Μάχη με τις χαμηλές θερμοκρασίες και τον παγετό δίνουν τις τελευταίες ημέρες οι πατατοπαραγωγοί σε ολόκληρη την Κύπρο, οι οποίοι παραμένουν ξάγρυπνοι προκειμένου να σώσουν τη σοδειά τους. Οι πλείστοι αγρότες, παρά τα ακραία φαινόμενα, μέχρι στιγμής τα έχουν καταφέρει, ωστόσο άρχισαν να καταγράφονται ζημιές σε αυτούς που δεν διαθέτουν συστήματα προστασίας.
Όπως ανέφερε στον «Φ», ο εκπρόσωπος των πατατοπαραγωγών, Ανδρέας Κάρυος, οι γεωργοί εργάζονται νυχθημερόν προκειμένου να μην έχουν ζημιές. «Την ημέρα ελέγχουμε τα σημεία που ρίχνουμε νερό στο χωράφι και τα διαμορφώνουμε ανάλογα και το βράδυ όταν η θερμοκρασία φτάσει στον 1 βαθμό Κελσίου, είμαστε υποχρεωμένοι να ξεκινήσουμε τις αντλίες μας, αφού εάν αφήσουμε τη θερμοκρασία να πέσει στο μηδέν θα πήξει το νερό μέσα στα λάστιχα. Το βράδυ της περασμένης Πέμπτης ήταν πολύ σκληρή νύκτα. Ξεκινήσαμε από τις 8:00 το βράδυ και συνεχίσαμε μέχρι τις 7:00 το πρωί της Παρασκευής. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να προστατεύσουμε τις πατάτες μας».
Πέρσι το Μάρτιο, όπου το δριμύ ψύχος διήρκεσε για πολλές ημέρες οι πατατοπαραγωγοί έμειναν άυπνοι για 14 βράδια. «Τώρα κάναμε αυτή τη διαδικασία για τέσσερις νύκτες και θα πρέπει να μείνουμε σε επιφυλακή επειδή θα συνεχίσουν οι χαμηλές θερμοκρασίες. Κάποιες μέρες θα χρειαστεί να ρίξουμε νερό στις πατάτες και κάποιες άλλες, όταν έχει συννεφιά, θα είμαστε εκεί αλλά ίσως δεν χρειαστεί να κάνουμε τη διαδικασία. Εάν αναγκαστούμε, όμως, να ρίξουμε για πολλές νύκτες νερό μέσα στις πατάτες θα τους δημιουργήσουμε πρόβλημα».
Σε ό,τι αφορά στις ζημιές ανέφερε πως καταγράφηκαν κάποιες μέσα Ιανουαρίου από την πολυομβρία και τις τελευταίες ημέρες από τον παγετό, επειδή κάποιοι πατατοπαραγωγοί δεν διαθέτουν συστήματα για να τις προστατέψουν. Ο κ. Κάρυος, σημείωσε ακόμη πως όλες αυτές οι επίπονες προσπάθειες των γεωργών, δεν λαμβάνονται υπόψη από το Τμήμα Γεωργίας, στο πλαίσιο του συστήματος Γεωργικής Ασφάλισης.
«Εμείς πληρώνουμε το πιο ψηλό τίμημα απ’ όλα τα γεωργικά προϊόντα ως ασφάλεια. Στο Τμήμα Γεωργίας, εφαρμόζουν κατά γράμμα τους κανονισμούς που θέσπισαν χωρίς να μας ρωτήσουν και μας μένει το κόστος του νερού που ρίχνουμε, του πετρελαίου που χρησιμοποιούμε και του ρεύματος. Κι εάν κάποιος δεν καταφέρει να σώσει την παραγωγή του, επειδή υπάρχει ο κανονισμός του 30%, δεν καλύπτεται από ασφάλεια. Αυτές είναι αδικίες που έχει το σύστημα και πρέπει να διορθωθεί. Εμείς παρακαλούμε να τις διορθώσουν και μας απορρίπτουν συνεχώς. Δεν αντιλαμβάνονται πως κάποιοι άνθρωποι βασανίζονται και ρισκάρουν για να ζήσουν».
