Κραυγή απόγνωσης από οικογένεια με βρέφος στη Λάρνακα, που δεν έχει πού να μείνει και περιήλθε σε άθλια κατάσταση το τελευταίο διάστημα, λόγω οικονομικών προβλημάτων. Τις τελευταίες εβδομάδες, μάλιστα, διαμένουν σε φτηνό ξενοδοχείο της πόλης και καταφέρνουν να επιβιώσουν, χάρη στη βοήθεια που τους προσφέρει το Κοινωνικό Παντοπωλείο Λάρνακας. Ωστόσο, υπάρχουν και μέρες, όπως λένε, που δεν έχουν να φάνε.
Η 25χρονη Άννα, από την κατεχόμενη Ακανθού και ο 26χρονος Νάσερ από την Ιορδανία, παντρεύτηκαν πριν από πέντε χρόνια στη Λάρνακα. Τα προβλήματά τους ξεκίνησαν πριν από περίπου ένα χρόνο, λίγο αφότου ήρθε στον κόσμο το κοριτσάκι τους, που γεννήθηκε πρόωρα. Η Άννα σταμάτησε από τη δουλειά, λόγω προβλημάτων στην εγκυμοσύνη της, ενώ λίγους μήνες αργότερα έχασε τη δουλειά του και ο σύζυγός της. Μέχρι πριν από λίγο καιρό, έμεναν σε διαμέρισμα στην περιοχή της Μητρόπολης, ωστόσο αναγκάστηκαν να το εγκαταλείψουν.
Ο «Φ» ενημερώθηκε για την τραγική κατάσταση της οικογένειας και βρέθηκε στο ξενοδοχείο όπου διαμένει στο κέντρο της Λάρνακας. Με δάκρυα στα μάτια η 25χρονη μητέρα, ζήτησε βοήθεια από το κράτος, προκειμένου, όπως λέει, να μπορέσουν να επιβιώσουν.
«Πριν λίγους μήνες εμηνίσκαμε σ’ ένα σπίτι που γέμωσε κατσαρίδες και μας είπε ο ενοικιαστής πως πρέπει να φύγουμε για να το ανακαινίσει. Για λίγο καιρό μείναμε στη μάμα μου και τον παπά μου, αλλά έπρεπε να φύουμε. Τωρά είμαστε στο ξενοδοχείο και πληρώνουμε 20 ευρώ την ημέρα. Ήταν το πιο φτηνό που ήβραμε στη Λάρνακα. Εάν δεν είχαμε το μωρό ήταν να μηνίσκουμε στο αυτοκίνητο, εν θα είχαμε θέμα. Έχουμε όμως μωρό, εν γίνεται να ζει έτσι. Ο άντρας μου δουλεύκει κουτσοδούλια, όπου έβρει και μπορεί να πιάσει 25 ευρώ την ημέρα. Μέχρι πριν λίγο καιρό εδούλευκε στις ελιές, αλλά σταμάτησαν τωρά. Εψάξαμε για διαμέρισμα και είναι όλα πάνω που 500 ευρώ και θέλουν και δύο ενοίκια μπροστά. Εν ξέρουμε τι να κάνουμε. Πού να βρούμε τόσα λεφτά;».
Η οικογένεια, που δεν λαμβάνει μηνιαίο κρατικό επίδομα, ενημέρωσε για την κατάστασή της τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και της δόθηκε δύο φορές έκτακτο επίδομα 250 ευρώ.
«Πώς να μας φτάσουν τα λεφτά που μας έδωσαν; Εδώ πρέπει να δίνουμε 600 ευρώ το μήνα και χρειαζόμαστε και πολλά λεφτά για το γάλα του μωρού. Είναι αλλεργικό και πρέπει να πίνει ειδικό γάλα. Το μωρό γεννήθηκε πρόωρα, έξι μηνών, πέρσι τον Νιόβρη. Είμαστε τέσσερις μήνες στο Μακάρειο Νοσοκομείο. Είχε πρόβλημα με το έντερό της και έκανε εγχείρηση και γι’ αυτό χρειάζεται ειδικό γάλα. Το γάλα της είναι 18 ευρώ και κάθε μιάμιση μέρα πρέπει ν’ αγοράζουμε.
Είπαν μου πως εν μπορώ να πιάσω επίδομα, επειδή ακόμα εν βγήκε η άδεια παραμονής του άντρα μου. Έχει πέντε χρόνια που παντρευτήκαμε, αλλά στην αρχή ήταν ληγμένο το διαβατήριό του και δεν του έβγαλαν. Τελικά εστείλαν του οι γονείς του το διαβατήριο, αλλά για να πάρει άδεια παραμονής, πρέπει να βρει μόνιμη δουλειά και να έχει κοινωνικές ασφαλίσεις. Πού να βρει μόνιμη δουλειά έτσι όπως είμαστε; Αφού κάθε μέρα πρέπει να πληρώνουμε το ξενοδοχείο. Όταν δούλευκε κανονικά, είχε και κοινωνικές ασφαλίσεις».
«Έχει μέρες που εν έχουμε να φάμε»
Όσο εργαζόταν στις ελιές ο σύζυγος, η οικογένεια μπορούσε τουλάχιστον να πληρώσει το ξενοδοχείο και ν’ αγοράζει το γάλα για το παιδί. Ωστόσο, τις τελευταίες ημέρες δεν έχουν αρκετά χρήματα και κινδυνεύουν να μείνουν άστεγοι.
