Ο Α. Χατζηαντώνης σχολιάζει δήλωση του Προέδρου Αναστασιάδη για την Ελλάδα.
Σε νέο ατόπημα υπέπεσε ο Πρόεδρός μας τις προάλλες. Άκουσον, άκουσον! Εκτός από το… ανέκδοτο «δεσμεύομαι», θα μείνει στην Ιστορία ως ο Ε/κ ηγέτης που επιχείρησε να αλλάξει την αιώνια, διαχρονική σχέση μας με τον Εθνικό κορμό… Αποκάλεσε «αδελφή» την Ελλάδα, σπεύδοντας χαμηλοφώνως να διορθώσει, κοιτάζοντας προς τον νεαρό Έλληνα πρωθυπουργό και λέγοντας ότι απέφυγε τη λέξη «μητέρα», για να μην κακοφανιστούν οι Τουρκοκύπριοι τάχατες! Κι ας αποκαλούν εκείνοι την Οθωμανική κατοχική δύναμη «μητέρα Τουρκία»!
Αλλά, αυτό που πρέπει να προσέξουμε είναι ότι δεν παρέλειψε να συμπληρώσει ο ευφυής πρώτος ανήρ της χώρας: «Εμείς επιθυμούμε απεξάρτηση από τις μητέρες πατρίδες, επικεντρωνόμενοι στην ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας!», με τον κ. Τσίπρα να προσπαθεί να χαμογελάσει αμήχανα. Έτσι κι αλλιώς, ποτέ δεν μας πήραν στα σοβαρά οι εξ Ελλάδος αδελφοί, και ειδικά οι ηγέτες τους. Έζησα 35 χρόνια εκεί και γνωρίζω τι σας λέγω. Αλλά, νομίζουμε ότι για προεκλογικούς λόγους διέπραξε αυτό το ολίσθημα. Μπορεί να κέρδισε με αυτή τη μικρή φράση χίλιες, δύο ή ακόμη και τρεις χιλιάδες αριστερές ή ακελικές ψήφους, τις ψήφους κάποιων που δεν αντέχουν να βλέπουν την ελληνική σημαία ή τη μητροπολιτική Ελλάδα στον χάρτη, ούτε ζωγραφιστή… Και θα σκέφτηκαν, οι ανόητοι, ότι: «Α, έκανε ένα βήμα προς την ορθή κατεύθυνση αποκοπής του ομφάλιου λώρου με την Ελλάδα ο Αναστασιάδης!». Κατάπτωση; Ε, νομίζω πως ναι. Και είναι οι ίδιοι, που προ ολίγων ημερών εκνευρίστηκαν όταν δύο Ελληνικά F-16 διέσχισαν τον ουρανό άνωθεν της Λευκωσίας! Λέγοντας ότι παρεβιάσθη η ανεξαρτησία μας! Έλεος!
Για ολίγες ψήφους (είναι γένους θηλυκού: η ψήφος, ω αδαείς, και όχι ο ψήφος), λοιπόν εξοχότατε κ. Πρόεδρε, αλλάξατε τον βαθμό συγγένειάς μας με τους Έλληνες-Ελλαδίτες αδελφούς.
Αλλά, για να αστειευθούμε και λίγο, πάλι καλά που δεν κάνατε αναφορά, σε… θεία Ελλάδα! Ε, θα μπορούσατε να το ισχυριστείτε, κ. Πρόεδρε, και αυτό. Με τη φόρα που πήρατε, δεν θα μας εκπλήσσατε ποσώς! Και θα λέγατε στα πρόβατα που σας ακούνε –διότι είναι δεδομένο ότι μας περνάτε για νοητικώς καθυστερημένους, δεν το συζητώ– την εξής δικαιολογία: Αφού η Τουρκία με την Ελλάδα είναι αμφότερες μέλη του ΝΑΤΟ, δηλαδή περίπου αδελφές χώρες, μετά από ενδεχόμενη λύση Ομοσπονδίας, όπου η Τουρκία ως μήτηρ των αδελφών Τ/κ θα ήτο φυσιολογικώς και δική μας μητέρα, δεν θα ήταν παράξενο η Ελλάς να απεκαλείτο… θεία μας! Αλλά, ας σοβαρευτούμε κάποτε σε αυτό τον άμοιρο τόπο. Όλα αυτά τα λεκτικά τεχνάσματα, οι απλόχερες παροχές προς όλα τα κοινωνικά στρώματα –αφού ακόμη και ο γράφων εσκέφθη να σας ζητήσει, κύριε Πρόεδρε, επίδομα πτώχευσης, αφού λαμβάνει μόλις και μετά βίας σύνταξη 446 ευρώ μηνιαίως από τη φτωχή Ελλαδίτσα– σας εκθέτουν. Και δίνουν λαβή στους άλλους υποψηφίους για το ανώτατο του κράτους αξίωμα να σας ειρωνεύονται…
Εμείς αναμένουμε, στους 2 μήνες που υπολείπονται μέχρι τις κάλπες του 2018, να ακούσουμε λογικά, τεκμηριωμένα επιχειρήματα. Και όχι μόνο για το Κυπριακό. Από υποσχέσεις χορτάσαμε. Από δεσμεύσεις μπουχτίσαμε. Αρκετά. Κάνετε και κάτι ώστε το κράτος να αγκαλιάσει τα φτωχότερα στρώματα. Τους παρίες της κοινωνίας μας. Και μην καλείτε άλλους ξένους ηγέτες να μας κάνουν τη… χάρη να επισκεφτούν το λιλλιπούτειο κράτος μας. Όπως τις προάλλες τον Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι. Ουδείς ενθουσιάζεται.
Όταν συλλαμβάνεται γέροντας που αναγκάστηκε να κλέψει ένα μπούτι κοτόπουλου για να ταΐσει τον άρρωστο εγγονό του, όταν 14χρονη ναρκομανής βρίσκεται εγκαταλελειμμένη στον δρόμο, αυτές οι επισκέψεις Αράβων ή άλλων ηγετών, για μένα τουλάχιστον, είναι αποκρουστικές. Για να μην πω τίποτα χειρότερο.
