσσίαν»!
Για τον ταπεινό ψαρά Ανδρέα, η πρώτη επαφή και γνωριμία του με τον Χριστό είχε αποφασιστική σημασία.
Από την ώρα εκείνη η καρδιά του ελκύσθηκε και κατακτήθηκε από τον Χριστό και όταν απευθύνθηκε Αυτός προς αυτόν και τον αδελφό του Σίμωνα, «δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων», «αφέντες τα δίκτυα, ηκολούθησαν αυτιά». Βρέθηκε έτοιμος και την αποδέχθηκε χωρίς δισταγμό.
Το αποστολικό έργο του Αποστόλου Ανδρέα, το οποίο άρχισε μετά την ημέρα της Πεντηκοστής σε διάφορες βαρβαρικές χώρες, συνεχίστηκε στο Βυζάντιο, όπου φέρεται ως ο ιδρυτής της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως. Τέλος κατέληξε στην Αχαΐα.
Η πόλη των Πατρών ευτύχησε να δεχθεί από αυτόν τον σπόρο του Ευαγγελίου και έγινε και ο τόπος του μαρτυρίου του, σταυρωθείς κατά κεφαλής. Σήμερα η πόλη των Πατρών κατέχει πάλι την Τίμια Κάρα του.
Η πατρίδα μας Κύπρος, η επονομαζόμενη «Νήσος Αγίων», τιμά ιδιαίτερα τον Απόστολο Ανδρέα. Χιλιάδες Κυπρίων, ανδρών και γυναικών, φέρουν το όνομά του, Ανδρέας και Ανδρούλα, και πάρα πολλοί Ναοί, μικροί και μεγάλοι, τόσο στην ελεύθερη περιοχή της, όσο και στην κατεχόμενη, οικοδομήθηκαν προς τιμή του, με αποκορύφωμα το φημισμένο μοναστήρι του στην ανατολική άκρη της Καρπασίας.
Ο Απόστολος Ανδρέας δέχθηκε χωρίς καμιά αντίρρηση την κλήση του Χριστού. Τον ακολούθησε και αξιώθηκε της μεγάλης τιμής να γίνει ο Πρωτόκλητος των Αποστόλων Του.
Και ‘μεις σήμερα καλούμαστε από τον Χριστό, από της ώρας της βάπτισής μας, να Τον ακολουθήσουμε.
Συνάμα, μας καλεί να τον δεχθούμε να σκηνώσει μέσα μας, στην κάθε χαρά και στην κάθε λύπη μας, σε κάθε δυσκολία μας να είναι κοντά μας. Αυτός είναι πρόθυμος να μας βοηθήσει σε κάθε ανάγκη μας.
Μόνο Αυτός μπορεί να μεταβάλει τα δάκρυα της λύπης μας σε δάκρυα χαράς. Κάτω από την παντοδύναμη παρουσία Του, τα ακατόρθωτα γίνονται κατορθωτά. Αυτός και για μας τους Έλληνες της Κύπρου, έχει τη δύναμη να μας δώσει τη χαρά που τόσο τώρα ποθούμε, την ελευθερία και δικαίωση της πατρίδας μας.
Λοιπόν, ας ακούσουμε και εμείς τον Κύριο που μας καλεί να Του ανοίξουμε (με τη μετάνοια και την εξομολόγηση), τη θύρα της ψυχής μας. «Ιδού έστηκα επί την θύραν και κρούω.
Εάν τις ακούση της φωνής μου και άνοιξη την θύραν και εισελεύσομαι προς αυτόν και δειπνήσω μετ’ αυτού, και αυτός μένει μετ’ εμού», λέγει ο Κύριος. Ας καθαρίζουμε την ψυχή μας, για να δέχεται μέσα της τον Κύριο, να συνδειπνεί μαζί μας στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.
Θα γίνεται τότε, ένα ουράνιο πανηγύρι μέσα μας και η χοϊκή ύπαρξή μας, θα προγεύεται τα αγαθά του Παραδείσου.