«Εάν κάνουμε μέρες να πληρώσουμε το ξενοδοχείο, ο ξενοδόχος θα μας διώξει. Γιατί να μας δεχθεί δωρεάν ο άνθρωπος, αφού έχει δουλειά. Εγώ ενημέρωσα το γραφείο Ευημερίας και λεν μου “έβρετε σπίτι και αν μας εγκρίνουν θα βοηθήσουμε”. Πού να έβρουμε, όμως; Παλιά δουλεύκαμε και οι δύο με τον άντρα μου, σε μια επιχείρηση με χαλούμια και μετά σταμάτησα όταν έμεινα έγκυος, επειδή είχα προβλήματα».
«Εγώ εδούλευκα κανονικά για τέσσερα χρόνια», προσθέτει ο Νάσερ, λέγοντας πως απολύθηκε όταν ζήτησε άδεια από τον εργοδότη του, επειδή γέννησε πρόωρα η σύζυγός του και είχε προβλήματα. «Ζήτησα άδεια 15 μέρες και μου είπε ο μάστρος μου, να πάεις αλλά να μεν ξαναέρτεις πίσω. Μετά άρχισα να δουλεύκω όπου έβρισκα για να περάσουμε».
Η Άννα ξεσπά σε λυγμούς, όταν η κουβέντα έρχεται στο φαγητό και την καθημερινή τους διαβίωση.
«Έχει μέρες που εν έχουμε να φάμε… Κάποιες μέρες πιάνω τη μάμα μου να δω αν έχει παραπάνω φαΐ, αλλά εν μπορεί συνέχεια. Εν μπορώ να πιάνω λεφτά και φαΐ που τη μάμα μου, επειδή εν καρκινοπαθής και καρδιοπαθής και παίρνει επίδομα αναπηρίας. Οι γονιοί μου εμεγαλώσαν με, αλλά εν μπορούν παραπάνω.
Ευτυχώς που είναι ο κ. Κόκος (σ.σ. υπεύθυνος Κοινωνικού Παντοπωλείου Λάρνακας). Βοηθά μας και σε τρόφιμα και σε πάνες για το μωρό. Διά μας ό,τι μπορεί. Τον τελευταίο καιρό, λόγω των οικονομικών μας προβλημάτων, έχασα και ραντεβού του μωρού στο Μακάρειο. Έχουμε ένα αυτοκίνητο που το αγοράσαμε 400 ευρώ και εν πολλά επικίνδυνο να πάμε Λευκωσία. Ήταν το πιο φτηνό που ήβραμε και δανειστήκαμε για να το πιάσουμε».
Η οικογένεια, όπως λέει η 25χρονη μητέρα, έκανε πολλές φορές αίτηση για τουρκοκυπριακό σπίτι, αλλά απορρίφθηκε. «Το μόνο που ζητώ είναι να μου δώσουν ένα σπίτι επειδή είμαι πρόσφυγας, για να μπορέσει ο άντρας μου να πάει κανονικά δουλειά. Πρόσφατα ήβραμε ένα τουρκοκυπριακό σπίτι, αλλά εδώσαν το σε κάποιον που τη Λεμεσό. Όποτε πάμε, μας λεν πως εν έχει διαθέσιμο σπίτι. Αυτό που προέχει είναι να βρούμε σπίτι. Εν είμαστε ζηθκιάνοι… Εκουράστηκεν η ψυσιή μου. Εν πολλά κουραστικό να μεν ξέρεις τι θα κάμεις».
Τα λιγοστά υπάρχοντα της οικογένειας, βρίσκονται σε σακούλες στο δωμάτιο του ξενοδοχείου και στο αυτοκίνητό τους. Αφότου έδειξαν την κακή κατάσταση του αυτοκινήτου, ανέφεραν πως ο λόγος που ζητούν βοήθεια, είναι για να έχει μέλλον το κοριτσάκι τους.
Προχωρώντας προς την έξοδο του ξενοδοχείου βγήκαμε στην οδό Ερμού, που φόρεσε τα γιορτινά της και έσφυζε από ζωή, από κόσμο που έκανε τα τελευταία ψώνια για τα Χριστούγεννα. Τους ρώτησα εάν έκαναν σχέδια για τις γιορτές. «Εμείς εν κάμνουμε σχέδια, εμείς εν έχουμε γιορτές…», απάντησε κλαίγοντας η Άννα.
ΑΥΤΟΠΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ
Ενημερώθηκε το Υφυπουργείο Πρόνοιας
Ο «Φ» ενημέρωσε για την κατάσταση της οικογένειας, το γραφείο της υφυπουργού Πρόνοιας, Αναστασίας Ανθούση. Όπως μας αναφέρθηκε, η οικογένεια παρακολουθείται από κοινωνικό λειτουργό των ΥΚΕ και εγκρίθηκε τώρα για νέο έκτακτο επίδομα ύψους 400 ευρώ. Επιπρόσθετα έγιναν διευθετήσεις για ν’ αποσταλεί από τις ΥΚΕ επιστολή στο υφ. Πρόνοιας, ώστε να εγκριθεί ποσό για ενοίκιο σπιτιού και να εξεταστούν με τη μορφή του κατεπείγοντος αιτήσεις για παροχή Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και παροχή επιδόματος αναπηρίας στο παιδί.
Σ’ ό,τι αφορά στη δυσκολία της οικογένειας να βρει σπίτι, μας υποδείχθηκε πως υπάρχει παγκύπριο πρόβλημα στην εξεύρεση στέγης, αφού πολλοί ιδιοκτήτες, λόγω και της μεγάλης ζήτησης, αποφεύγουν να ενοικιάζουν σε λήπτες δημοσίων βοηθημάτων.
